Wiedział, że to absurdalne - kiedy okazało się, że pracują w tym samym miejscu, coś w niej nie dawało mu spokoju.

T.I zawsze uważała, że jej serce należy do Taehyunga - jej idealnego biasa. Jednak prawdziwe uczucia, które nosi w sobie, kierują ją do Yoongiego - cichego chłopaka, który staje się dla niej całym światem. Kiedy na spotkaniu fanowskim wręcza mu listy pełne tęsknoty i nadziei, rozpoczyna się historia delikatnej miłości, która łamie wszelkie bariery i uczy, że najpiękniejsze uczucia rodzą się w ciszy.

"[...] Doceniam arcydzieło zwane tobą, ponieważ samo twoje istnienie jest sztuką."

Dałaś mi nadzieję. Sprawiłaś, że chciałem walczyć do samego końca.

Promienie zachodzącego słońca rozlewały się po salonie, wpadając przez półprzymknięte okno. Róża siedziała na dywanie, opierając się plecami o kanapę, a przed nią rozłożone były kolorowe klocki. Mała dziewczynka z ciemnymi włoskami i bladą cerą pełzała na czworakach, próbując złapać niebieską kostkę. Jej oczy, duże i błyszczące, były dokładnie takie jak jego. Przenikliwe, niepokojące. - Ma-ma - gaworzyła, unosząc klocka do góry. - Tak, skarbie. Jestem tutaj - szepnęła Róża, uśmiechając się smutno. Wzięła głęboki oddech, odchylając głowę do tyłu i przymykając powieki. W powietrzu unosił się zapach świeżo zaparzonej kawy, ale nawet to nie mogło zagłuszyć wspomnień, które nawiedzały ją każdej nocy. Dwa lata. Dwa cholerne lata. A ona wciąż była tu, uwięziona w jego cieniu. Z każdą minioną chwilą coraz bardziej przypominała sobie, dlaczego musiała odejść. Każdy krok córki, każdy jej gawor, każda próba wstania na małe nóżki - wszystko przypominało o nim. O jego niebezpiecznym spojrzeniu, o dłoniach zaciskających się na jej ciele, o słowach, które raz parzyły, a raz pieściły. Ale teraz była wolna. Wolna od niego. - I lepiej mi tak - mruknęła do siebie, przeczesując palcami włosy. Córka znów zachichotała, przewracając się na plecy i machając nóżkami w powietrzu. Jej ciemne oczy zalśniły, gdy spojrzała na matkę. Róża poczuła, jak coś zaciska jej się w gardle. W tej chwili widziała tylko jego. Ten sam układ oczu, ten sam kolor. W głowie odżyło wspomnienie pierwszego spojrzenia, jakie rzucił jej dwa lata temu. Wtedy, gdy jego oczy wbiły się w nią jak nóż, a ona wpadła prosto w jego sieć. Nie. Już nigdy więcej. - Jesteśmy same, skarbie. I tak ma być - powiedziała, podnosząc małą na ręce i przytulając ją do piersi. Kto wie, może kiedyś Yoongi dowie się o dziecku. Może któregoś dnia w jego oczy znów wbiją się te same oc

[Z A K O Ń CZ O N E] Przez przypadek poznajesz pewną osobę która może zmienić twoje życie. Zaczynasz się spotykać z tą osobą. Następnie poznajesz ich przyjaciół i kto wie może coś cie połączy z jednym z nich. Czy jakiś członek wtrąci się w twoje relacje? Dużo kłótni, dram, romansów, płaczu, bólu, tęsknoty, szczęścia. Jesteście ciekawi jak potoczą się twoje relacje z BTS, zapraszam do książki. W opowieści może znaleźć się parę +18 lub przekleństwa. Przepraszam za błędy:)) #26 in seul 03.12.20 #2 in agustd 25.07.21 #3 in yoongi 17.10.21 #2 in suga 01.02.22 #6 in korea 29.08.22

Historia o chłopcu który przeszedł wiele- czyli słowa które Suga wypowiedział naprawdę. // Cytaty też się pojawiają, na końcu książki znajduje się informacja dlatego proszę żeby ją przeczytać :) !STORY BASED ON FACTS!

Pierwsze wasze spotkanie? Kłótnie? Zobaczysz moją wersję wydarzeń z twoim udziałem. Rozdziały raczej krótkie, ale liczę, że mimo to zajrzysz ;)

Jest to kontynuacja książki „Life Dancer". Gdy Springi wznosi się na szczyty swoich możliwości i staje się najbardziej rozchwytywaną choreografką w całej Korei, jej marzenia zaczynają się spełniać. Wytwórnia ma wobec niej plany, które może nie koniecznie wpasowują się w naszą bohaterkę, jednak oni widzą w nich jej przyszłość.

pamiętał poranki spędzane z nią. pełne światła i jej głośnego śmiechu. pamiętał utwory, które grała mu na strychu, na starym pianinie dziadka. pamiętał ciszę, która otaczała ich kiedy ona obrażona siadała pod oknem, marszcząc nos i odwracając od niego wzrok. pamiętał zapach farby i wanilii, który zawsze unosił się wokół niej. pamiętał jej długie,wiecznie zimne palce, które oplatała wokół jego dłoni. pamiętał kolor jej oczu i miękkość skóry. pamiętał odgłos jej oddechu w nocy, gdy leżała tuż obok. pamiętał nieprzespane noce. niekończące się rozmowy. pamiętał jej uśmiech. tembr głosu. każde słowo. pamiętał ją całą. pamiętał.