Onların yıldızları ve gecesi renkliydi. Bu bazen acının bazen neşenin rengiydi. "Yıldızları avuçlarımın içine aldım ben, gece zaten yanımda." Yıldızlar gecenin öpücüğüydü. Bazen dudaklarda bazen ise karanlıkta. Yıldız Tanrıça'sına Yıldız ismini koymuşlardı. Gücüyle her zaman parlasın diye. Gece Tanrı'sına Gece ismini vermişlerdi. Gece gibi karanlık olduğunda ışığını bulabilsin diye. Yıldızların ışığı gerçekti, gece nin karanlığı. Gerçek güce, aşka ve gerçekliklere doğru kurdular yollarını. Biliyorsunuz her şey gibi her yolunda sonu vardır...