Beni yatağa yatırdığı zaman ona arkamı dönerek yan bir şekilde yattım. Derin sesli bir nefes aldığında yatağın diğer ucunun çöktüğünü hissettim. Yatağa uzanıp kolunu belime sardığında bu sefer titrek bir nefes aldım. "Benden korkuyormusun?" Sanki bu soruyu bekliyormuşum gibi başımı aşağı yukarı doğru sallayıp kısık bir sesle "hıhı" diye mırıldandığımda dudaklarını morarttığı kolumda hissettim. Az önce kriz geçirerek sıktığı kollarımı bu sefer dudakları ile öpüp derman olmaya çalışıyordu fakat benim asıl yaramın kalbimde olduğundan habersizdi. Dudakları tek tek tüm parmak izlerinde gezdi. Bu sefer dudaklarını saçlarıma bastırıp derince koklayarak öptü. °•° Abisinin yaptığı hata yüzünden çocukluktan beri aşık olduğu adama berdelli gelin olan Zühre Şahmaran ve çocukken aşık olduğu kadına cehennemi yaşatacağına yemin eden Şervan Hanzade. Kitap kapağı: DAMLA_YAZAR kitapta kadına şiddet, hakaret, kuma, aldatma vs. yoktur.

. Genç kadın kocasının güneşten yanmış omuzlarına değdirdi ellerini, kaşlarını çatarak kendine bakan adamdan çekiniyor ve hatta korkuyordu. Mizacı sertti, mizacı epey sertti. Feride, gerçekten sinirli mi yoksa sakin mi anlayamıyordu bazen. Evliliğin ilk günleri komşuya gideceğim bile diyememişti bu yüzden. Hâlâ daha çekinceleri vardı elbet; kocasının sınırlarını kestiremiyor, nerede duracağını bilemiyordu. "Gülüm," dedi Rıfat, gecenin sessizliği yırtılmasın diye sessizce konuşurken. Habersiz olduğu düşünceleri yıkmak ister gibi dudağının bir kenarı yukarıya kıvrıldı. Haylaz bir gülüş olduğunu sezdi Feride. Ama ne çare, saniyeler içinde yanağı dişlenmiş ve ince bir sızıyla baş başa kalmıştı. Kadınlığında artık hissedemediği el yüzünden morali kaybolmuştu. "Ya Rıfat. Acıdı ama." Küskünce konuşup gözlerini kaçırmıştı kocasından. Ey nazlı yar, diye geçirdi içinden adam. Koynuna beni alacak kadar kadın, küsüp gidecek kadar çocuksun. Elde avuçta nasıl durur nasıl tutulursun.

"Kaç Nazlıgül," dedi Yarkan, sesi bir yılanın tıslaması kadar soğuktu. "Çünkü o gelinlikle bu kapıdan girdiğin gün, senin için güneş bir daha asla doğmayacak." Nazlıgül geri adım atmadı. Kendi celladının gözlerine bakarken tek bir şeyi biliyordu: Eğer kendi güneşi sönecekse, Yarkan Erbağlı'nın dünyasını da o karanlıkta boğmadan kül olmayacaktı. Bir yanda kardeşinin canı için kendini ateşe atan bir abla, diğer yanda nefretiyle Mardin'i yakmaya yeminli bir adam Viran: Felaketin ortasında doğan, intikamla harlanan bir kaderin öyküsü.

(KUMA KİTABI DEĞİLDİR!) Bölüm 7 (+18) ilk gece, Alıntı. Dewran Ağa, İki parmağıyla Aypare'nin girişini kontrol ettiğinde yeterince ıslandığını fark etti. Eline aldığı erkekliğini okşayarak Aypare'nin girişine dayadı. Aypare den habersiz önce başını ittirdi. Sonra yarısından fazlasını, Hissettiği baskıyla acı bir inilti koptu Aypare'nin dudaklarından, Sevil'in bahsettiği sızı bu muydu? Resmen yırtıldığını hissetmişti. "Çıkar şunu yalvarırım!" Dedi Aypare acıdan kıvranıyordu. Dewran Ağa ise bir müddet hareketsiz kalarak Aypare'nin, içinde ki doluluğa alışmasına izin verdi." Dediğini yaprsam canını daha fazla yakarım." Dedi geri çekildiği an, daha büyük bir acı yaşayacağından emindi.

...sil. İki çift gözüm neye güldü ise , Kalbine as.

-Rüveyda Aydemir, hiç tanımadığı bir adamın karısı oldu. -Rıdvan Karadoğan ise istemediği bir evliliğin sahibi. -Bu konakta sevgi yasak, itaat zorunlu. -Ama bazen en karanlık adamın bile bir zayıf noktası vardır... ...

Tüm Mardin duymuştu olan biteni dedikodu yayılmıştı saklamaya çalışsalar da başarısız olmuştu . Koskoca Berzan ağanın oĝlu karısının üzerine kuma getirmişti ... Herkes şaşkındı çünkü oğulları bir sabah gencecik küçük bir kızla duruyordu avluda . iri yarı oğulları şahinin yanında zayıf çelimsiz upuzun saçları olan bir kızın elini tutuyordu. Kızın başı öne eğik üzerindeki beyaz kaftanı biraz büyük gelmiş kolları boynu altınlarla çevrili ayağındaki halhalı bile görünüyordu. " nedir bu rezalet oğul ne yaparsın sen " oğlum gül gibi karın vardır buda ne şuna bak hele kömür karası gibi . " Adi Azize ... karımdır... sizinde gelininiz bundan sonra oda bir Şahmaran'dır ...

Kaderin Tutsakları, zorla başlatılan bir evliliğin zamanla gerçek ve derin bir aşka dönüşme hikâyesidir. Berdel adı altında bir araya getirilen Melik ve Berfin, başta birbirine yabancı iki hayatken; sessizlik, sabır ve karşılıklı saygıyla birbirlerinin yaralarını tanımaya başlar. Konağın karanlık duvarları arasında yaşanan iftiralar ve baskılar, onları ayırmak yerine birbirine daha sıkı bağlar. Bu, töreye rağmen insan kalabilmenin ve geç de olsa seçebildiğin bir aşkın hikâyesidir. "Zorla başlayan bir kader, seçilerek yaşanan bir aşka dönüşebilir." "Bazı aşklar, kanla yazılır. Bazı törelerse kalple bozulur. Bu hikâyede ikisi de aynı bedende çarpıyor." Çalınması veya kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır

Eski dönem hikayesidir! Yaş farklı vardır! "Kucağımda uyutmaya çalıştığım küçük kadınım" diyen adamın varlığıyla seyrek nefeslerim hızlanmaya başlamıştı. "İçimi erittiğinin farkında mısın adam" diye soludum. Ali Murat hafif sert kaşlarını milim milim çatmaya başlamıştı. "Sen farkında mısın peki içimde ne biçim tufanlar kopardığının" dedi burnuma buse kondurdu. Burnumdan sonra çeneme doğru uzandı. "Beni bu pürüzsüz ten, bu tazelik öldürecek" küçük dokunuşları ile kucağına çekti beni kocaman kucağına sığdırdığında küçücük kalmıştım. Ellerini belimde geçirip yüzüne sabitledi yüzümü. "Suretin aşkın kalemi" dedi ve dudaklarıma kapandı. "Suretin ki beni en dibe vuran canan..." Öyle güzel öpüyordu ki içimde bulunan toz bulutu beni derinlere çekiyordu. Ona tutulduğumu onsuz olacamacağımı hissettiğimde anladım...