"Ben ölmek üzereyim Tom," göz yaşları arasından bunları zar zor fısıladadı. Ölmemeliydi, onun yaşaması için her yolu denemiştim ama elimden bir şey gelmiyordu. Göz yaşlarını silerek tebessüm etti. "Üzülme zaten beni hiç sevmedin ki aptal bir Muggle olduğumu söyleyip durdun." Yüzünde kocaman bir gülümseme vardı. Ölmek üzere olan biri nasıl gülebilirdi? o farklıydı. Diğerlerinden farklı. - "Öl͏m͏e͏s͏e͏n ͏o͏l͏m͏a͏z ͏mı?" - Bir imkansız gerçekleşseydi, Tom Riddle nefret ettiği Muggle'ların birine aşık olsaydı ne olurdu? - A Tom Marvolo Riddle Ficition.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

24 Krallıktan gelen genç prens ve prensesler için kurulmuş bir Kraliyet Okulu. Ancak acımasız bir suikastçı kendini soyluları teker teker öldürmeye adamıştır. Kaçış yok. Teslim olmak yok. Oyuna hazır mısınız?