Sekiz yaşında, babasını kaybetse de, onu ayakta tutan, ruhunu besleyen bayrağı ve vatanıydı. Yıllar sonra babasının mesleğini göğsü gere gere, tırnaklarını kazıya kazıya alan, üsteğmenlik rütbesine kadar çıkan Elzem Karadoğan, kaos timinin komutanıydı. Ta ki, gittiği görevde, kimliğini gizlemiş bir yüzbaşı ile tanışana dek. Yüzbaşı Barut Kara Saruhan, ikisinin de kaderinin gökyüzünde çizilişinin adımını atmıştı. İki yıldız yan yana durduğunda, gün doğumunda kaybolacaklarından habersizlerdi. ** Tuttuğum silahım kabuslarımın başını çekse de vazgeçmeyen bir ben vardım. Yıkımlarım, parçalanmışlıklarım, yok sayılışlarım, ölümlere şahit gözlerim, yaşadığım darbelere karşı dik duran başım. Hepsi ama hepsi bendi. Ben kimdim? Buydum. Ölümdüm, yaşamdım, intikamdım, kaybedendim ya da kazanandım. Bir çocuk vardı geçmişte dur durak bilmez, delinin teki. Bilirdim hep, canı yanardı. Ne kadar gülse, ne kadar mutlu hissetse akşamında yalnız kalması yeterdi. Zaman, onun için milim milim işlerken, yalnız o küçük kız çocuğu büyüdü, kadın oldu. İlk vatan dedi sonra acım. Onu ve babasını yıkanları parçalamaya yemin etti. Yolunu çizdi, gücünü buldu, öfkesine sarıldı, kanayan yarasını umursamadı, kararan gözleri; ölümü fısıldıyordu. ** "Bir kaç dakika önce çok doğru söyledin. Tanışalım." Elini sıkmadım. "Batak." "Gerçek adın ne?" "Yok." dedim sertçe. "Batağım." "Bataksın," dedi boş elini kendine çekip, cebine sıkıştırırken. Anlamış gibi başını aşağı yukarı sallarken, gülümsedi. Az önceki sinirli halinden eser yoktu. Gözlerimin içine içine bakarken, "Yüzbaşı Barut Kara Saruhan." demesiyle başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Dudaklarım aralandığında, rütbe yukarımda olan komutanımı tehdit ettiğim gerçekliğiyle yüzleşiyordum. [30.06.23] | yetişkin içeriktir. |

Lanem Hiç kimsesi olmayan, gerçek yaşamda ki olaylardan kaçmak için her gün uyku ilacı alıp yaşama bir şekilde tutunmaya çalışan zeki bir kızdır. İçtiği ilaçlar artık onun bünyesine zarar vermeye başlamıştı ve bu da yöntemi bulunmayan bir hastalığa dönüşmüştü. Lanem ya ölümü seçecekti ya da en korktuğu şey olan gerçek hayatla yüzleşerek yaşamına devam edecekti. Hastalığına çare bulacak doktorun peşinden koşacağını ve bu nefretin aşka döneceğinden habersizdi.

Bir insana ne zaman aşık olursunuz? Çocukken, o gol atmak istediği için onun yerine kaleye geçtiğinizde mi? Yoksa, saatlerce beklediği salıncak sırasını size verdiğinde mi? Hazal, bu sorunun cevabını biliyordu. Fakat cevabı bilmesi gereken kişi, o değildi. * * "Eğer istediğin şeyin peşinden gitmezsen ona asla sahip olamayacaksın. Eğer sormazsan cevap hep hayır olacak. Eğer adım atmazsan, hep aynı yerde kalacaksın."

Asker olan FIRAT Doktor olan PIRIL İkisi de Hakari de görev yaparsa HİKAYE TAMAMLANDI Kitap kapağı Sooyaaa7654 ait Teşekkürler bitanem kitap kapağı için

Korkusuz göz pek bir Asena o sevgilisi silah evi Vatan. Gelin daha yakından bakalım bu kızımızın hayatına. 🧡

Üzerimdeki gelinlikle çok yabancı olduğum bir şehirdeydim ve yanımda hiç tanımadığım bir adamla birlikte, protesto yapan gurubun arasındaydım. Kimin aklına gelirdi? Mesela bana sorsanız, aklımın ucundan bile geçmezdi. Birkaç hafta önceye keçilerimi otlatırken deselerdi ki, '2-3 hafta sonra nerede olacaksın? Kiminle olacaksın?' 'Kiminle olacağım canım? Yine keçilerimle olacağım' derdim. Ama bir de şu halime bak. Gelinliğimle birkaç saatlik yol arkadaşımla, İstanbul'da protesto yapıyordum. İnanması güç ama gerçek olan bir andı... Üstelik peşimizde babam ve Ersin amcalar da vardı! Ali ve Ayşegül'ün kaçış hikayesi! Birlikte çıktıkları bu yolda başlarına geleceklerden habersiz aşk dolu uzun bir serüven! //Dikkat bu kitap fazla aşk, komedi ve dram içerir!// //Kapak tasarımı @Algoritmalar_ //

Adel ve onun abileri ve kardeşiyle olan mükemmel hayatını okumaya hoşgeldin.....

Temelleri tamamen yıkılmış bir aile... onlar bir aile bile değildi. Sadece kemikleri birbirine bağlanmış zar zor ayakta duran bir iskeletten ibaretti. Kötü kaderleri daha doğmadan önce biçilmişti. Kanatları daha doğmadan kesilmişti yedi çocuğun... Destan Dağlar ise bu yedi çocuktan en şanssızıydı. Kimsesizdi. Kimliksizdi. Yalnız başına savaşıyordu. Tek başına koca bir aileydi. Ta ki 17 yıl sonra kardeşlerinin karşısına çıkmasına kadar. Karmaşık hayatı iyice karışırken bu düzene uyabilecek miydi yoksa aykırı hayatına kaldığı yerden devam edecek miydi? Bu yedi yaralı çocuğun verdiği koca savaş son bulacak mıydı? Yoksa asıl savaş şimdi mi başlıyordu? & Yayınlanma Tarihi: 10.06.2021 Kitapta +18 küfür, argo, şiddet gibi sahneler mevcuttur. Herhangi bir çalıntı, alıntı söz konusu olursa gereği yapılacaktır.

Eflin Demir ve Siraç Asaf'ın hikâyesidir. "Ben öpsem geçerdi ya, yine öpsem geçer mi?" diye sordu, kısık bir sesle. Sıkıntılı bir nefes verdim. Gözlerime bir cevap beklercesine uzun uzun bakıyordu. "Çocukken gibi mi?" dedim. Kafasını olumsuzca salladı. Anlamsızca ona bakmaya devam edince, "Kocan gibi." diye fısıldadı. Kocam gibi mi öpecekti? "Döktüğün her bir yaş için öpebilirim seni. Acılarını, kırkılarını alır mı, bilmem ama seni yeniden var edercesine öpebilirim güzel karım. Belki geçer hepsi..." diye sordu sakince. Kalbim öyle ağrıyordu ki onu sevmek bu kadar güzel ki onunla olmak nasıl delice olabilir hep de hayat edemiyordum. İyi ki onu sevmişim, iyi ki kalbimi ona saklamışım demekten asla usanmıyordum, hiçbir zaman da usanmayacaktım. .