TENEBRİS AKADEMİSİ serisi içerisinde, ❝Soytarı Yangın Çıkardığında❞ , ❝Soytarının Mumunu Üflersen❞ ve ❝Soytarıya Ölümü Fısıldarsın❞ isimli üç kitap barındırmaktadır. - Tenebris Akademisi'nin yurdunda, akademide adaletsizliğin hâkim olduğunu söyleyerek kendini yakan bir öğrencinin ardından okul soruşturma altına alınır. Olaydan etkilenen Belya ise oyunun sekiz piyonundan yalnızca biridir.

Ülkenin karanlık yüzüne karşı yıllardır sessizce mücadele eden, kötü adamlara karşı varlığını sürdürmeye devam eden Fernis Ajan Akademisi ; genç yaşta ajan olmak isteyen gençlerin eğitildiği, belirli kişi aralıkları ile takımlara yerleştirildiği ya da bireysel ajan olarak kötü adamların, şirketlerin içine sızarak onların sonunu getirmek için kurulmuştur. ❝ Kan,ihanet,gözyaşı. Eğer Fernis'in içindeysen bu üç şey hayatından asla eksik olmayacak. ❞ Her ne olursa olsun gerçek yüzünü gösterirdi. Siz ondan ne kadar kaçsanızda o günün sonunda sizi yakalar ve peşinizi bırakmazdı. Ülkenin en büyük mafyalarından olan Harun Öncü ülkenin gittikçe büyük bir sorunu haline gelmeye başlamıştır. Artık onun durdurulması gerektiği gözle görülür bir gerçek olmuştur. İşlediği suçlar ve kurduğu karanlık ağ, herkesi korkutmaya başlamıştır. Fernis'in Harun Öncü'ye karşı savaşması istenmiştir fakat Fernis'in bilmediği şey ise bu görevde onlara eşlik edecek olanladır. ❝ Aç gözlerini bu bir son değil, başlangıç. ❞ FERNİS serisinin birinci kitabıdır. ↳ Ayrı ayrı okunabilirler, bulundukları evren dışında bir bağlantıları bulunmamakta.

Hukuk - Polisiye

"Ama buna dilek balonu demiyorum ben." Ayaz anlam veremeyerek kaşlarını çattı yine ve yine. "Nasıl yani? Ne diyorsun?" Omuz silktim gülümsemeye devam ederken. "Umut yıldızı diyorum." O sormadan açıkladım. "Çünkü dilekler gelip geçici. Ama umut öyle mi? O hep var." Balonu açtığımda o da ateşini yaktı, bir yandan meraklı gözlerle beni dinliyordu. "Balon da demek istemiyorum çünkü bir zaman sonra kaybolup gidecek. Belki de bir ağaç dalına takılacak. Bunu düşünmek istemiyorum." Gökyüzüne baktım. "Yıldızlar da tıpkı umutlar gibi kalıcı." Dudaklarım büküldü. "Evet çok uzakta, dokunamıyorsun belki ama orada olduğunu biliyorsun. Görüyorsun." Ona baktım bu sefer. "Ve bu buna yetiyor çünkü gündüz görünmese de orada olduğundan eminim. Gece geleceğinden eminim." Sırıttım ve onu gösterdim başımla. "Senin gibi."