Kontynuacja opowiadania Mieszaniec. Przed przeczytaniem tego opowiadania zalecam przeczytanie poprzedniej części, choć nie jest to konieczne. Szczęście, radość z życia? Kiedyś dla Aarona te słowa były obce. Nigdy nie spodziewał się dobrego zakończenia swojej historii aż jego życie gwałtownie się zmieniło. Poznał prawdę na swój temat, prawdę która nie była łatwa do zaakceptowania. Zaakceptowanie nowej rzeczywistości było dla niego niemal niemożliwe. Jednak los był dla niego łaskaw, nie był już więcej sam. Był przy nim pewien wilkołak, który pokazał mu wilczy świat. Dzięki niemu zaczął się powoli otwierać, akceptować swój los, swoje pochodzenie.. samego siebie. Wraz ze swoim alfą, postanowił odbudować jego stary dom, by zacząć nowy rozdział w ich życiu. Rozpoczęcie 03.04.23 Zakończenie XX.XX.XX

- Znacie watahę Rodriguez? - Jak moglibyśmy nie znać- przerwał mu Christopher - przecież wataha Rodriguez i nasza wataha Wilson rywalizują ze sobą od lat - No właśnie... już nie rywalizują- powiedział a my z Christopher spojrzeliśmy sie po sobie- a raczej mamy możliwość zaprzestania walk i niepotrzebnego rozlewu krwi - Jak? damy im jakąś z naszych pokojówek- zażartowałem - No tak jakby. Jak wiecie Alfa ich watahy staje się już słaba, tak samo jak ja - No i co z tego- przerwałem mu - Nie przerywaj mi. I tak samo jak ja posiada dwóch synów...alfę i omegę... ****** Liam to nietypowa omega która nie chce mieć swojej alfy. Pragnie jedynie być niezależnym. Co się stanie gdy nagle będzie musiał połączyć się z jedną dla dobra watahy ~~~~~~~~~ ⚠️ Ważne ⚠️ W moim opowiadaniu nie będzie śmierci. Nie lubię smutnych zakończeń. Zawiera sceny +16, +18, wulgaryzmy boyxboy Data rozpoczęcia: 09.01.2021 Data zakończenia: 01.02.2021 100tys. 04.07.2022 ⚠️ OSTRZEŻENIE ⚠️ To moje drugie opowiadanie więc nie oczekujcie czegoś nadzwyczajnego

Każdy w miasteczku Sover znał opowieści o krwiożerczych wilkołakach ukrywających się w ciemnych lasach. Każda z nich wyglądała tak samo, potwór pojawia się znikąd, zabija zwierzęta i ludzi do momentu w którym nie pojawia się dzielny śmiałek który narażając swoje własne życie ratuje osadę pozbawiając bestie życia. Aaron kiedyś wierzył w te opowieści przez które w nocy nie potrafił zmrużyć oka. Z czasem zrozumiał że wszystkie były wymyślone przez bajarzy, pijaków czy też łowców przygód próbujących urozmaicić swoje opowiastki bądź zdobyć zainteresowanie płci pięknej. Często głowy wilkołaków wiszące na ścianach czy też ich futra robiące za dywany pochodziły od zwykłych wilków. Nie było żadnych dowodów na to by człowiek zamienił się w wilka.. przynajmniej nie dla niego.