Victor Hugo, 1829 yılında yayımlanan Bir İdam Mahkûmunun Son Günü'nü yazdığında 26 yaşındaydı. Genç yazar, ölüme mahkûm edilen bir insanın son gününü büyük bir ustalıkla anlatarak kamu vicdanını etkilemeyi ve idam cezasına karşı bir protesto hareketi başlatmayı amaçlamış, başarılı da olmuştur. Bugün dünyanın birçok ülkesinde idam cezası yürürlükten kaldırılmışsa, böylesi bir cezanın hem trajik hem de insanlık dışı yanını daha XIX. yüzyılın ilk yarısında gözler önüne seren Hugo'nun bunda hiç de azımsanmayacak bir payı olsa gerek. Şiirleri, oyunları, Sefiller ve Notre-Dame'ın Kamburu gibi yapıtlarıyla Romantik dönem Fransız edebiyatının en saygın yazarlarından biri olan Victor Hugo'nun bu romanının bir başka önemli özelliği de, bir tür "zihinsel otopsi" niteliği taşımasıdır. Can Yayınları Çeviri: Erhan Büyükakıncı

𝑅𝑜𝒷𝒾𝓃 𝒶𝓃𝒹 𝒱𝒾𝒸𝓀𝒾𝑒 𝒶𝓇𝑒 𝒸𝓁𝑜𝓈𝑒, 𝓉𝑜𝑜 𝒸𝓁𝑜𝓈𝑒 𝒻𝑜𝓇 𝒩𝒶𝓃𝒸𝓎'𝓈 𝓁𝒾𝓀𝒾𝓃𝑔𝓈.

Hilal'e göre, yalnızca önemsiz şeyler unutulurdu. Esin Bahat × Hilal Yelekçi

Küçük bir müzik grubunun solisti olan Mina Solak ve bir gün tesadüfen ona denk gelen Esin Bahat. Sevgi içerir!!

O her zaman şefkatli bir anne gibi yaklaşıyordu beni buna bağımlı yapmıştı ve ben daha fazlasını istemeye başlamıştım.

-she fell first, she fell harder- tamamen kurgudur!!! gercekle hic bir alakasi yoktur!!!

So I heard you found somebody else

-Nefret dahil olmak üzere sana karşı hiçbir şey hissetmiyorum. "Bunu bilmek güzel" Her şey okula yeni gelen çalışkan bir kızla başlamıştı. (Bölüm başlıklarına çok takılmayın başlık bulamıyorum da)

Emi ve Bonnie birbirlerinden pek haz etmeselerde sürekli istemsiz olarak karşılaşırlar ve birbirlerine olan karışık duygular ikisininde kafasını karıştırır.