❝Bu salıncağın ulaşabildiği son sınır kadar gidebilirsin benden. Uzaklaşırsın ama sonunda döneceğin yer yine benim yanım.❞ Bir piyanonun üzerinde, otuz altısı sert abanoz ağacından yapılmış olan, toplamda seksen sekiz tane tuş bulunurmuş. Bu seksen sekiz tuşun her birisi ruhunu bir diğerine teslim ederken, bir tanesi eksik, yaralı ve sessiz kalırmış. Piyanist onu usta parmaklarıyla kutsasa dâhi, onun sesi asla çıkmazmış. Şimdi bir piyanist vardı benim önümde. Asla vazgeçemediği, yenisini alamadığı o çok sevdiği piyanosundaki bozuk olan tuştum ben. Seksen yedi tuşun tamamını kullanıyor, her bir parçaya ellerinin arasında hükmediyordu ama parmakları asla beni bulmuyordu. Biliyordu çünkü, sesi çıkmayan bir tuşun, çıkan tüm melodilerin katili olmasını istemiyordu. Yine de vazgeçmiyordu o piyanodan. Orada, dışarıdan bakılınca sağlam gibi duran tuşun aslında sesinin kesildiğini sadece o biliyordu. [Jeon Jungkook ❧ Lalisa Manoban] Kapak tasarım: @IseraRoss ♡ ➻ Argo ve yetişkin içerik bulundurur!

"Ruhumun içindeki küçük kız, yaşamayı çok fazla istiyor." ••• Lalisa Manoban'ın bir katile dönüştüğü karanlık gecenin içinde, yardım için koştuğu kapı, sıradan bir öğrenci olmadığını bildiği Jeon Jungkook'un kapısıydı. ••• "Kısa bir şiir; seni seviyorum." Jeon Jungkook • Lalisa Manoban

"Seninle; bu şehrin her bir karışında, birbirimize karışana ve ellerim tenine kaynayarak senden bir parça olana kadar dans etmek istiyorum." Jeon Jungkook ❧ Lalisa Manoban Kapak Tasarım: @IseraRoss ♡ ➻ Argo ve yetişkin içerik bulundurur!