Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

-beni bırakma şiir yüreklim Kadın'ın gözlerinden bir damla yaş firar etti. Bir damla göz yaşı özgürlüğünü ispat etmişdi. Şehir sanki sessizlik adına yemin etmişti. Çıt dahi çıkmıyordu. Sokak lambalarının yaydığı ışık genç adam'ın yüzüne düşüyordu. Belki hayatı kararacaktı ama yüzü aydınlıklar içerisindeydi. Nasıl bir tezatlık? Karanlık gecede tek renk akan kanın kırmızısıydı. Piraye demez miydi sevdiğine 'Nereye gidiyorsun? ' diye, demez miydi? 'Beni sensizliğe mahkum bırakıp nasıl gidiyorsun? ' diye sormaz mıydı? Sokak ortasında bir Akif kalmış idi birde ardında bıraktığı onsuzluk...