Tamamlandı (Tüm bölümler düzenlenecektir) Ben Deniz... Uçsuz bucaksız koskoca bir Deniz... Sularımdaki Umutlarım ve Hayalallerim balıklarımı besliyor. Bana yapılan her kötülüğün acısını kuvvetli dalgalarım çıkarıyor.Ben Deniz...Bir gün dalgalarım onun kıyısına vuruyor, ve işte orada cennet doğuyor.Ben Deniz...Bu Deniz'in hayatla savaşma hikayesi. Eski bölümler düzenlenecektir. Okumaya başlayacaksanız düzenlenmenin bitmesini bekleyin, duyuruları takip edin. İnstagram: lisveraa

Mizah #1 *Keşfedilmemiş Cevherler 2015 Genç Kurgu Birincisi *Wattpad'deki MBTI temelli ilk ve tek kurgu. *Paralel Odalar Teorisi; toplum tabularına, kadın-erkek eşitsizliğine, klişelere ve yazısız sisteme açılmış bir savaş, onlara karşı bir direniştir. Nihan, kendi açtığı ıssız ve engebeli patikada, tek başına yürüyen genç bir kadındı. İçedönük, asosyal ve kesinlikle uyumsuzdu. İnsanlarla kolayca anlaşamıyor, onlar tarafından da kabul görmüyordu. Ve tüm bunlar, bir sonbahar gününde, onun evsiz kalmasına neden oldu. Şimdi elinde, başvurabileceği tek bir ev arkadaşlığı ilanı vardı. Teoman, ailesinin onun için çizdiği yoldan ayrılmış; yer edindiği kalabalık bir caddede, arkadaşları ve çevresiyle yürüyen genç bir adamdı. Dışadönük, sosyal ve kesinlikle gelenekselciydi. Ve geleneklerden koptuğu o tek anda, kendini evlatlıktan reddedilmiş ve parasız kalmış olarak buldu. Şimdi tek çaresi bir ev arkadaşı bulmaktı. Ama ilanına başvuranın, katı kuralları ve boyun eğmez kişiliğiyle Nihan Kızılkaya olmasını beklememişti. Zıtlıkları onları birbirine çekiyor olsa da, benzerlikleri ancak yaklaşan üstünlük kurma çekişmesinin işaretiydi. Ve hayat, onları bir evin paralel odalarında buluşturdu. Paralel evrenler, birbirleriyle hem benzerlikler hem de zıtlıklar taşırken birbirlerine paralel olarak düz bir çizgide ilerler ve kesişmez, çarpışmazlar. Ama çarpıştıklarında sonuç, mükemmel ve şiddetli bir yıkım, felaket ve değişim olur. Tıpkı onlarda olduğu gibi. Uyarı: Bilim kurgu/fantastik kurgu değildir.

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

Tamamlandı MaaşıYatırmayanAdam: Ne? Siz: Ne için yazdığımı unuttum ben. Siz: İsmini görünce hatırladım. Siz: Maaşları yatırsana amk 04.02.2022 #kurguolmayan1 #romantizm1 #genelkurgu1 #mizah1 #gençkızedebiyatı1 #komik1 #kurgu1 #aşk1 #gizem1 #aksiyon1 #texting1 #gençkurgu1 #anonim1 #kısahikaye

"Mikrofobi'ye hoş geldiniz. Oyuna başlamak istediğinizden emin misiniz?" Neden saçma bir oyun için böyle bir soru sorarlardı ki? Anlamamıştım... Düşünmeden, 'Oyuna Başla' butonuna tıkladım. ___________________________ Kapak Tasarım: Bsudeee

Not: Bu hikayeyi yazalı bir yılı aşmış bir zaman oldu. Şuanlık tekrar yazmayı düşünmüyorum. Ayrıca fazlasıyla hatalar var. "Geçmişimizi kaybetmek için ruhumuzu kaybettik." "Ruhunun derinliklerine insem kaybeder misin beni?" İki takım ve bir oyun. Elbet biri kazanacak. Elbet biri kaybedecek. Ama kaybeden bedelini ödeyecek. Bu ağır olacak. Vücutları değişecek. Beyinleri değişecek. Tek bir şey aynı kalıcak. Ruhları... Bunu isteseler bile değiştiremeyecekler. Vera Yükselen Kuzey Erez Ahu Bakay Samim Yalçın Dört genetik mühendis bir deney üzerinde çalışırlar ve bu deneyi uygulamak üzere Polanya'ya giderler. Her şeyden habersiz bir oyuna sürükleniştir bu... 🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋 •Bu hikaye tamamen kurgudur. •Yazım yanlışları olabilir. Hikayenin yazımı bittiği zaman tekrardan gözden geçirilecektir. •Bölümlerin birkaçı birleştirildiği için yorumlar birkaç bölüm öncesinin yorumları şeklinde olabilir. (Kafanız karışmasın.) 27.04.22 #1 Kaybedenler 24.04.22 #1 Kaybeden 23.05.22 #159 Bilim kurgu

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

|#thewattys2022 Kazananı| Geçmişimde sana ne yaptım, inan bilmiyorum. Ben Yağmur Aksu. Bir sabah çığlık sesleriyle uyanan, normallikten uzaklaşan, masum olduğunu düşünen genç kız. Hatalar yapmıştım, cezasını çekiyordum. Amfiye girdiğimde gözlerim hemen garip çocuğu aradı; ve bulmanın verdiği rahatlamayla derin nefes verdim. Ortalarda bir yerde oturuyor, siyah kulaklığı kulağında gözlerini yummuş bekliyordu öylece. Siyah saçlarının alınına düşüşü ona ayrı bir hava katarken bir anda bana bakması bedenimin ayazda kalmış gibi tir tir titremesine sebep oldu. Gözlerimi üzerinden çekip boş bir yere oturdum. Huzursuz hissediyordum ve bakışlarım istemsizce ona kayıyordu.