Geçmiş sadece geçmiş midir? Yoksa gelecek hayatımızı oluşturan bir gerçeklik midir? On sekiz yaşına gelen Gece, evinden kaçarken geçmişinden kaçamayacağının farkında değildir. Devlete ait gizli bir teşkilatta Alınan görevler renkler ile temsil edilir. Yeşiller, turuncular ve kırmızılar. Şans eseri bu teşkilata katılma şansı elde eden Gece, Defne, Aras ve Mert, Güneş Çocuk Esirgeme Yurdunun gizli araştırma örgütüne dahil olurlar. Ölen çocuklar neden ölüyordu? Veya gerçekten ölüyor muydu? "Çünkü acı gidenin değil kalanın hikayesidir. Bu hikaye gitmeyi seçenlere ithaf edilmiştir." - *Bu kitapta geçen kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.*

İnferi, yeraltının en korkulan örgütlerinden biriydi. Maral Birce Akınalp, manevi ailesinin bu örgütle bağlantısını öğrendiğinde daha on altısındaydı. Yıllar sonra örgütü çökertmek adına kurulan operasyonda saha görevlisi oldu ve hayatı parça parça yıkılmaya başladı. Yıkılan her parçanın ardından ise kendini Kartal Türkoğlu'na biraz daha yakın buldu. Maral Birce'yi korumak için savcılığı bırakıp örgütün başına geçen Kartal Türkoğlu, oyunu kuralına göre oynamaya hazırdı. Kimsenin bilmediği ise oyunu ve kuralları belirleyenin kendisi olmasıydı. ❝Maral Birce Türkoğlu... Bu bendim. Birkaç gün önce Maral Birce Akınalp'tim. Legal olmayan şeyleri sevdiğimden, hep olmamam gereken yerlerde olduğumdan bahsederdim. Ailemin biriciği, bir tanesiydim. Şimdi ise gözlerinin siyahında kaybolduğum, kendimi bildim bileli derin bir meraka sürükleyen adamın karısıydım. Türkoğlu olmuştum. Ben artık Kartal Türkoğlu'nun karısı Maral Birce Türkoğlu'ydum. Ben artık Kartal'ın Birce'siydim.❞ Dikkat: +18 öğeler içerir.

❝ Her şey o gece başlamıştı. Bardan içeri girdim, içkiyi fazla kaçırdım, sahneye çıkıp şarkılar söyledim ve iner inmez hiç tanımadığım bir adamı dudaklarından öptüm. Şaka gibiydi ama güldürmemişti. ❞ ⚝ Tüm geçmişini geride bırakan, kendine yeni bir isim seçip Lâl olarak yoluna devam eden bir kadınla karanlık bir dünyanın en katı parçası olan Valentino'nun sınırları aşan tutku dolu hikâyesi bu. Halikarnas'ta bir barda en aykırı şekilde tanışıp yolları kesişen iki farklı insanın hikâyesi. UYARI: Bu hikâyede yetişkin içerik bulunmaktadır. Copyright © Tüm Hakları Saklıdır

|Bu kitap yetişkin okurlara yönelik +18 sahneler içermektedir.| Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.

Anne ve babasının ayrılığının ardından, başka bir ülkede kurduğu tüm düzenini geride bırakarak İstanbul'a taşınan Beliz, burada kendine bambaşka bir hayat kurmaya çalışır. Yeni okulunda geçirdiği ilk günlerde çantasına bırakılan bir not defterinin sahibini ararken bu kişinin ihtimal dahi vermediği birine ait olduğunu keşfeder. Aile sorunları, takıntılar ve yeni hisler arasında denge kurmaya çalışırken, Beliz İstanbul'da sadece yeni bir hayat değil, kendini de yeniden inşa ederken bulur. 𓆝 𓆟 𓆞𓆝 "Senin yüzünde çok var," dediğimde anca bakmıştı bana. "Çok öpmüş seni her kimse." "Öpücük izleri değil de belki de sadece öpülmeyi bekleyen izlerdir." "Neden öyle olsun?" "Ben yoktan yere kimsenin çenesini öpmeyi düşünmem, ama bir ben bana bunu kesinlikle düşündürebilir." 🌟 (Pardon elim çarptı adlı kurgumun yan karakterleri olan Altan ve Beliz'in kurgusudur ancak belirli bir okunma sırası yoktur.)

Ağabeyi onu masallardaki bir prensese benzettiği için lakabını bir isim gibi üzerinde taşıyan Güzel, abisi ile birlikte küçük bir lojman dairesinde yaşayan, üniversite son sınıf öğrencisidir. Ağabeyi Harun, işi yüzünden sık sık göreve gider ve son gidişinin ardından, geri dönemez. Ölümü Güzel'in hayatına ve ruhuna bir yıldırım gibi düşer. Harun son nefesini vermeden onu en yakın arkadaşına, Cesur Yakut'a emanet eder. Ağabeyinin emaneti, lojmanda bir sivil olarak tek başına kalamayacak olması ve hayatı ile ilgili aldığı tehdit mektupları, Güzel'in kendini aniden abisinin en yakın arkadaşı ile anlaşmalı bir evliliğin içinde bulmasına sebep olur. Güzel, ismi ile değil, duygusuzluğu ve hislerinin yoksunluğu ile lanetlendiği için Çirkin olan bir adamın, camdan çiçek bahçesinin içine hapsolur. Sonra o cam kubbenin içine, adamın lanetinin üzerine, hislerini bir gül fideleri gibi ekmeye başlar. Fidelerin çiçek açacağından umutludur. Ancak ne derler bilirsiniz, Çiçek açsa da her gül, solmaya mahkûmdur. "Bileklerime kadar dikenlerle yaratmış beni Tanrı," dedi, sesinin iğne deliği kadar küçük bir boşluğundan bile bir his alamıyor, göremiyordum. "Güller için elimi tutsan bile, yara içinde kalacaksın Güzel." Dudaklarını ıslattı. "İşte bu yüzden, işte bunun için." ❧ Kurgunun temeli 2015 yılına dayanmaktadır.

"Seni bana karşı bu kadar acımasız yapan yıllar mı İlsu? Yapmadıklarımın , söylemediğim sözlerin cezasını çektiren şey bana karşı artık olmayan merhametin mi? Söylesene, yalvarırım söyle. Susma artık. Kırsan da paramparça etsen de susma, sesini duyayım." Boş bakışlarım devam etti ama titreyen kirpiklerimi sadece o fark etti. "Güvenmedin değil mi? O yüzden söylemedin. Tuna için söylemedin bana güvenemedin." Ellerinin arasına aldığı başını hızla art arda salladı ve ellerini başından çekerek önündeki masaya şiddetle vurdu. Bununla beraber boş bakışlarım sekteye uğramış yerini ani bir korku almıştı. Oysa korkan oydu biliyordum. "Sen bile artık böyle düşünüyorsun."dedi yılgın bir ses tonuyla. Bunu da ona yakıştıramadım. Gözlerinden akan yağmur damlaları vardı. Buna da şaşırdım. "İlsu," Yutkundu. Devam edemeyeceğini düşündü ama etti. "Yokluğumu görmedin diye mi varlığım bu kadar değersiz senin için?"

Babanızın düşmanıyla iddiaya girer miydiniz? Ben girdim. Bir oyun gibi görünse de, ortada gerçek bir iddia vardı: Kill or Kiss. O kazanırsa beni öpecekti... Ben kazanırsam ise onu öldürecektim. Onu öldürmek babam için bir zafer sayılacaktı; çünkü pusulayı ancak böyle alabilirdim. Peki ya o beni öperse? Gerçi... bir öpücük hangi felaketi eser ederdi? KİTAP SERİ HALİNDE HEPSİ BURDAN DEVAM EDİYOR 1. KİTAP BİTTİ İÇERİK UYARISI Bu kitapta; belli belirsiz arzular, Kiss, istek dışı yakınlık, açık seks, küfür, şiddet içerir +18

Ben bir Kan Avcısı'ydım. Kan için kanar, kan için kanatırdım. Tanrıçam için nefes alır, varisi olduğum Zanosrit Kardeşliği için yaşardım. Tahtım için kandırdım, çaldım, öldürdüm ve yok ettim. İntikam için, tanrılarımızın ve tanrıçalarımızın inançlarının lanetlendiği bu diyarın en büyük kâbuslarından biri oldum. Her şey uğradığım ihanete kadardı. Yükselmek için bir bedel ödedim, bir yemin ettim. Şimdi; ezeli düşmanımla müttefik olmak zorundaydım. Alcard Rhyvar Zaolyen. Ruhunda bir iblisle yaşayan tehlikeli, kurnaz bir Kara Savaşçı. Bir lider. Aşık olmaya başladığım adam. O da bir yemin etmişti. Kanım için inancına karşı gelmişti. Sakladığım sır, gizlediği yalanlar kaderlerimizi birbirine mühürlemişti. Yan yana bir savaşa yürüyorduk. Ama kader sizi bir kere düşman yazdıysa, tanrıların ve tanrıçaların oynadığı bir oyundaki canavarsanız; aşkınızı ve ruhunuzu ne kurtarabilirdi? *Yetişkin okurlar içindir. Cinsellik, şiddet ve bolca kan içerir.