"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

THE WATTYS 2022 YARI FİNALİSTİ "Sana bir şey itiraf edeceğim," "Neymiş?" "Sanki doğduğumdan beri bir parçam hep bu anı bekledi. Seninle tanıştıktan sonra..." "Tamamlandım. Dünya dönmeye devam ederken bırakmıştım onunla dönmeyi. Gücüm yoktu daha fazla dans etmeye ve dönmeye." "Sonra sen geldin, büyük bir aşkla dans ediyordun. Ellerimi tuttun, birlikte dönmeye başladık fakat bir şeyler vardı," "Aşk, dönüşümüzü yavaşlattı, sonsuzluğa uzattı. Bizi zamanın dışına götürdü." "Şimdi, ince bir çizginin üstünde dans ediyoruz, kendi evrenimizde ve kendi zamanımızda. Bırak, dünya dönsün, insanlar onunla dönsün, biz geçtik onlardan ve kendimizden. Her şeyin dışındayız artık." "Nefesimi tutuyorum, gözlerine dalıp sonsuza dek boğulmayı diliyorum. İkimizi de her şeyden ve herkesten soyutlayıp, o evrende hapsolmayı ve sonsuza dek dans etmeyi istiyorum. Bırak dünya ve insanlar dönsün, bırak zaman geçsin, biz geçtik onlardan ve kendimizden." "Şimdi sanki kendimle baş başayım. Biz artık ruhları tek olan iki bedenden ibaretiz. Mezara girecek iki beden olsa da, yargılanacak tek bir ruh var." "Dünyanın ve zamanın dışına uzanan sonsuz olan tek bir ruh var, onlarca ruhun arasında." "Bırak yıldızlar, gece, gündüz, güneş ve ay onların olsun. Bırak dünya ve insanlar dönsün, hepsine sahip olsun, bırak zaman geçsin. Biz sonsuzluğa sahibiz." "Bırak yaşamayı, dönmeyi, sorgulamayı ve diğer her şeyi. Bırak, elbet bizim yerimize yapacak birileri bulunur. Uyanmayacağımız bir uykuya dalalım, rüyalarda, yaşayalım sadece." "Unut. Adını, yaşını, kimliğini ve her şeyini. Unut, benliğini. Biz zaten yeni bir benlik oluşturduk, sadece ikimize ait olan bir benlik."

Çevremdeki ağaçlar aynı gözükseler de aynı değiller. Uzaktaki dağlar bildiğimden daha soğuk. Rüzgar aynı hissettiriyor belki ama o bile tanıdığım rüzgar değil. Çünkü benim dünyamda çoktan unutulmuş büyüleri taşıyor kucağında. Olduğuma inandığım yerde değilim. "Bana her şeyi anlat. Bana dünyanızla ilgili her şeyi, en küçük detayına kadar anlat." Ben, Eira Morwen, dönmenin bir yolunu öğreneceğim. Ve ancak her şeyini bilirsem büyüyle ve korkunç canavarlarla dolu bu dünyanın girişini de çıkışını da bulabilirim.

"Hoşuma gidiyorsun ama seni öldürürüm."

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

"Karımı artık yanımda, odamda ve yatağımda görmek istiyorum!" diye bağırınca donup kaldım. Ne söylediğinin farkında mıydı? Bir başkasının kimliğiyle evlenmek mümkün müydü? Gerçekten nikâhta bile sahtekârlık yapılabilir miydi? Başına gelene kadar Bige Saka bunun mümkün olduğunu sanmıyordu. İlk görüşte aşktı onunkisi, bu yüzden âşık olması ve duygularına yenik düşüp evlenmesi çok hızlı olmuştu. Evlendiği gün sevgilisinin bir dolandırıcı olduğunu öğrenmişti. Üstelik zaten evliydi ve başka bir adamın adını, soyadını, kimliğini hatta gerçeğinden ayırt edilemeyecek imzasını kullanarak Bige'yi evlendiklerine inandırmaya çalışmıştı. Son ana kadar Bige bu gerçeği görememişti. Peki, nikâh cüzdanında adı geçen gerçek Karun Kalender kimdi? Evlendiğinden haberi var mıydı? Böyle bir durumda nikâh geçersiz sayılırdı değil mi? "Ne demek nikâh geçerli?" Şaşkına dönmüş bir halde avukata bakıyordum. Benden haberi bile olmayan bir adamın karısı olduğumu mu savunuyordu? "Üzgünüm Bige Hanım," dediğinde olağan bir şeyden bahseder gibi sakindi. "Nikâh memuruna kadar her şey gerçek. Eski sevgiliniz Serhat Bey ile o masaya oturduğunuzu doğrulayacak hiç görgü tanığınız yok. Bu nikâhın başka bir adamın kimliğini kullanarak kıyıldığına dair hiçbir kanıtınız yok. Böyle bir durumda yapılacak en mantıklı şey Karun Bey'i bulmak ve ona olanları anlatıp boşanma evraklarını imzalatmak." Bu adam ne dediğinin farkında mı? Bahsi geçen adamın benden haberi bile yoktu. Karşısına geçip ona ne diyeceğim? Senin ruhun bile duymadan evlendik hadi şimdi de boşanalım mı? Bu koskoca bir saçmalıktı!

Daha reşit olmayan bir kızın kurtarıcısı olacak yazar bir adam ve hapis hayatı yaşamış bir kızın hikayesi

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Çilay yanlışlıkla (?) eklendiği bir grupta her şeyin güzel gittiğini düşünüyordu. Arkadaşlıkları vardı ve eğleniyorlardı. O olaya kadar. Çilay'ın geçmişi tekrar onun peşinden koşmaya başlayana kadardı mutlulukları. Çok kısa sürede çok büyük yerlere gelen Çilay, başarısının bedelini ödemişti. Fakat yeni bir bedeli daha ödemesi gerektiğini bilmiyordu. Geçmişteki yaralarına rağmen eğlenceli kişiliğe sahip olan Çilay, Varis'in varlığından habersizmiş gibi yaşıyordu. Oysa o da biliyordu Varis'i. Hatta en yakından o tanıyordu.

Gerçek ve Hayali dünya arasındaki duvar yıkılırsa ne olur??