Bir kadını en çok ne üzebilir, ne yıkar... Yuvası için nelere göğüs gerebilir? Neleri görmezden gelebilir? Hor görülmek, küçümsenmek, sevgisizlik, güvensizlik... birçok şey sayılabilir. Peki kocasını paylaşmak? İşte buna asla sessiz kalmayacaktı. Yıllarca, gelin geldiği evde verdiği onca emeğin karşılığı neydi? Daha ne kadar susacaktı? Babasının kızıydı Asya, elbette susup sessizce bir köşeye çekilecek değildi.

"Yapma, Balım." dedi, Cihangir kısık sesiyle. "Kendi kendinin canını yakıyorsun." Başını olumsuzca iki yana doğru salladı. "Lütfen, yapma." "Ne yapayım peki, Cihangir?" dedi Balım, buğulanmış gözleriyle. "Söyle bana, seni böyle çok severken, kalbim yerinden çıkacak kadar çok severken, sen söyle." Acıyla yutkundu. "Seni kalbimden nasıl çıkartayım bir anda, söyle Cihangir." "Balım," Cihangir bir elini, Balım'ın sol yanağına doğru götürdü ve eli titreyerek Balım'ın gözünden akan gözyaşını sildi. "Git," Koyu kahveye çalan gözlerini, Balım'ın titreyen ela gözlerinden kaçırdı. "Gitmelisin." Balım'ın gözleri, Cihangir her Balım dediğinde titreyerek kapanırdı. Bazen mutluluktan, bazen kalp kırıklığından, bazen de isminin Cihangir'in dudaklarına ne kadar çok yakıştığını düşündüğünden. Şimdi ise Balım'ın gözleri, acıdan titriyordu.

* WattpadRomanceTR 'nin 'Genç Kurgu' okuma listesinde! * Aylar önce bir kelebeğin ruhunu kendime umut olarak bağlamıştım. Erez'in mavi kelebeği... Sonrasında bir gerçekle yıkılmış, enkâz altında yerle bir olmuştum. O ise bana bodrum katı olmak istediğini söylemişti, enkâzın altında, enkâzla birlikte yıkıntı olan bodrum katı. Ama şimdilerde bakıyorum da umudum elimden kayıp gidiyor sanki... Umudumun kaybolmaması için her şeyi yapacaktım. Ben daha haftalar önce komadan çıkmış olan kız, umut ışığımı bulmak için İzmir'den İzmit'e doğru kanat çırpacaktım. ❄ YT: 01.09.2019

"Çünkü kalple istenilen, mantıkla yapılandan daha mutlu ederdi." 1985 yılında köyde geçmektedir. *yetişkin içerikler barındırır.*

"Karıcığım, bu gece sevişeceğiz. Sana istediğini vereceğim merak eyleme." İri gözlerle ona bakarken iri elini enseme yerleştirerek dudaklarını dudaklarıma kapadı. Gözlerim benden bağımsız kapanırken harekete geçen dudaklarıyla ondan destek almak adına belime sarılan koluna tutundum. Ensemdeki eli narince saçlarıma dalarken dudakları dolanıyordu dudaklarımda... Ve ben, hâlâ hareketsizce öylece duruyordum. Dili dudaklarımı yumukça tadarken dişini alt dudağıma geçirip sertçe çekiştirdi, ben acıyla inlerken dudaklarımda turlayan dilini ağzımın içine itti. Benden tepki alamayınca dudaklarını ayırdı solukları yanağıma vururken Cihan'ın kararmış gözlerine baktım titrek gözlerle. "Karşılık ver!" * *➦❝1990'lı yıllarda geçen bir köy hikâyesidir. Yetişkin içerik barındırmaktadır.

Ben Leyla. Hüzün kokan Leyla. Hiçkimse Leyla.

Korkuyorum... Ya biri varsa hayatında. Unutmuş olabilir miydi her şeyi. Benim hayatım hâlâ onun bıraktığı gibiydi her şey aynıydı. peki ya o, o ne yapıyordu mutlu mudur? Mutludur bence hemde çok mutludur... ARKADAŞLAR OY VERMEDEN GİTMEYİN..

‼️ YETİŞKİN İÇERİK ‼️ Kenan asi bir delikanlıyken, cıvıl cıvıl bir şehir güzelinin yolu bu köye düşer. Hayatı lüks şehir yaşamından ibaret olan Bade'yi köyde bazı maceralar bekler.. 🍇

16 yaş. Birisinin elini tutmaktır. Birisini uzaktan izlemektir. Arkadaşlarınla çalkalantılı ilişkiye girmektir. Sevmektir, gülmektir, korkmaktır, umursamamaktır, ağlamaktır, utanmaktır, pişman olmaktır, anı biriktirmektir. 16 yaş her şeydir. Ama intihar etmek asla değildir.

İki mezar kazıldı bu gece, birine kardeşimi, birine sevdiğimi gömdüm. İki mezar kazıldı bu gece, birine masumiyetimi birine güvenimi gömdüm. İki mezar kazıldı bu gece birine kalbimi, birine eski Bahar'ı gömdüm. Artık, hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Ne ben eski Bahar olacaktım. Ne de kalbim eskisi kadar saf kalacaktı. Aşk yoktu. Sevmek yoktu. Duvarlarıma bir tuğla daha ekledim. Bundan sonra acımak yoktu... Kırıldığım yerden kıracak dalımı kesenin kökünü kopartacaktım. Ne bu geceyi unutacaktım ne de yaşatılanları. Benim katillerim, hep en sevdiklerimdi...