Το ημερολόγιο μου από το 2018 και μετά. Είμαι αλκοολική, πάσχω από ανορεξία κι έχω πάθος με τα τακούνια, τα τατουάζ και τις κακές επιλογές. Μικρή, ήθελα να γίνω γοργόνα. Αλλά κατέληξα να σπουδάζω κοινωνικές επιστήμες, κι αντί για ουρά, να' χω δυο ψηλά, άχαρα πόδια που πασχίζω να μην ενώνονται καν μεταξύ τους. Όταν είμαι πολύ καλά, ξεχνάω να γράψω. Όταν δεν είμαι, ντρέπομαι να γράψω. Γιατί είμαι τόσο εγωίστρια και θέλω τόσο να πιστεύω ότι είναι υπέροχη η ζωή μου, που δε θα παραδεχτώ ούτε στην πάρτη μου πόσο τα σκάτωσα. Είμαι πολύ όμορφη για να' μαι αληθινή, είμαι πολύ αληθινή για να ανήκω στον οποιονδήποτε. Κουβαλάω μια εφηβεία στην ψυχή, κι έναν υστερικό θερμιδομετρητή στο κεφάλι. Μια πρόταση την ημέρα. Ή δύο. Ή δεν ξέρω, κλέβω πολύ συχνά.

«N.. N...Niall είσαι εσύ;» τα χέρια του έπεσαν κάτω και το χαμόγελο χάθηκε από τα χείλη του. Ένας τρόμος σχηματίστηκε μέσα στα μάτια του και για έναν περίεργο λόγο τον ένιωσα και εγώ. «Όχι, όχι με μπερδεύεις με κάποιον άλλον» είπε και χάθηκε στο πλήθος τόσο γρήγορα που δεν πρόλαβα καν να τον ακολουθήσω. Έμεινα εκεί να τον κοιτάω να φύγει. Ήμουν σίγουρη ότι δεν έκανα λάθος, ήμουν σίγουρη ότι ήταν αυτός. Όσο χρόνια και να περνούσαν, όσο και να άλλαζε θα τον αναγνώριζα. Ναι μπορεί να είχε αλλάξει αλλά σίγουρα ήταν αυτός. Ένιωσα σαν να βλέπω ξανά τον εαυτό μου στο καθρέφτη, ένιωσα το φόβο που είχε νιώσει. Ήταν σαν να ζούμε την ίδια ζωή, το πριν και το μετά, ένιωσα ότι είχαμε κάνει τα ίδια λάθη. Ένιωσα ότι με είχε ανάγκη όπως τον είχα και εγώ. Έβλεπα τα ίδια λάθη, τον ίδιο φόβο και τον ίδιο πόνο και όλα αυτά μόνο με ένα του βλέμμα, ένιωσα σαν να βλέπω το είδωλο μου στον καθρέφτη....

"Στους δύο τρίτος δεν χωρεί." "Αν κάνεις τον κωλαράκο σου μία θέση πιο πέρα μία χαρά χωρεί." . * ✦ . ⁺ . 𝐁𝐞 𝐢𝐧𝐬𝐩𝐢𝐫𝐞𝐝, 𝐛𝐮𝐭 𝐝𝐨𝐧'𝐭 𝐜𝐨𝐩𝐲. 𝐁𝐲 _𝐯𝐚𝐬𝐢𝐥𝐢𝐤𝐨𝐬 | 2022