"Pusu kursalar bile beni vursalar yine, Benim adım öğretmen her demdeyim her yerde, Benim evim bu vatan çocuklar geleceğim, Son nefesimde bile öğretmen öleceğim," ❤️‍🩹🥲🫂

Bir gün içinde hayatları altüst olan iki yabancı... Genç bir kız, bir süredir kendini iyi hissetmemektedir. Hafızasını kaybetmesinin ardından annesiyle gittiği doktor, ona yalnızca İsviçre'de tedavisi bulunan ölümcül bir hastalığa yakalandığını söyler. Aynı gün, benzer bir kaderi paylaşan gizemli bir adamla tanışır. Adam da tıpkı onun gibi, ömrünün sandığından çok daha kısa olduğunu yeni öğrenmiştir. Bu beklenmedik karşılaşma, ikisini de çılgın bir iddianın içine sürükler: "Ölmeden Önce Yapılacak 50 Şey" listesi. Fakat zaman ilerledikçe her şey daha da karmaşık bir hâl alır. Ya kız, listedeki elli şeyi aslında çoktan yaptıysa? Ya hafıza kaybı, ondan yalnızca anılarını değil; sevdiği insanları, verdiği sözleri ve belki de hayatının en büyük gerçeğini de aldıysa? Peki onları bekleyen gerçekten ölüm mü, yoksa çok daha sarsıcı bir sır mı?

uzak kaldığı kardeşinin komaya girdiği haberini alan o kız... artık intikam istiyordu. önce bir liste oluşturdu. listeden adı silinenler mi daha şanslı yoksa sona kalan mı?

Birden ayağa kalktı. Tam dip dibe kaldığımızda boyunun farkından başımı yukarıya doğru kaldırdım. "Fazla derin sularda yüzüyorsun, Bisikletli Kız." Dedi. "Sen misin derin su ?" Dedim ona doğru bir adım daha yaklaşıp küçümseyici bir bakış atarak. "Bu hareketlerine biraz daha devam edersen büyük ihtimal evet." Demesiyle güldüm. "Bana uyar." Dedim yüzüne karşı flörtöz bir bakış atıp. "Kendine tehlike demen biraz komik olsa da..." "Göreceğiz."

"Nolursa olsun... Hep arkandaki gölge olacağım ben senin. Git de desen kal da desen ben hep olacağım. Kimse üzemeyecek seni Nazlı Naz'ım." Gülümseyerek yine onu düşünmeye başlamıştım. Kendi hayatımı düşünmek gibi bir seçeneğim daha yoktu çünkü benim hayatım da o'ydu. Ve ben yalnızca onu düşünmekle yetiniyordum. Bu sonsuza dek de böyle sürecekti.