𝕴𝖘𝖑𝖆𝖐 𝖐𝖊𝖑𝖊𝖇𝖊𝖐𝖑𝖊𝖗 𝖚𝖈̧𝖆𝖒𝖆𝖟 𝖆𝖙𝖊𝖘̧𝖊 𝖞𝖆𝖐𝖑𝖆𝖘̧ı𝖕 𝖐𝖚̈𝖑 𝖔𝖑𝖚𝖗. Ben küçük bir kız sokağa bırakılan, o sokaktaki yıldızları izleyen, her hücresinin üşüdüğünü hisseden, ben küçük bir kız saatlerce alınmayı bekleyen, gözyaşları yağmura karışan ve ben küçük bir kız yalnızlığını yıldızlarla paylaşan. ঐ Ben küçük bir kız evi sokaklar olan, bütün sokaklardaki yıldızları izleyen, her hücresi teker teker soğuğa alışan, ben küçük bir kız ailesi olmadığını kabullenen, yağmurdan kaçan ve ben küçük bir kız her şeyini yıldızlarla paylaşan.

Hayat kalmak zorunda hisetiğim gün biriyle taşıtım çocukluğumla. O gün o yalnızlığın içinde bir el uzandı. 'Güven' dedi tüm kalbiyle hayatımı kurtardı. Beni eğiti kendimi nasıl savunma gerektiğini ve hayatı öğreti sevgiyi öğreti. Kimdi bu adam.? Okudum hemşire oldum annemi kaybettim. Artık Türkiye'de kalmak için bir sebebim yoktu. Öylede yaptım İsviçre ye gidecektim. Yeni bir hayat yeni bir ev herşey yeniden. Gideceğim gün ensemde bir acı hissettim. İşte o ana hayatım tamamen değişti. Kim kaçırmıştı beni.? Oydu beni büyüten bana değer veren hayata kalmamı sağlayan adam peki benden ne istiyordu. "Benden ne istiyorsun." Ona baktım da yüzünde bir tebessüm oluştu. "Biri var ufaklık sen onu kendine aşık edeceksin sonrada onu terk edeceksin." Söyledikleri beyinimde yankılanıyor du. "Bunu onun suçuymuş gibi yapacaksın." Dediğinde söz veriyor gibiydi. Beni tehlikeye atacak şeyler yapamazdı. "İki saatin var ufaklık düşün kararını ver. İstersen kapıda iki adam var git sana hava limanına kadar eşlik edecekler. Ama yanımda kalırsan bu işi bittikten sonra İsviçre'de istediğin gibi bir hayat sunacağım." Bana vadeti değil yaptığı onca iliği düşündüm. Peki bu ateşte yanacak mıydım.? Yoksa ateşin ta kendisi mi olacaktım.?

(S)ONSUZLUK adlı hikâyemdeki Karan ve Güneş'in ikiz çocuklarının hikayesidir. Hikayeden bağımsız ilerlemektedir. Bu kitabı anlamak için diğer kitabı okumaya gerek yoktur. ⚫ Bir zamanlar karanlıkla ışığın kavuşmasından doğan iki çocuk vardı... Ayaz ve Parla. Ama kader, onların yoluna da gölgeler düşürmüştü. Ayaz, işlemediği bir suçun gölgesinde kaybolurken... Parla, onu kurtarmak için kendi dünyasını ateşe atmaktan çekinmedi. Ve o an, bir isim sessizce devreye girdi. Koray Aras. Parla'nın adını bir dosyada gördüğü andan itibaren kaderleri değişti. Onu korumak için barda ortaya çıkışı tesadüf değildi. Ayaz'la aralarındaki gerginlik ise aynı düşmana karşı kurulan tehlikeli bir ittifaktı. Bu; mirasından kaçamayan iki kardeşin ve o mirasa zincirlenmiş bir adamın hikâyesi. Gölgeler yaklaşırken... Bazen aşk bile bir tehdit olur.

En son ne zaman görmüştüm onu? 3 yıl? ya da 4? ''Bu bizim son görüşmemiz olacak Neva.'' demişti Baran. Hayatımdan tamamen çıkıp giderken sadece bir cümle söylemekle yetinmişti. Altı kelime... Daha fazlasına gerek duymamıştı. Peki ya şimdi? Ne değişmişti? Beni ona hatırlatan neydi? Ansızın yanına çağırmasının bir sebebi olmalıydı. Sözünden döndürecek bir sebep...

"Sevgiyle büyütülmemiş çocukların kalpleri yumrukları kadar değil, hayalleri kadar olurdu." Bazı çocuklar unutmayı öğrenir. Bazıları ise hatırlamak zorunda bırakılır. Derin Özer, unutturulmuş bir hayatın hayatta kalan yansımasıydı. Geçmiş, onun için hatırlayamadığı kesik bir sayfaydı. Çocukluğu ise başkalarının anlattığı, kendisine ait olmayan bir hikâye. Ve bazıları, başkalarının unuttuğu her şeyi hatırlamak zorunda kalanlardandı. Ares Alaca... Unutmanın mümkün olmadığı bir hafızayla, Derin'in hatırlamadığı her yansımanın zıttında kalan güçtü. Hatırlamayı lanet olarak bilse de unutmamayı güç olarak kullanandı. Kayıp Ruhlar, insan zihninin susturulan yerlerinde dolaşan, hatırlamanın bir lütuf mu yoksa ceza mı olduğunu sorgulatan bir gerçek. ❗️İçerik Uyarısı❗️ Bu kitap; • Küfür ve argo dil • Şiddet ve karanlık sahneler • Yetişkin temaları içermektedir. 18+ okuyucu kitlesi için yazılmıştır. Hassasiyeti olan okuyucuların bunu dikkate alması önerilir. Tüm hakları saklıdır❗️ Çalınma, kopyalanma vb. durumlarda yasal işlem başlatılacaktır!

Suyun hafızası vardır derler. İnsanlar üzgün olduklarında bir denize dert yanarlar. Dalgalar alsın götürsün ve bir daha getirmesin isterler... Fakat yine aynı karada, aynı acıyı çekerken deniz dalgalarıyla getirirmiş dertlerini. Peki suyun hafızası bu mudur? Ölü bir deniz ve ölü bir adam. Suya anlattın mı herşeyi? Anlattıysan eğer sana dokunmasını bekle ve gör gerçeği! Boğulmaya hazır ol sevgili dostum zira burada nefes alanlar ölü sayılmakta... Rose Brown, eski adıyla Ralefin adındaki kasabada sıkışıp kalan genç bir kadındır. Dedesiyle beraber yaşamakta olan Rose, anne ve babasını hiç görmemiştir zira anne ve babası o daha küçükken denizde kaybolmuşlardır... Kasabanın bir efsanesi ve bu efsane ile başlayan bir laneti vardır. İnanılışa göre çok eski zamanlarda kasaba halkı, denizlerin tanrısını görebilmek için bir insanı denize kurban eder. Tanrı bu duruma öfkelenir ve denizin himayesini sözde Tanrı'dan alarak, onun uğruna ölen adama verir ve böylelikle lanet başlar. Her on yılda bir, ölü deniz' in ölü Tanrısı karaya çıkar ve evin en sevilenini alıp denize götürürmüş... Wattpad'de, Ölü deniz'in şarkısı adlı ilk kitap. Başlangıç- 18.10.2024 Yayınlama- 28.03.2025 Bitiş- #efsane 1. #yaşamak 1. #ölmek 1. #okyanus 1. #hayalet 1. #nefret 1. #masal 1. #büyü 5. #ruh 1. #gizem 5. #bilimkurgu 3. Kitap şahsıma aittir izinsiz alma, kopyalama, çalma gibi durumlarda yasal işlem başlatacağım!

Kehanete göre, bir gün Ay'ın güzel yüzü, Ay'ın kötü yüzünü yenecekti. Herkes bu ana sevinecek, gökyüzü daha berrak olacaktı. Karanlık artık sadece geceye ait olacak, gündüzler ise güneşin ışıklarıyla herkesin kalbine umut taşıyacaktı. Ama bu değişim neyin ya da kimin sayesinde gerçekleşecekti? Kızıl saçlı çocuğun kararıyla mı? Kehanette adı geçen Ronera'nın cesur adımlarıyla mı? Yoksa eski çağlardan beri anlatılagelen Ay'ın güzel yüzünün gücüyle mi?

İnsanların nefretiyle karşı karşıya kalan Rüya, bunun nedenini anlamak için bir maceraya atılır. Bu esnada tanımadığı maskeli bir adamla hayatları bir yerde kesişir. Farkında olmasalar da bir oyun başlatmış olurlar. Galip maluba üstünlük kurarken, malup galibin karşısında hezimetini yaşayacaktır. Acaba oyunun kazananı kim olacak?

Karanlık bazen dışarıda değildir insanın içindedir. Alara, her gece aynı kâbusun içinde boğulurken, gerçeğin rüyalar kadar ürkütücü olabileceğini öğreniyor. Çizimlerinde huzur ararken, ellerine sinen mürekkep artık bir sığınak değil, geçmişin izlerine dönüşüyor. Babasının gölgesiyle dolu bir evde, sessiz bir savaş veriyor. Her kelimesi susturulmuş, her hayali yargılanmış bir kız... Ama içindeki ses artık susmak istemiyor. Karanlık onu çağırıyor - belki yok etmek, belki de özgür bırakmak için. Bir gün her şey değişiyor. Bir yabancının sesi, alışık olmadığı bir sıcaklık ve kalbinde uzun zamandır hissetmediği bir titreşim... Belki bu kez kader, sadece acı yazmak istemiyor. Ama aşk, bazen bir kurtuluş değil; yeni bir sınavdır. Ve Alara, karanlığın içinde bir ışık bulduğunda, o ışığın her şeyi yakabileceğini çok geç fark edecek. Karanlık başlıyor ama bu kez içinde bir kalp atıyor.

Kamer, liseli bir öğrencidir. Herkes tarafından sevilmesine rağmen nefret edilmesi de kaçınılmazdır. Kafa dağıtmak için gittiği balonun hayatının dönüm noktası olacağından habersizdir. Artık sadece bir genç kız değil aynı zamanda kurbandır. Katilin sevgili oyuncağı olarak yaşayacağının farkında değildir. Kurban olmaya devam mı edecek yoksa postunu giyinip kurtlardan olmayı mı seçecek?