"Melek gibisin." dedi genç adam. Genç kız utanmıştı cümleyi duyduğunda. Hafifçe gülümseyerek başını yere eğdi. Yanakları çoktan kan rengini almıştı. "Utanma." dedi genç adam. Genç kızın çenesinden tutup kendisine bakmasını sağlamıştı. Genç kız adamın gözlerine her baktığında kayboluyordu o çimenlerde. "Sen benim kanatsız meleğimsin." demişti genç adam. Belki de genç kızın bu zamana kadar duyduğu en güzel cümleydi.