Bir sabah uyandığımda işe gitmek için hazırlanıyordum. Daha sonra heyecanla takip ettiğim internet romanının yeni bölümünün geldiğini gördüm. Yeni bölümü açıp okuduğumda, hayatımın tek mutluluk kaynağı olan şeyi kaybetmiştim: favori karakterimi. Her şey, yazarın diğer erkek karakter olan Damon Dumont'u öldürmesiyle başladı. Yani favori karakterimi. Buna o kadar kızmıştım ki, kendimi yayınevinin önünde pusuya yatmış hâlde bulmam kaçınılmaz oldu. Daha sonra, karşıdan karşıya geçerken o kadar dikkatsizdim ki trafik kazası geçirdim. Gözlerim kapanmadan önce beyaz bir kamyonet gördüğüme emindim. Daha sonra ise kendimi Aşkın Tutsakları adlı fantastik romanda, sonu kötü biten yan karakter Rhiannon Aethelred'ın bedeninde buldum. Şimdi ne yapacaktım? Not: Kurgu bana aittir. Finalden sonra düzenlenecektir. #Kraliçe 🥇 10.11.2025 #dram 🥇 20.11.2025 #prenses 🥇 30.11.2025 #fantastik 🥈15.12.2025 #fantastik 🥇 23.12.2025 #gençkurgu 🥈 22.12.2025 #romantik 🥇 06.01.2026 #krallık 🥇 19.01.2026 #macera 🥇 31.01.2026 #macera 🥇 29.07.2026

Bir anda gözlerimi bu bedende açtığımda ne olduğunu kesinlikle anlamamıştım. Normalde Manhwa okumayı seven biriydim. Yani, önceki hayatımda demek istiyorum. Modern hayatın bütün güzellikleriyle gayet de güzel bir hayatım vardı. Sevdiğim bir ailem ve sevdiğim arkadaşlarım, hobilerim ve uğraşarak elde ettiğim biricik başarılarım... Sonrasında ne olduğunu anlamadan kendimi burada bulmuştum. Bir kocam vardı... Ama ben hiç evlenmemiştim ki? Ayrıca tarihi manhwa ortamı da ne böyle? Birde bu manyak kadının bedenine düşmüş olmamda cabası!

Bir adamın altında ezilmiş halde uyandığımda neredeyse çığlık attım- ta ki kim olduğunu görene kadar. Adrian. Soğuk, saplantılı kocam. Hayatım boyunca kaçmaya çalıştığım adam. Geçmiş hayatımda yanlış insanlara güvendim. Beni koruyan tek adama ihanet ettim ve yalnız öldüm. Bir hayat beni mahvetti. Bu mu? Tekrar deneyecek herkesi mahvedeceğim. Şimdi oyun benim ve kuralları ben yazıyorum. Tatlı davranacağım. Gizemli kalacağım. Ve her yılanı birbirine düşüreceğim. Peki ya tehlikeli derecede saplantılı kocam? Onu evcilleştireceğim-bekle... BEKLE! Sadece biraz nazik davranıyordum, bu tiran neden narin bir prenses gibi davranıyor? 'Hey, hey, bana yapışmayı bırak! Ne? Sarılmak mı istiyorsun? Başını okşatmak mı? Sen-Sen kedi değilsin Adrian!'... " Çileklere ölümcül alerjisi mi var? Ama elimden bir tanesini mucizevi bir iksirmiş gibi yedi." "Uyku bozukluğu mu var? Ama bana sarıldı ve tembel bir kedi gibi uyuyakaldı!" "Küskün mü... elini tutmadığım için mi?" Kız en yakın arkadaşıma sarıldığımı görünce mi aklını kaçırdı? Beni kollarına çekti ve "Benimsin," diye homurdandı, sanki aşık olmuş sapık bir kötü adam gibi. Sonunda anladım: başka hiç kimsenin şansı yoktu. Ben onun tek takıntısıydım.

Aria'nın annesi bir fahişedir ve bir kontla evlenir. Aria, Roscent Ailesi'nin kızı olarak bir anda şöhrete kavuşur. Aria lüks bir hayat sürer, ancak kız kardeşi Mielle'in komplosu sonucu öldürülür. Onu izleyenlerin soğuk bakışları ve alaycı sözleri arasında can verir. Bir kum saati rüya gibi düşerken, Aria mucizevi bir şekilde geçmişe döner! "Kız kardeşim Mielle gibi çok zarif bir insan olmak istiyorum." Kötü bir kadınla başa çıkmak için, o kötü kadından daha kötü olmak zorundadır. Onu ölüme sürükleyenlere karşı intikamını alan hikaye. Aria'nın seçtiği yeni yaşam tarzı budur. Hayal edilenden daha kötü bir kadın, hikaye böyle başlar... Ölümcül güzelliğin içinde saklı titiz bir intikam oyunu!

Kurgu bana aittir! Giotin ile idam edildikten sonra, ruhum bedenimden ayrıldı ve idam sahasını kuş bakışı görmeye başladı. O esnada bir adamın sesi kulağıma fısıldadı. "bu şekilde öldürülmene sebep olan yazardan intikam almak ister misin? O zaman dört sene öncesine geri dön" Hemen ardından soğuk terler akıtırak yatağımda , rüyamdaki zamanın dört sene öncesinde, uyandım. Şimdi bu bir rüya mıydı? Yoksa gerçekten geri mi gelmiştim? O gece rüyamda gelecekte yaşayacaklarıma şahit oldum ve bulunduğum dünyanın aslında iki kapak arasında var olan bir romandan fazlası olmadığını anladım. Biz bir yazarın keyfine göre şekillendirdiği dünyada takılı kalmıştık. Ben Isabella, romandaki sonu giotin ile öldürülmek olan ve artık geleceği bildiği için en büyük avantajı elinde tutan kötü kadınım. Bu sözüm sana yazar hanım "beni ana karakter yapmalıydın"!

Kurgu bana aittir!!! Ben Asteria Vaeloria. Bir dükkalığın en küçük leydisiyim... En zarifi, en sessizi, en uslusu. Eskiden herkes beni böyle tanırdı. Ta ki onu görene kadar. İmparator Kaelis Rhenford. O, benim kaderimde olmayan tek şeydi... Ve ben onu bir takıntı kadar güçlü, bir günah kadar yakıcı sevdim. Sevgi masum başlar, derler ya... Benimki öyle değildi. Ben onu ilk gördüğüm gün bile, eğer beni fark etmezse gözlerinin gördüğü dünyayı parçalara ayırabileceğimi hissettim. Ben aslında kötü biri değildim. Ama Kaelis... Sen beni görmedin. Sen, sıradan bir kızın gülüşünde kayboldun. Senin gözlerin benim dışımda, bakışını hak etmeyen birine gülümsedi. İşte o gün, bir leydinin kalbi nasıl bir canavara dönüşür, öğrendim. Ben senin için her şeyi yaparım Kaelis. Kendimi, onurumu, ruhumu... Gerekiyorsa bir başkasının hayatını. Çünkü bu hikâyede herkes beni hatırlayacak. Saray beni konuşacak. Ve sen... En sonunda beni seçeceksin. Ben Asteria. Ve bu, beni senin aşkının "kötü kadın"a dönüştürdüğü hikâye.

Kurgu bana aittir! Ben Rüveyda. Hayatım sıradan... hatta fazlasıyla sıkıcıydı. Tek eğlencem, yakın arkadaşım Barın'la birlikte takıntılı olduğumuz webtoonu tekrar tekrar okumaktı. Benim kalbim karanlık ve tehlikeli Dük Joseph Dean için çarparken, Barın herkesin nefret ettiği Prenses Vanessa Honest'i savunmaktan asla vaz geçmezdi. Ta ki bir gece, internette bulduğumuz ve bizi istediğimiz evrene ışınlayacağını iddia eden bir ayini deneyene kadar... Mumlar yaktık, saçma sözler fısıldadık. Gülüp eğlendik. Sonra uyuduk. Sabah uyandığımızda, posterlerle kaplı odamızda değildik. O çok sevdiğimiz webtoonun tam içindeydik.

Gözlerimi açtığımda yeni doğmuş bir bebektim, ve bana bu peri masalından bir kahraman ailenin kızıymışım gibi geldi. Hayır öyleydim eminim ama yeniden dünya geldim mi? "Bellatrix. Senin adın Bellatrix olacak." Ben bir kahramanın kızıyım, kızıydım ama şimdi ikinci hayatımda iblis kralı tarafından büyütüldüm.(?) Sorun değil. Her şey yolunda, ama... "İnsan çocukları süt içerek büyüyor, değil mi?" "Evet, çünkü çiğnemek için, çiğneyecek dişleri yok." "Ne yazık ki. İnsan bebekleri yiyecek çiğnemek için dişsiz bile doğarlar." Bir damla insani bilmeyen, tanımayan aciz gören iblisler tarafından yetiştirilmem lazım mi? Oysa eski hayatımda tanrı için yaşadım, azize oldum...kendime odaklandım ama duyduğum şey ile şaşırdım. "O zaman ona kendi sütünü vermeyi dene." İblisin kralı Lucifer'in sağ koluna böyle demesi normal mi? Hayır sorun yok ama ikiside erkek... "Belki.... denemeliyim?" Bu iblis sanırım şaka yapıyordu... Yada hayır.... Affedersiniz? Şimdi ne olacak? Bu gidişle... Hiç büyüyecek miyim? Tanrım... ♤♤♤♤♤ Acı çekiyorum. Üşütmüş falan olmalıyım... Hastayım. Lütfen kurtarın beni! Yapabilirim! Bu iki psikopat iblise durumumu anlatmam gerekti! Hadi ama...sadece bebek konuşması, derdimi anlatacak kadar lütfen. "Öğğ... Uwa-poo.." Acı çekiyorum! Şu anda kendimi iyi hissetmiyorum! Sana iyi hissetmediğimi söylüyorum! Kendimi iyi hissetmiyorum! "O... konuşmaya mı çalışıyor?" "Duyduğum kadarıyla 'Baba' dedi." Herkese merhaba. Bebek olarak yeniden doğmamın üzerinden sadece birkaç gün geçti. Ama şimdi dünyaya tekrar veda etmek zorundayım... çünkü hastayım, ateşim var ve üşüyorum!

Kötü kadın karakter olarak yeniden doğdum. Ana karaktere eziyet eden bir kötü kadın. Bir çok nefreti üstüne çekmiş biri. En sonunda ise, kendi kocası tarafından öldürülen bir karakter. Ben, tabiki de bunları yaşamayacaktım. Uzun zamandır hayalini kurduğum bir novel dünyasına gelmiştim ve hemen ölmek gibi bir niyetim yoktu. Bu bedeni koruyacak ve yaşayacaktım.