yüzüne çarpar ya rüzgar, biraz da tiyatro.

sadece aşktan ve güvensizlikten ibarettik. güvensizlik kabardıkça kabarmış, aşk ise parçalanmıştı. yağmur bir daha yağmamak üzere durmuştu, dilek fenerlerimiz daha uçarken uzaklaşmıştı birbirinden. sözler tutulmadan unutulup gittiğinde anılar kalmıştı geriye. şimdi ikimiz de başka şehirlerde bir tarafa dağılırken, bize ayrılan sürenin sonuna gelmiştik.

Karda oynayan onlarca insan içinden tek birine dikkat kesilmiş çocuk. Sokak lambasının sarı ışığı yüzüne düşerken dikkat çekici olduğunu düşünmüş. ☾⋆｡𖦹 °✩

'normalde' dünyada sadece o ve ben kalmış olsaydık bile onunla ilgilenmezdim - 'normalde' peşinden koşulan taraf hep ben olurdum - 6 ocak 2024

Ondan bana bi' iyilik yapmasını istedim,burnumu kırmasını istedim,ama "siktir git" dese belki daha nazik olurdu.

୨୧ Gönül ağrım Taehyun karşısındaki sarışına her şeyi gibi bakarken içimde bir yerlerde sızı hissediyordum. ୨୧

crownyeon: tamam peçete alıp geldim hazırım şu an beni reddetmene |texting| 191020 (kitabı düzenlemeye çok üşeniyorum ve bir sürü yazım hatası olduğunun da farkındayım fakat kaldırmakta istemediğim için olduğu gibi bırakıyorum.)

cas dinlerken uygulamayi acip yazdigim o fic

14 ekim 2022

"Kendini kandırma Choi Yeonjun, her karşılaştığımızda deli gibi beni öpmek istediğini biliyorum."