Zifiri karanlıkta kalan kendini kör sanırdı. Gözler görmez olduğunda, kulaklar duymaz olduğunda; kimi zaman gecenin siyahına, kimi zaman seherin kızıllığına bulaşırdı suçun lekesi. Gerçek denilen şey, bu lekelerin ardına gizlenip günyüzüne çıkmayı beklerdi. Silinince de geçmezdi üstelik, izi kalırdı her lekenin. Birinin uzmanlık alanı matematik. Bir diğerininki psikoloji. Biri kendini bilime adamış. Biri ise tüm kilitlerin anahtarıymış. Ve aralarına son katılan, üstün görsel zekâsı sebebiyle 'fotoğraf makinesi' olarak tanınan bir kadın. Onlar izbilimci. Onlar Analizci. ⚓ Not: Bu kurgu travma sonrası stres bozukluğu, obsesif derecede takıntılılık durumu, intihara meyilli ruh hali gibi tetikleyici olabilecek ögeler ve cinsellik içermektedir. Bu sebeplerden dolayı yetişkin içerik kategorisindedir.

Pusat: cafedeyim bende . Pusat: az önce manyağım teki olay çıkarttı ondan bakamadım mesaja. Aybilge: tişörtün güzelmiş. Aybilge:linki var mı ? Pusat: sen ... Neredesin? Aybilge: fazla uzaklara bakıyorsun Pusat. Pusat: açıklayabilirim Karşısına baktığında gördüğü kişi Aybilge Keskin 'den başkası değildi Anonimden mesaj yazma hikayesi burada noktalanmıştı...

Bazı sırlar vardır. Öğrenildiği anda insanı değiştirir. Ve bazı yaşanmışlıklar vardır. Akıl unutsa da yürek hiç durmadan hatırlatır. Aypare Ulusoy, ona ait olmayan bir dünyanın içinde boğulduğunda, yüreğine saplanan o sızıyla gerçekleri bulmaya çalışıyordu. Fakat her gerçek, onu benliğinden bir adım daha uzaklaştırıyordu. Gördüğü rüyalar artık rüya değildi. Duyduğu fısıltılar, dudaklarından dökülemeyecek kadar karanlıktı. Bir boşluğun hissizliğinde debelenirken, yalanların içinde rast geldiği tek bir doğruya tutundu: Alas Sipahi. Ateşe hükmeden ama yüreğine söz geçiremeyen o duygusuz hükümran... Yenilmez denilen o kalbin, tek bir ışık uğruna diz çökmesiyle tüm dengeler altüst olmuş; düzene çizilen sınırlar çoktan silinmişti. İntikam ve öfke aşkla harmanlandığında bu bir sonun değil, başlangıcın kehanetiydi. Yüzyıllardır saklı bu kehanet, kana bulanmış eller arasında fısıltı gibi yayılırken, kapana hapsolan gölgeler tek bir şeyi mırıldanacaktı: Kalp unutmazdı. Ve aşk alevlendiğinde, bazı ruhlar kül olmadan kavuşamazdı. ....

"Ben bir denklemdim. O ise kaosun ta kendisi." Güneş Kaya, kod adı 'Mira'. Duyguları yok, sadece verileri var. Çocukluğunda yaşadığı travma sonucu hislerini bir sandığa kilitlemiş, Aleksitimi (duygu körlüğü) teşhisiyle yaşayan bir MİT ajanı. Onun dünyasında korku yok, panik yok; sadece olasılıklar ve kesin sonuçlar var. Ta ki Anka Timi'nin komutanı Yüzbaşı Kaan Karahan ile karşılaşana kadar. Kaan, savaşın kurallarını kitaplardan değil, kan ve barut kokusundan öğrenmiş bir asker. Mantığıyla değil, vahşi içgüdüleriyle hayatta kalan bir lider. Biri buz, diğeri ateş. Biri satranç tahtasında hamleleri planlayan zeka, diğeri o tahtayı devirebilecek yıkıcı bir güç. Ortak bir düşman, geçmişten gelen sırlar ve Gabar Dağı'nın gölgesinde başlayan tehlikeli bir oyun. Mira, yıllar sonra döndüğü topraklarda en zor denklemi çözmek zorunda kalacak: Hissedemeyen bir kalp, bir başkasının ateşiyle ne kadar yanabilir?

"Hediyemi aldın mı savcı? " diyen kalın sesle kaşlarım çatılmıştı. Masadaki mektup açacağını alarak kutunun bandını kestim. Albay, yüzbaşı Kurtoğlu ve posta eri izlemekteydi. "Yanlış yaptın savcı, kime bulaştın haberin yok" diyip kapatmıştı aramayı. Kutuda ise kanlı oyuncak bebek vardı.. "Kim getirmiş asker kutuyu? " Albay Orhan Kemal. "Kimdi arayan? " Yüzbaşı Kurtoğlu. "Kargo kıyafeti olan biri bırakmış komutanım" Posta eri. "Ne olduğunu biliyor musunuz savcı hanım? " Albay Orhan Kemal. "Yıkasam çıkar mı acaba kanlar? " "Ney? " diyen albay Orhan Kemal ve yüzbaşı Kurtoğlu ile elimdeki kanlı bebekten bakışlarımı şaşkınlıkla bakan adamlara çevirdim. "Ne, güzel bebekmiş çöpe mi gitsin.. Bakmayın öyle basmışımtır yine itin birinin kuyruğuna, her zamanki şeyler" diyip bebeği kutuya koydum.

O kurtların göğsünde ateş vardır. Dağları aşıp ovaya iner, geceleri gündüze çevirirler. İşte böylece, yolunu o ateşten bulan bir ekip. Beyinleri vatanın toprağıyla yıkanmış, alaycı bir ekip... (İsyankarlar Komandosu) -Amacınız nedir, asker? -İsyan, komutanım. -Aferin, asker...

DİKKAT +18 sahneler içerir‼️ Saye Nova ülkenin en çok aranan katil çetesinin 3. Üyesidir. Gölge lakaplı profesyonel kiralık katil olan Saye bir gün görev yerinden kaçılır ve TSK'ya ait karargaha getirilir. Ona iki seçenek sunulur. Ya deşifre olup hapse atılacaktır Ya da Ateş Tim'ine Doğu Prensi görevinde yardım edecektir. Bir katil, Bir komutan... 🍷 "Durma, durma lütfen devam et..." ellerim çarşafı hırsla sıkıp içimde hükümdarlığını sürdüren adama yalvarırken adem elmasının hareketini şevkle izledim. "Bu yolun sonunda birimizin canı çok yanacak," fısıldadı ardından içimdeki gel gitlerine devam etmeye başladı. Gözlerim kapanıp bedenim büyük bir açlıkla sarsılırken ekledi, "Ve o kişi ben olmayacağım!" Tutkuyla harmanlanmış bedenler sözleri hiçe sayarak birlikte oldu. Bir adamın ruhu yandı, Bir kadının kaderi yazıldı, Ve ateşin kırık gölgesi oluştu. Ruhunun gölgesi kayıp bir adam ve gözlerinde ateşi sönmüş kadının amansız hikayesi... 🕸️

Beni çekiştirmesine izin veriyordum çünkü henüz benim kim olduğumu bilmiyordu ama öğrenecekti. Beni aniden yere atmasıyla ellerimi yere bastırdım. Reflekslerim çok iyi olduğu için şanslıydım bana bakıp. " Kimsin sen şerefsiz!" Dedi Sırıttım ama yüzümdeki peçeden bunu göremiyordu. Beni bir terörist sandığı için böyle konuşuyordu ama ona kim olduğumu söyleyemezdim böyle bir emir almamıştım. "Benim kim olduğumu yakında öğreneceksin işte o zaman bana bu yaptığını sana ödeticem yüzbaşı" dedim Gözünün en derinine bakıp meydan okumam onu şaşırtmıştı. ama benim kim olduğumu öğrendiğinde daha çok şaşırıcaktı! ... Ben kim'miyim ben Yüzbaşı Alya Bozkurt. Teröristlerin korkulu rüyası nam-ı diğer "KAN" 🩸. { Asker kurgusudur 🪖🇹🇷 } Not: ilk kez kitap yazıyorum yazım yanlışım olursa kusra bakmayın , Ve ben profesyonel bir yazar değilim sadece sevdiğim için yazıyorum💚🤎. Bu kurgudaki askerler , terörist isimleri ve yerler tamamen hayal ürünüdür . Kurgu tamamen bana aittir (Ç)alınması yasaktır ❗❗❗ UYARI: kitapta şiddet, işkence sahneleri mevcut'tur. Hassas olan veya yaşı küçük olan okurlar bunları göz önünde bulundurarak okuyun❤️

Bu hikaye Ankara'nın ayazında savrulup gidenleri anlatır. Deli dolu Asena ve onun suskun gölgesi.

Gerçek Ailem / Askeri (Kadın Asker) Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"