အခုတော့ ကိုယ်လင်မဟုတ်တဲ့သူနဲ့ လင်းလင်းရှင်းရှင်းကြီးမှာ ထဘီကွင်းလုံးကျွတ်ပြီး အလိုးခံပေးရမှာကတော့ ရှက်ဖို့ကောင်းလွန်းနေပါတယ်။ ပြီးတော့ တစ်ယောက်ယောက်ဝင်လာခဲ့ရင်လည်း အရှက်မဲ့သထက် မဲ့နေရတဲ့ အဖြစ်မျိုးမို့ ကြောက်နေမိပါတယ်။ "ဟင့် ... တော်ပြီလို့ ... အာ့ ... ပြောလည်းမရဘူး .... ဦးနိုင် .... ထဘီကို မချွတ်ပါနဲ့ ... ကျမ မနေတတ်ဘူး ... လင်းလင်းရှင်းရှင်းကြီးမှာ ... တစ်ယောက်ယောက်ဝင်လာရင် အကုန်အရှက်ကွဲကုန်မယ် " "ဘယ်သူမှ မလာပါဘူး။ ဦးက ယဥ်အေးတစ်ကိုယ်လုံးအလှကို ကြည့်ပြီး အားရပါးရ ချစ်ချင်လို့ပါ ... အရင်တစ်ခါကလည်း မှောင်မဲနေတာလေ။ ယဥ်အေးအလှကို မမြင်ခဲ့ရဘူး ... အခု ထဘီချွတ်လိုက်မယ်နော် ..." "ဟာ ... မလုပ်ပါနဲ့ ... နေ့ခင်းကြီး ကျမ မနေတတ်ဘူး .... ခင်ဗျား လုပ်ချင်ရင် ထဘီလှန်လုပ်ပါ။ အကုန်တော့မချွတ်ပါနဲ့ ..." ကျမ အသည်းအသန်တားမှ သူလည်း စိတ်လျော့လိုက်ပါတယ်။