Aynı mahallede yaşayan, aynı okulda okuyan, aynı aşk ateşiyle yanan ama aynı acıyı farklı yerlerde, farklı şekillerde yaşayan iki yaralı ruhtur Liza ve Poyraz. Onlar, masal gibi başlayan bir aşkın Mimoza'sı ve Rüzgâr'ıydı; kendi yazdıkları bu masalın belki de en büyük kurbanlarıydı. İçlerinden biri, sıcak bir Haziran günü, ansızın 2336 km uzakta bulacaktı kendini. Ardında ise koca bir enkaz bırakacaktı. O enkazın arasında bulduğu küçücük bir boşluktan bir nefes kırıntısı çıkaracak ve onunla on yılını geçirecekti. On yıl sonra ise aldığı bir telefonla kendini yeniden başladığı noktada bulacaktı. Anılar, üflenmeyi bekleyen koca bir toz yığınıydı. Korkular, o tozların altında uyuyan dev bir ateş topuydu. Gurur ise, on yıl boyunca ilmek ilmek örülmüş ateşten bir gömlekti. Gerçek bir hikâyeden uyarlanan Bir Mimoza Masalı'nda; yer, zaman, mekân ve şahıs adlarında değişiklikler yapılmıştır.

"Sen Yüzbaşı," derken kollarıma yığıldı. "Beni sırtımdan vurdun." Elimi yarasına bastırdığımda sıcak kan avuçlarımın arasından kaydı. "Bunu sen istedin." "Yakıştı mı?" dedi inatla konuşmaya çalışırken. "Yiğit bir Türk askerine?" Hâlâ gülümsüyordu, bu hâliyle bile meydan okuyordu. "Bunlar," dedim sesimi düz tutarak. "İnterpol'ün peşinde olduğu bir kadın için fazla iddialı sözler." "Dua et," dedi sesi kendinden önce kırılırken. "Tam burada, kollarında biteyim. Çünkü kalkarsam eğer, seni dizlerinin dibine ben indiririm." Her sözü içimde ayrı bir yere saplanırken onun gibi arsızca gülümsedim. "Ayakta olsaydın belki ciddiye alırdım. Ama şu hâlinle gürültüden başka bir şey ifade etmiyorsun." Benzer askeri kurgulardan sıkıldın mı? Cevap evetse doğru adrestesin. Özellikle, 17. Bölümden itibaren hikayemizin farklı bir boyuta taşınacağını belirtmek isterim. Keyifli okumalar olsun bebeklerim😻 Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür. #+18 #karanlikromantizm #askerkurgusu #yasakaşk #travmalikarakter #tim #dram #gizem

"Şimdi sırası değil," dedim, şu an konuşulacak en son konu evlilikti. "Önce iyileşmen gerek." "Hiç bu kadar iyi olmamıştım, Ada." Halsizlikten eğilen başı boynuma gömüldüğünde ne yapacağımı bilemedim. "Birlikte kahvaltı yapalım mı?" "Sen pes etmek nedir bilmez misin?" Sıcak nefesi ıslak boynumu okşarken parmakları belime yavaşça tutundu. Ne çok sertti ne çok masum tam olarak Atlas'tı, insanı tek dokunuşuyla dağıtacak kadar etkileyici. "Limon çiçeği gibi kokuyorsun," dedi burnunu boynuma sürterken. "İnsan kokunu bir kere alınca bırakmak istemiyor." "Havale geçiriyorsun," dedim, aklımı karıştırmasına izin vermeyecektim. "Kendine geldiğinde bambaşka bir adam olacaksın." Başını hafifçe kaldırıp ıslak kirpikleri arasından minik bir kedi yavrusu gibi baktı. Öyle savunmasızdı ki... "Biliyorum," dedi eli dudaklarıma temas ederken. "Bu yüzden yaptığım hiçbir şeyden pişman olmayacağım." "Neyden?" demeye fırsatım olmadı. O kadar olmadı ki, parmaklarının boynuma yürüdüğünü anlayamadım. "Atlas?" "Beni şimdi, şu anda durdur Ada." Boynumda duran eliyle beni kendine çektiğinde karşı koyamadım. "Yoksa ben kendimi durduramayacağım." Bu hikâye tamamen hayal ürünüdür. İçerisinde sık sık romantik yakınlaşmalar ve +18 sahneler yer alacaktır. Bunu göz önünde bulundurarak okumanızı öneririm🧡

Hiç düşünmeden Sıraç'ın boynuna sarıldım. Derin derin nefesler almaya başladı. Tam geri çekilcekken sımsıkı sarıldı, bu sarılmayı bende beklemiyordum. Bir süre sonra tam ayrılacakken Sıraç hiç beklemediğim birşey yaptı. Ve dudaklarımın üstünde dudaklarını hissettim öpmüyordu tam geri çekilecekken bu sefer öpüşmeyi başlatan ben oldum benden karşılık alan Gaybanam daha hırçın öpmeye başladı kimseler yokmuş gibi delice öpüşüyorduk. Yavaşça ayrıldık birbirimizden ve Sıraç konuşmaya başladı. " Sana meftunum komşu kızı." " Sana meftunum gaybanam. " Ve bakışmamızı bölen şey kulaklarımıza dolan siren sesleri oldu....

Bir derbi, yanlış zamanda verilen tek bir öpücük ve geri dönüşü olmayan bir savaş... Kader, onları uzatma dakikalarında değil, tek bir ana yazdı. Futbolun, tutkunun ve karanlığın iç içe geçtiği bu hikâyede hiçbir zaferin bedeli yalnızca skor olmayacaktı. "Doksan dakikalık bir maç unutulur. Doğru kişiye verilen tek bir öpücük ise, asla." Bu hikayede çokça +18 sahneler olacaktır, yaşı küçük ve de okumaktan rahatsız olanların dikkatine! #karanlıksporromantizmi #sporromantizmi #darkromance #futbolcu #hakem #gerilim #tutku #yasakaşk #kötüçocuk

"Göktürk abi," dedim uyarır gibi, "Kendine gel istersen." Sapık mıdır nedir? Çok içmişsin gene, hadi geç döşeğe diyordu şarkıda. Ay daha neler! "Ya abisini de sikeyim, abi kelimesini de!" Elini başımın yaslı olduğu duvara vurdu, sinirli sinirli gözlerime bakarak devam etti. "Deme amına koyayım deme. Abi falan deme bana. Ben senin abin olmak istiyor muyum, sor bakayım? İstemiyorum lan." Elini bir daha vurdu. "Abi kelimesini literatüre koyanın götüne literatür girsin. Abi, abi, abi! Yeter ama! Ne abiymiş be!" Şaşkınlıktan küçük dilimi yuttum, götümden geri çıktı sanki. Dudaklarım aralanırken boğazım kurumuştu. Gözlerim kocaman açılmıştı.

+ Beni ne zamana kadar seveceksin? - Güneş batıdan doğana kadar... Bir zamanlar lise yıllarında birbirlerine aşık olan Eslem ve Şahin son derece cesur kararlar alırlar.Eslem'in ailesi bu duruma şiddetle karşı çıkar ve Şahin'in ailevi durumlarıda ilişkilerini bitirir.Yıllar sonra amansız bir mücadelenin içinde buluşan ikili, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının farkındadır.Fakat ikisinin kavuşması zamanla imkansız hale gelen aşıklar; Şahin'in mücadelesi ve Eslem'in acıları arasında sıkışıp kalacaktır.

Bu Teneffüsün güzelliği dersin bitmesi değil, Iraz'ın gelmesiydi

Özel Kuvvetlerden ihrac edilen Yedi asker, tüm terör örgütlerini tek ele toplayan bir imparatorluğun ülkeyi ele geçirmesi üzerine göreve çağırılır. Alınacak intikamlar, tutulacak sözler, yarım kalan aşklar ve en önemlisi şehitlerin kanını yerde bırakmamak üzere arkalarına bakmadan tarih yazan atalarına yakışır şekilde savaşırlar. Savaş sadece silahla değil, akılla da yapılır. "Bize bir ülke bıraktı, bayrak bıraktı, marş bıraktı, özgürlük bıraktı, Cumhuriyet bıraktı. Bizim o mavi gözlüye sözümüz var. Bir daha Atatürk gelmeyecek bu ülkeye ama biz onun verdiği topraklarda doğup büyümüş evlatlar olarak hepimiz onun sarı saçından bir tel olacağız. Onun saçının teli bile olamayacağız belki ama uğraşacağız. Allah bu ülkeye bir daha İstiklal Marşı yazdırmayacak!" Sandalyelerimizi sertçe geriye atıp hepimiz selam verdik. "Emredersiniz komutanım!"