Canını kaybettiği gün özgürlüğüne kavuşursa bir insan ne gelir başına ya da kimin başına ne getirir? Hiç keşfetmediği yerleri başka bir kişiliğe bürünmüş bir kadın keşfetmeye kalkınca gideceği yeri ya kana bular ya da kan olur... Bir baba onu öldürmeden canını aldıysa bir daha birine güvenebilir mi? Kendi mi yara olur yoksa yara mı açar? Küçük Dide büyür mü? -Büyür... -Ama aynı kalmaz, Ahsen Dide olur...

"Var mısınız iddiasına. Ben bu kızı tavlarım. Hatta tavlamakla kalmayıp yatağa bile atarım." Bu tasasız sözlerle başlayan bir hikâye, kazanılması gereken bir iddia, hırs ve öfke ile bilenen karakterler... Onlar Korhan ve Meyra; biri iddialı ve çok hırslı, diğeri iddia konusu ve oldukça öfkeli. Peki bu hikâyede mutlu son ne kadar olası?

Ondan bana kalan bir çift sararmış kağıttı şimdi. "Sözümü tuttum. Seni ömrümün sonuna kadar korudum." Yazıyordu satırların birinde. "Tutmadın" dedim. Tutmadın! Acımı sahipleneceğine, derdimi unutturacağına söz vermiştin. Şimdi niye en büyük acıyı bıraktın ki? Saudade yazdım kağıdın sonunda ki boşluğa. Bir daha asla kavuşamayacağını anladığın anda yaşanılan derin özlem... Tamamen hayalidir, gerçek kurumlarla hiçbir ilgi ve alakası yoktur.

"Sizin de var mı bekleyemem diyeniniz?" Kaşları çatıldı ve bir süre yüzüme baktı. Tok sesiyle konuştu. "Bizde tek yol, vatan yoludur. Beklemek istiyorsa buyursun, vatan yolu beklesin. Bekleyemeyen zaten benim olmaz." Gözlerimi kırpıştırarak yüzünü izledim. "Herkes aynı değildir Komutan. Sen asker yolu beklemek vatan yolu beklemektir diyorsun ama, herkes böyle düşünmez. Bekleyerek vatan mı kurtaracağız derler, haberin olsun." Kısılan gözlerini sonunda gözlerime çevirdi. "Aşk sadece güzelliğini sevmek değildir Hazal Hanım. Düşüncelerini, hayata bakışını, sana davranışını sevmektir. Saygı olmadan sevgi mi olur? İlk önce bana, mesleğime saygısı olacak." Sözleri daha çok kendine hatırlatır gibiydi. "Ben, vatan için ölüme nefesimden daha yakınsam böyle bir kadın ister, böyle bir kadın severim."

Üniversite dördüncü sınıf öğrencisi olan Asuman, eczacılık okumaktadır. Sıradan hayatı, yeni dönemde gelen ve akademisyen olan Ömer Asaf hocası ile değişir, karmaşıklığa uğrar. Dönemin başından beri hocasının kendisine ilgisini fark eden ama yansıtmayan Asuman, bunun bedenen olduğunu düşünüp kendisini geri çeker. Fakat bir gün daha fazla uzatmak istemez ve ona kapılır. Asuman bunu anlaşma olarak görür ve ona bir teklifte bulunur. Zor da olsa kabul eden adamla bir beraberlikleri olur. Aralarında bulunan 12 yaş farkıyla çeşitli sorunlar yaşarlar. Bu sorunların başında, Asuman'ın sınırının olmaması gelirken, Ömer Asaf'ın da her şeyi kontrol etmesi ve buna ek öfkesi çakışır. Bitmeyen kavgaları, tartışmaları gün sonunda birbirlerinin bedenlerinde son bulur. Fakat sorun şu ki, Asuman'ın öne koyduğu anlaşma, artık geçersizdir. Çünkü ona aşık olmuştur. *** Dikkat. Bu hikaye çokça yetişkin ve çokça baskı, zorbalama, tehdit, yaş farkı içermektedir. Bunu bilip ona göre başlayınız. Bu da olmaz ama diyeceğiniz yerler muhakkak olacaktır. Erkek karakter fazlasıyla sahiplenici, mağaradan çıkma bir karakter düz tabirle. Çeşitli tehditlerle, öfke sorunlarıyla, kıskançlıklarla ve sinir krizleriyle geçecek o kitaba hoş geldiniz. *** 28.04.2024

‼️⚠️UYARI⚠️‼️ !Bu çalışma Dark Romance'tir. Tecavüz/rıza dışı seks olay örgüsünün önemli ve devam eden bir yönüdür. Ayrıca karakter ölümleri, psikolojik travma, savaş alanındaki şiddetin tasvirleri ve işkenceye göndermeler de var. Okuyucunun takdirine bağlı kalınması tavsiye edilir.! "Senden nefret ediyorum Darla ama sen bunun anlamını anlamayacak kadar aptalsın." Konusu; Darla Collins, aristokratların, kontların çocuklarının gittiği yüksek mertebede olan 'Roberts Baker' mektebinde fakir bir öğrencidir. Annesinin ünlü Ramìrez Kontu'nun hizmetçisi olması onun bu okula kadar gelmesini sağlamıştır. Burada okuyan bir 'SADİST' grubunun ayak işlerini yaparak yaşam mücadelesi verir. Bir gün yaptığı küçük hata Kont'un tek oğlu Roger Ramìrez'in dikkatini çeker.

"Kaçmayı deneme bile." Altın rengi gözlerinde samimiyet vardı hala ama bakışları normalden de sertti. "Dünyanın öbür ucuna kaçsan bile bulurum seni, Lavinya." Bulurdu, bunu biliyordum. "Ya kaçarsam?" dedim tüm cesaretimi toplayarak. "Ne yaparsın? Öldürür müsün beni?" Gözleri fazla sertleşti, artık samimiyet bile yoktu gözlerinde. Sadece buz gibi bakıyordu altın rengi gözleri benim mavi gözlerime. "Sana bir şey yapmak mı?" dedi, şaka yapıyormuşum gibi bana bakıyordu. "Sana bir şey yapmam, senin bir saç teline bile kıyamıyorum ki sana zarar vereyim, Lavinya'm." Benim adım Lavinya değil Gece demek istedim ama diyemedim, bu adama olan korkum fazla ağır basıyordu. Herkese dünyanın en acımasız adamı gibi davranıyordu ama bana kıyamıyormuş gibi yapıyordu, bana bakarken bile bakışları değişiyordu. Ondan korkuyordum ama ona bunu belli etmemek için yeminli gibiydim. O benim yoluma bir taştı, o kadar ağır bir taştı ki ondan kurtulamıyordum. "Ama Barlas'a verdin!" Korkumu belli etmemek için yeminli gibiydim. "Onu öldürmeye çalıştın! Bana değil ama sevdiklerime kolayca zarar verebiliyorsun, öyle mi?" Barlas.. Bu adamın askeri, benim ise sevdiğim adam. Şu anda neredeydi ve ne yapıyordu bilmiyorum ama çok endişeleniyordum. Bana değil ama aşık olduğum adama zarar verip beni alttan alttan tehdit ediyordu. "Öldürmeye çalışmadım, o bildiğin ölü." Tüm dünya durdu, nefes almayı bile kestim. Ne demişti o? Bana yaklaştı, bir elini belime getirip beni göğüsüne yapıştırdı ve bir eliyle kısa saçlarımdan geçti. Saçlarıma hayranlıkla bakıyordu. "Sana değil ama seni benden almak isteyen herkese zarar veririm, Lavinya. Söz konusu sen olunca herkesten ve her şeyden vazgeçmeye hazırım. Kendimden bile." Ondan asla kurtulamazdım, o bir komutan ve şirket sahibiydi. Bu ülkenin ve diğer ülkelerin sahibiydi. Ben ise onun tutsağıydım.

Hepimiz Güzel ve Çirkin'in masalını defalarca dinlemişizdir. Yeni bir versiyonunu yazmak istedim. Umarım beğenirsiniz 💓 UYARI: Dark Romance kategorisinde yazılıyor! +18 içerik içerir.

"Bu üniversitede devam kalmak istiyor musun?" Fısıltı gibi çıkan cümleleri bir bıçak gibi kulağımı kesip geçti, kanadığımı hissettim ama bir o kadar da kanamadığımı algıladım. "Evet." Yutkunmamın eşliğinde gözlerime kara bir bulut indi, ondan korksam da bir o kadar da nefret ediyordum ondan. Bu okulun sistemi, bu kızların durumu, kardeşimin geleceğini pes etmesinin sebebi sadece bu adamdı. Korksam bile asla bir adım geriye gitmezdim. Elini omuzumdaki saçlarıma getirdi, işaret ve orta parmağının arasına bir tutam alarak burnuna götürüp kokladı. Damarlarımdan akan kanın sinirden nasıl yandığını hissettim ama sesimi çıkarmadım. Parmaklarının arasındaki saçlarımı bırakmadan burnuyla boğazıma çıktı ve sırtımın adeta duvara yapışmasını sağladı. Ondan nefret ediyordum, buradaki işim bittiğinde onu öldüreceğimden emindim. "Çok mu istiyorsun?" "Çok istiyorum." "Her şeyi yapacak kadar mı?" "Her şeyi yapacak kadar." Gri gözlerindeki parlama karnıma bir sancı ekledi sanki ama dudaklarının arasından çıkan cümle bütün bedenime bir sancı ekledi. Bir bıçak karnıma girip çıktı ve ben şu anda kanamadan ölüyordum. "O halde benimle bir anlaşma yapacaksın. İstediğim zaman yanıma gelecek ve benim istediğim gibi altıma gireceksin. Derste ol veya olma, istediğim her dakika dizlerinin üzerine düşeceksin ve beni tatmin edeceksin. Tabi bu süreçte doğum kontrol hapını almayı da ihmal etmeyeceksin. Söyle bana Larissa West, koşullarımı kabul ediyor musun yoksa ikiz kardeşin gibi bu üniversiteden bir korkak olarak çekip gidiyor musun? Karar senin, küçük fare."

"Onca şeye rağmen, hâlâ sana tapıyor olmam ne acınası değil mi? Sana kalbimi verdiğim doğru güzelim, ben kendimi seninle mahvettim." Hafif aksanlı çıkan sesi ruhumun acı bir melodisiydi. "Her şeyin çok daha farklı olmasını dilerdim." Diye fısıldadım, sesim kırgındı. Ben ona değil, kendime kırgındım. Kırdığım kadar kayboluyordum. Ben Yazgı Gökdemir. Kendimin Lügâtı. Ve sen Darian. Sekizinci yaşımın en güzel armağanı.