On altı yaşındaki Reena zamanda donduruldu. Yıllar sonra gözlerini yeni bir dünyaya açtı. Ait olduğu medeniyet yok olmuş ve geriye yalnızca bir ülke kalmıştı; Ocria. Reena, geçmişinin sır perdesi aralamaya çalıştıkça kendisini daha büyük bir çıkmazda buldu. Neden bu yeni ülkede kimse sorularını cevaplamaya yanaşmıyordu? Hükümet doğru mu söylüyordu? Gerçekten Ocria'nın dışında hayat yok muydu, yoksa bu, onları içerde tutmak için uydurulan bir yalandan mı ibaretti? Ocria'daki dengesizlikler kısa sürede Reena'nın gözüne çarpmaya başladı. Kendisi gibi sorgulayan insanları bulması zor olmayacaktı. Gençler başlarına geleceklerden habersizdi. Peki sonunda Ocria'dan çıkmanın bir yolunu bulabilecekler miydi?

İşler bir polisin bir suçluya aşık olmasıyla beraber tamamen renklenmişti...

" Abimin isteyipte elde edemediği kız yoktur " " Ona bir ilk yaşatmış olacağım o zaman" " O asla pes etmez " " Etmek zorunda çünkü lezbiyenim " . . .

Gözlerinizi açtığınızda yıkılmış bir evde uyanacaksınız. Tek çıkış yolunuz yerin altı olacak. Kendinizi bulduğunuz çıkış noktası her bir yanı kameralarla çevrili, her yeri izlenen bir plato. Tek amacınız ise alandaki ipuçlarını takip edip evinizi bulmak. Tüm yarışmacılar evlerini bulduğu an, kazanan belirlenmiş olacak. Öyleyse, sizi kaybetmemizi ister misiniz?

Romeo sokakta büyümüş bir köpek, Atalante ise kütüphanede çalışan mütevazi bir insan. Romeo Atalante'yı ilk görüşte sevmişti. Hatta ona aşıktı! Sorun şu ki Romeo bir köpek. Bir insan ile bir köpek mi? Bu sadece bir hayaldi. Ya da Romeo öyle sanıyordu. --- Atalente parmağıyla gökyüzünde beyaz hareket eden bir noktayı işaret ederek ''Hey bak! Yıldız kayıyor. Dilek tut.'' diyerek aceleyle parmaklarını birleştirip, gözlerini kapattığında şaşkınlıkla ona bakıyordum. Renk körü olsam da, o siyah beyazken bile güzelken, renkli kim bilir nasıl güzeldi! Atalante fısıltıyla ''Gerçek aşkımla tanışmak istiyorum.'' dediğinde bende ona bakarak ''Onun gerçek aşkı olmak istiyorum. Keşke insan olsam!'' dedim. ---- Ne dilediğine dikkat et.

"Önceden böyle olacağımızı söyleseler güler geçerdim. Bu noktaya geleceğimizi bilemezdim. Desen ki pişman mısın? Değilim derim."

Söz vermiştik, vazgeçmeyecektik. Ama bu, sana zarar vermeden Çok önce verdiğim bir sözdü sevgilim.. 24.08.15 •• 29.10.16

Kafam güzel dayandım kapısına. ayrılmamızdan 3 ay sonra evleneceğini duymak beni bu hale getirmişti hem de dostum dediği adamla. Zili 3. Çalışımda da açmayınca kapıyı yumruklamaya başladım. Tam omuz vuracakken kapının açılmasıyla kendimi yerde bulmam bir oldu. Başımı kapının altına sert bir biçimde çarptım. Başımın dönmesi daha da arttı.... aynı yerde ikinci kez aşka rastlayan selinin hikayesi..

Serinin ikinci kitabıdır. Aranan bir kanun kaçağının başıma gelenlere şahit olacaksınız. Vahşi batının gerçekten de ölümcül olduğu yıllarda bir suçlunun hikayesi...

İnsanlığın bencilliğinin en üst seviyeye ulaştığı dönemde yaşamaya çalışan insanların hikayesi. Güçsüzlerin yaşayamadığı, güçlülerinse kafaya sıkarak yaşamına son verdiği bir dünya. Her zamanki gibi kötülerin güçlü olduğu... Dünyayı kim bu hale getirebilir? Uzaylılar mı? Zombiler mi? Yoksa çok gelişmiş robotların isyan etmesi mi? Dünyayı bu hale ancak insanlar getirebilir. İnsanın doğayla savaşı. Kazanırsak kaybederiz derler ya işte bu tam uygun olan cümledir bütün bu olanları özetlemeye. İki karakterin öyküsü... Hayatta kalmaya çalışan, soru şu 'hayatta kalabilecekler mi?' Cevabını okuyarak göreceğiz.