myanmar × bl

စာအေရးအသားအရမ္းနုပါတယ္ အရမ္းစာဖတ္သက္တမ္းႀကာသူ စာေရြးသူမ်ား ဖတ္ဖို ့စဥ္းစားေစခ်င္ပါသည္။ စာအရေးအသားအရမ်းနုပါတယ် အရမ်းစာဖတ်သက်တမ်းကြာသူ စာရွေးသူများ ဖတ်ဖို့ စဉ်းစားစေချင်ပါသည်။

အနာဂတ်စီမံကိန်းများစွာ ရေးခြစ်ရင်း ကျွန်တော်ဟာ အဖြူ ရောင်မေတ္တာတွေနဲ့ သူ့ဘေးနားမှာ တသက်လုံးနေဖို့ ရည်စူးခဲ့သတဲ့... အဝါရောင် နှင်းဆီပန်းကလေးဟာ မသိလိုက်တဲ့ ခဏအတွင်း မျက်လှည့်ပြလိုက်သလို အနီရောင်ကို ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ...ရွေးချယ်စရာမလိုပဲ သူဟာ ကျွန်တော့်ဘဝဖြစ်ခဲ့သလို ကျွန်တော်ဟာလည်း သူ့အနာဂတ်ဖြစ်ခဲ့တယ်.. အနာဂတ္စီမံကိန္းမ်ားစြာ ေရးျခစ္ရင္း ကြၽန္ေတာ္ဟာ အျဖဴ ေရာင္ေမတၲာေတြနဲ ့သူ႔ေဘးနားမွာ တသက္လံုးေနဖို ႔ ရည္စူးခဲ့သတဲ့... အဝါေရာင္ နွင္းဆီပန္းကေလးဟာ မသိလိုက္တဲ့ ခဏအတြင္း မ်က္လွည့္ျပလိုက္သလို အနီေရာင္ကို ေျပာင္းသြားခဲ့ၿပီ ...ေ႐ြးခ်ယ္စရာမလိုပဲ သူဟာ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝျဖစ္ခဲ့သလို ကြၽန္ေတာ္ဟာလည္း သူ႔အနာဂတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္..

စာအေရးအသားအရမ္းနုပါတယ္ အရမ္းစာဖတ္သက္တမ္းႀကာသူ စာေရြးသူမ်ား ဖတ္ဖို ့စဥ္းစားေစခ်င္ပါသည္။ စာအရေးအသားအရမ်းနုပါတယ် အရမ်းစာဖတ်သက်တမ်းကြာသူ စာရွေးသူများ ဖတ်ဖို့ စဉ်းစားစေချင်ပါသည်။

{Both Zg&Uni} အသေမခွီးရတောင် တစ်ချက်တော့ပြုံးမိဖို့ အာမခံပါတယ် ..💚 Start - { 11,8,2020 } End - { 25,11,2020 } အေသမခြီးရေတာင္ တစ္ခ်က္ေတာ့ျပဳံးမိဖို႔ အာမခံပါတယ္ ..💚

၁၆၃၅ ဆိုတာ ညောင်ရမ်းခေတ်ထဲက မလား။၁၆၃၅ ဆိုပြီး ငါက ဘယ်ခေတ်ကို ရောက်နေတာတုန်း. #ဤဇာတ်လမ်းတွင်ပါဝင်သောအကြောင်းအရာများသည် သမိုင်းနှင့်မသက်ဆိုင်ပါဘဲ စာရေးသူ၏ဖန်တီးစိတ်ကူးမှု သက်သက်သာ ဖြစ်ပါသည်။ Book Cover_ Lucy Xellies Written in Myanmar Language.~

ဘယ်တုန်းကမှ သိက္ခာကျရတယ်လို့ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး ထင်စေ။ဒါတွေက ငါမင်းကိုချစ်လို့

ကျွန်တော်လေ...သည်အဓိပတိလမ်းမကြီးကို သိပ်သဘောကျတယ်။အထူးသဖြင့် မောင့်ခြေဖမိုးလေးနဲ့တွဲမြင်ရတာကို ပိုသဘောကျတယ်။ စောနရီ... {ကၽြန္ေတာ္ေလ...သည္အဓိပတိလမ္းမႀကီးကို သိပ္သေဘာက်တယ္။အထူးသျဖင့္ ေမာင့္ေျခဖမိုးေလးနဲ႔တဲြျမင္ရတာကို ပိုသေဘာက်တယ္။ ေစာနရီ...} Start-30.1. 2021 End - 3.10.2021

က်ြန္ေတာ့္ဘဝ ဆက္လက္ရွင္သန္ဖို ့ အခ်စ္ကို လိုတယ္။ မင္းအိမ္မက္က ဘာလဲလို ့ေမးရင္ ေျဖစရာ တခုပဲရွိတယ္ ။ အခ်စ္ကို လက္ထက္ပီး ပိုက္ဆံရွာဖို ့ပါ။ အခ်စ္ ...က်ြန္ေတာ္အခ်စ္ ...သူနာမည္က သက္ပံုတဲ့။ ကျွန်တော့်ဘဝ ဆက်လက်ရှင်သန်ဖို့ အချစ်ကို လိုတယ်။ မင်းအိမ်မက်က ဘာလဲလို့ မေးရင် ဖြေစရာ တခုပဲရှိတယ် ။ အချစ်ကို လက်ထက်ပီး ပိုက်ဆံရှာဖို့ ပါ။ အချစ် ...ကျွန်တော်အချစ် ...သူနာမည်က သက်ပုံတဲ့။

"ကျွန်တော် အခုဘယ်ရောက်နေတာလဲ?" ရေနံချေးဝနေတဲ့ ပျဉ်ထောင်အိမ်ကြီးထဲမှာ မီးအိမ်က အလင်းတစ်ခုပဲ ဖြာကျနေတယ်။ရေဒီယိုလို့ ယူဆရတဲ့ လေးထောင့်ဆန်ဆန် အရာဝတ္ထုလေးထံက ပျံ့လွှင့်လာတာ က သူနဲ့ အတော်လေးမရင်းနှီးလှတဲ့ ၂ဝရာစုလောက်က မြန်မာသံစဉ်တွေ။ ဘေးအခန်းနံရံမှာ ကပ်ထားတဲ့ ပြက္ခဒိန်ကို အကြည့်ရောက်တော့ သူအံ့သြလွန်းလို့ အသက်ရှုဖို့တောင်မေ့လုလု။ တနင်္ဂနွေရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ မြင်ဖူးတဲ့ မင်းသမီးကြီးခင်သန်းနုရဲ့ Young version ညို့အားပြင်း ဓါတ်ပုံက သူ့ကို တဒင်္ကာ ဆွံ့အစေတယ်။ "အခု ...အခု ဘယ်နှခုနှစ်လဲ?" "အို လူလေးမမှတ်မိတော့ဖူးလား?ဒီနေ့က တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော် ၁ရက် ၁၃၃ရလေ " "ခင်ဗျာ" ရွှေဘီးဆံပတ်နဲ့ ရှေ့က ဘွားတော်ကိုကြည့်ပီး သူ့ခေါင်းတွေ ချာချာလည်သွားသလိုပင်။ ဘာလဲ.. ငါအခု ဝတ္ထုတွေထဲကလို လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်၄ဝကျော်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာလာ