Görmediğim sadece hissettiğim birine karşı oluşan duygularım vardı. Belki her şey bir hayalden ibaretti ama vardı. O karanlık sima bana yaşamayı öğretti. karanlık ilk defa aydınlık oldu. artık karanlıklarım bile aydınlıktı.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Ailesinin, duygularının ,aşkının, geçmişinin intikamını almak isteyen bir prenses Aslında en baştan bu oyunun başrolü olup hep yan karakter rolü oynayan bir lord Hiç bir şeyin göründüğü gibi olmadığı bir hikaye ve birbirine bu kadar zıt olup bu kadar yakın olan ay ve güneş Peki bu savaşın kazananı kim olacaktı ?

🌿 " Sözler " dedi " Çok severim onları " "Bende severim ama çoğu tutulmazlar! " 🌿

Lise çağı herşeyin en güzel yaşandığı , en deli dolu , en gerçekçi çağıydı. Tüm duyguların ön planda olduğu kötülüklerin asla yer almadığı çağ... Aşkın en saf halinin kaleme alındığı bu kitap , aşkın beraberinde güven , dostluk , aile bağları ve arkadaşlığı da anlatacak. Maceralar , sevinçler , mutsuzluklar , ağlayışlar , gülümsemeler de eksik olmayacak. Sonunda papatyaların olduğu bir bahçeye giden yolda elbet taşlar olacak. Taşları kaldırıp yoluna devam eden kocaman bir aile. Güzel sonlar çetrefilli mücadeleler ister. Beraber yaşanarak öğrenilecek. Papatya dedi... Benim aşık olduğum tek canlı.