Aşkın barut kokan hâli... UYARI! → İncelemekte olduğunuz kitap 16 yaş ve üzeri için uygundur. Olumsuz örnek oluşturabilecek unsurlar içermektedir. → Kitaptaki olaylar, mekanlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. → (Ç)alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır. → Kapak tasarımı şahsıma aittir. Şimdiden teşekkürler, iyi okumalar ᥫ᭡ #1 hayat (23/07/25) #1 saygı (12/07/25) #1 bayrak (03/02/25) #1 gerilim (28/12/24) #1 düşman (10/10/24) #1 öfke (12/09/24) #1 ayrılık (08/06/24) #1 wattpad (17/05/24) #1 görev (09/04/24) #1 heyecan (01/11/22) #1 sevgi (29/10/22) #1 intikam (03/09/22) #1 hırs (24/07/22)

Wattys 2023 Kazananı - En iyi Karakterler Ödülü İşaret parmaklarımız havaya kalktığında birbirimizi işaret ettik. "Sen!" dedik aynı anda. "Sen menžel'sin!" Odanın içinde bir perdenin açılma sesi duyuldu. Bu, yeni başlayan oyunumuzun ilk perdesinin sesiydi. Senaryolar yazıldı, oyuncular seçildi, ruhlar beden bulmak için şekil değiştirdi. İşte şimdi başlıyordu. Perde kapandığında gerçek yüzünü göster bana, Ya da oyna bir daha. Maskeler gerçeği yeniden saklandığında, İnan, hazırım bir daha kanmaya. "Hayat bir oyun. Bir planın yoksa onun parçası olursun." Sevgili seyirciler, oyunun başlamasına dakikalar yok. Uzun bir zamandır oyunun içindesiniz. ❝İyi seyirler!❞

İris Acar, şehrin unutulmuş bir köşesinde bulunan küçük restoranını ayakta tutmaya çalışan genç bir kadındır. Mafyayla, silahlarla ve suç dünyasıyla hiçbir ilgisi yoktur. Ta ki bir gece yanlış kişi sanılarak kaçırılana kadar. Karahan Kara'nın adamları büyük bir hata yapmıştır. Hedefleri başka bir kadındır ancak iş işten geçmiş, İris kendini şehrin en tehlikeli mafya liderinin karşısında bulmuştur.

Leyal Virazen, renklerin içinde can bulan bir kadındı. Fırçaları kalemi, tuvalleri kağıdıydı. İçindeki en saf, en berrak duyguları tablolarına yansıtırken bir gün renklerin bile tanımadığı bir adamın paletine, hiç görmediği bir karanlığı beraberinde getireceğinden habersizdi. Devran Çakırhan, ailesi ve kendisine zorla miras bırakılan mafya liderliği arasında sıkışıp kalmışken bu mirasın en zehirli tarafı Leyal'le de iyice köşeye sıkışmış haldeydi. Kader bu ikiliyi yan yana getirdikten sonra da son kozunu oynayıp gizlenen gerçekleri açığa çıkardığında Leyal ve Devran'ı edilen yeminler ve yapılan anlaşmalar bile kurtaramayacaktı. . İlk yayınlanma tarihi: 05.07.2025 . Not: Bu kitaptaki tüm olaylar, kurum, kuruluş ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiçbir alakası yoktur.

"Onun etrafına örülen duvarlar sadece taştan ibaretti, cellatları ise bunu bir mahkumiyet sandı. Oysa o, karanlığın en koyu anında bile içindeki o küçük ışığı korumayı başaran bir direnişçiydi." "Bedenini sınırlandırdılar ama ruhunun güzelliğine asla sınır çizemediler. Sessizliğe mahkum edilen birinin,tüm dünyayı sarsacak o gizli çığlığı... Tutsaklığın gölgesinde yeşeren bir özgürlük..."

❝Derler ki; çalınan hayatını daima hatırla, intikamın alevlerini soyunla harla. Bu ağılı taht bir hatıra; kalbi katran, ruhu Yakut Kral'a.❞ KARGALAR SERİSİ; AHVEB, EDİN ve KASIRGAYA KANAN SAKA kitaplarından oluşan bir seridir. Hangi kitaptan başlarsanız başlayın illa ki spoi yiyeceksinizdir. İstediğiniz kitaptan başlayabilirsiniz.

Bizim mahalle biraz gariptir. Sokaklarda çocukların sesleri, kadınların kapı önündeki dedikoduları eksik olmaz. Ama bir de herkesin dilinde olan isimler vardır. Mesela Mirza Alacahan... Mahallenin ağır abisi. Bir bakışıyla bile insanı korkutmayı başarır. Ama herkesin içten içe de saygısı vardır. Bir de bizim Meryem var... On dokuz yaşında, mahallenin öğretmeninin kızı. Elinde kitabıyla görürsünüz hep. Çocuklara ve kadınlara okuma öğretir. Utangaçtır. Her zaman gözlerini yere diker konuşurken. Meryem küçüklüğünden beri Mirzaya hep abi der. Onu abisinin arkadaşı bilmiş, öyle görmüş. Mirzanın bu abi kelimesinden içten içe nefret ettiğini bilmeden hemde... Ama Meryemin sesinde öyle bir şey vardır ki, Mirza o kelimeyi yutkunarak sineye çekerdi. İşte bu hikaye, mahallenin ağır abisiyle, utangaç kızın hikayesi...

"Arabanı çektiğin yer babanın malı mı komutan efendi?" dedim, elimdeki pazar poşetini yere sertçe bırakırken. Adam durdu. Sanki biri ona küfretmiş gibi yavaşca bana döndü. Siyah gözleri benim gri gözlerime değdi. Üstten üstten bakıyordu bana. Sarı saçlarımın dağınıklığına, terli esmer alnıma, elimdeki patlıcanlara baktı. Sanki ben bir böcekmişim gibi. O, emir vermeye alışmıştı. Ben ise emir demiri keserse, o demiri büker eline verirdim. "Sen," dedi sertçe. "Sesinin tonuna ayar ver. Karşında askerin yok." Benim sigortalar attığı için güldüm. "Askerin yok ama karşında Güz Dağdelen var komutan bozuntusu. Burası senin kışlan değil, bizim mahallemiz. O arabayı ya şimdi sokak ağzından çekersin ya da ben camları aşağı indirirken senin o suratını pazar poşetimdeki patlıcanlarla tanıştırırım!" Mahallede çıt çıkmıyordu. Mübeccel teyze elindeki bamyayı yere düşürdü. Necibe teyze "Güz, kızım yapma" diye fısıldadı ama ben geri vites bilmezdim. Baras bir adım attı üzerime. Boyu posu devrilsin. O kadar yakınıma geldi ki kokusu burnuma doldu. Ama ben geri adım atacak kadın mıydım? Çenemi diktim, gri gözlerimi simsiyah bakışlarına sapladım. "Çekmezsem ne olur?" dedi, yüzünde tek bir kas bile oynamadan. Acımasızdı, belli. Kalbi buz tutmuş, dünyayı sadece emirlerden ibaret sanan bir adamdı bu. Gözlerimi ayırmadan, omuz silktim. "Olacakları akşam haberlerinde izlersin" dedim, elimi belime atarak. °•° 35 yaşında evde kalmış bir kadın ve 37 yaşında duygusuz komutanın hikayesi. İkiside birbirine asla haz etmez, sebebsiz yere birbirlerine nefret ederler. Peki bu nefret bir gün aşka dönüşecek mi?

❝Yüreğindeki ateşin içinde cayır cayır yanıyordu kadının ruhu. Mahkum edildiği hayatı istememişti oysa... çocukluğu gibi çalınıp alınmıştı gençliği de. Güvendiği her limanın onu yarı yolda bırakmasına da alışmıştı, diğer birçok şeye alıştığı gibi. Şimdi ise içine düşmüş olduğu bir diğer bilinmezliği anlamaya çalışıyordu. AŞK'tan haberi olmayan bir kadındı o, güvenemezdi. Sevemezdi de... Sevmeyi bilmeyen adam ise ona AŞıK olamazdı. Üzer ve kırardı... Bu hikayenin birden fazla kahramanı vardı, lakin hepsi galip gelir miydi... işte orası büyük bir muammaydı. Kıran kırılırdı, üzen üzülürdü. Ama adalet er ya da geç yerini bulurdu.❞ 🌑 3 0 / 1 0 / 2 0 2 1 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 #Mardin 1. 📌 27/01/2022 #Watty 1. 📌 22/05/2022 #Şehvet 1. 📌 13/01/2023 #Yalan 1. 📌 18/01/2023 #Midyat 1. 📌 30/09/2023 #Watty 1. 📌 04/12/2023 #Watty 1. 📌 30/04/2024

-yorumlarda spoiler olabilir- "Sevmezler Öğretmen Hanım. Burada öğretmenleri sevmezler. Acımadan öldürürler seni, Aybüke Öğretmen'i Necmettin Öğretmen'i şehit ettikleri gibi seni de şehit ederler. Acımazlar, gözlerini bile kırpmazlar. Hiç mi acımıyorsun canına? Daha dün vuruldun, daha dün yandı canın!" "O zaman sen de acımıyorsun Komutan canına." dedim titreyen sesimle. Kaşları çatıldı. Benden bu çıkışı beklemediği kesindi. "Benim görevim bu." dedi dümdüz bir sesle. "Benim görevim de bu. " dedim duruşumu daha da dikleştirerek. "Görevini yapacak daha güvenli yerler bulmalısın kendine." Alaycı bir gülüş kondurdum yüzüme. "Buradayım komutan. Burada kalacağım. Alınacak karar senin fikrin doğrultusunda olsun ya da olmasın ben burada kalacağım. Gerekirse o çocuklara tek tek evde eğitim vereceğim ama başaracağım. Ne sen ne de bir başkası buna engel olamayacak!" - Vatana sevdalı kadınların ve adamların hikayesi... 2 yıldır atama bekleyen genç bir öğretmen. Doğu'dan başka yerde görev yapmak istemeyen genç bir asker. İkisi de inatçı, ikisi de vatana aşık. Birisi özgür ruhlu diğeri tutsak. Ya birbirlerine de aşık olurlarsa? Dengeler değişir miydi? Aşka yenilen düşmana da yenilir miydi? Aşka yenilen ölür müydü? Aşka yenilen mutlu olur muydu? Ağlar mıydı, üzülür müydü? Yoksa aşka yenilen sadece aşık mı olurdu? Bu kurgunun gerçek kurum ve kuruluşlarla hiçbir ilgisi yoktur.