Barış Alper Yılmaz x Fulya Kadıoğlu

Ati242 hayalinde ki kadını anlatıyor: "Sabah kalksın doğa yürüyüşü yapsın, kitap okusun. Rap dinlemesin mesela. İşte atıyorum genel kültürü yüksek olsun, sanat gezileri yapsın." Ceylin Kurtaran: O kadın seni ne yapsın? Cansu Kurtaran: Niye öyle diyorsun bebeğim? Öyle kadınların hoşuna gidiyor o. En büyük örneği de sensin bence. Ceylin Kurtaran: Kes sesini Abla. Hayvanın teki o. Cansu Kurtaran: Şeytanla melek, gül ve diken misalisiniz. Zıt kutuplar birbirini çekiyor sen bana güven.

Ben alev, Dokunduğum yeri yakarım.

Sabah kalksın,doğa yürüyüşü yapsın.Rap dinlemesin mesela... Bir insan bu kadar sözünden şaşabilirdi.

Galatasaray'ın yıldız futbolcusu Barış Alper Yılmaz, şampiyonluk maçı sonrası stadyumun coşkusunu içine çekmişken, bir yandan da hayatının belki de en büyük değişikliğine adım atmak üzereydi. Maçın bitimiyle birlikte tribünlerden yükselen tezahüratlar, zaferin coşkusu ve sahada yaşanan efsanevi anlar, onu bir yandan mutlu ederken bir yandan da yeni bir başlangıca hazırlıyordu. O akşam, tüm gözlerin üzerindeydi, ama geceyi sıradan bir galibiyet kutlaması olarak değil, hayatının dönüm noktalarından biri olarak değerlendirecekti. Çünkü, o gün tanışacağı ve futbolun karmaşasında kaybolmuş, ama bir o kadar da enerjik bir genç kız, hayatını kökünden değiştirmek üzereydi. Beliz'in futbola olan ilgisi sıfırdı, ama Barış'ın ona yaşatacağı yeni duygular ve deneyimler, her şeyin başlangıcı olacaktı. Bu gece, sadece bir maçın ve bir galibiyetin değil, aynı zamanda iki kişinin birbirini keşfedeceği ve aşkın ateşini yakacağı bir serüvenin de ilk adımıydı.

Doğa hizmetkârları 4 elemente ayrılır Adelina. Su, ateş, toprak ve hava. Sen bunların hepsine sahipsin. Sen doğanın 1000 yıldır beklenen kraliçesisin. Doğada olan herşey senin kontrolünde...

"Özledim, deli gibi." Gülümsedim, ben de özlemiştim. "Ben de öyle bebeğim. Ben de özledim." Yanaklarını okşadığımda gözlerini kapamıştı sanki bir şeyleri çok daha iyi hissetmek için. Dudaklarına kondurduğum öpücükle gülümsemişti. Bunu bekliyordu. Özlemiştik, çok hem de.

"𝙱𝚊𝚗𝚊 𝚔𝚊𝚏𝚊𝚢ｪ 𝚢𝚎𝚍𝚒𝚛𝚝𝚖𝚎𝚔 𝚞̈𝚣𝚎𝚛𝚎𝚜𝚒𝚗."

"Babanın torpili ile voleybol takımında oynuyor olman, başarılı olduğun anlamına gelmez." "Madem beni bu kadar küçük görüyorsun, neden benle muhatabı kesmiyorsun?" "Mecburiyet."