Fontaine'de yedi boyut vardı. İnsanoğlu birinci boyutta, Canavarlar ikinci boyutta, Asiller üçüncü boyutta, Hoş kalpler dördüncü boyutta, Periler beşinci boyutta, Cehennem altıncı boyutta, Birleşik Krallık ise yedinci boyutta yaşamaktaydı. Fontaine'de altı boyut birbirlerinin varlığını bilirdi ama bir boyutun diğerlerinin varlığından haberi yoktu. İnsanların boyutu.. Beş tane apayrı kıta ve bunların tam merkezinde yer alan ve bu kıtaları birleştiren Birleşik Krallık. Gelmiş geçmiş en büyük ve en görkemli krallık olduğu şüphesizdi. Kıtaların arası büyük okyanuslarla çevriliydi. Boyutların okyanus olarak bilinen yerinde insanoğlu yaşıyordu. Yani bir insan olarak düşündüğümüz zaman aslında bu altı boyutun varlığı gerçek dışıydı. Veyahut şöyle mi demeliyim; diğer boyutlardaki yaşayan halk için de insanoğlu diye bir şey yoktu. Peki, gerçekte yok muydu?

ilk şiirim'in ilk dizeleri, heyecan kalbimde yeterince fazla! sizleri seviyorum umarım beğenirsiniz. Ufak hatalar olursa yazarsanız çok sevinirimm elimden geldiğince daha iyisini yapacağım.

Sevdiği kişiden intikam almak için ölmesine bile izin vermeyen takıntılı adam ve 4 gücün savaşını anlatan bir kitap düşünün. Bu güçlerden biri de ruh gücü. Ruh gücü her şeyin bir başlangıcı mı sonu mu olacak? "Hiçbir şey bitmedi güzelim her şey yeni başlıyor. Acıların sona mı erecek daha çok mu artacak? Bunu oyunu nasıl oynadığına göre belirleyeceğiz."

Bu saatlerde şehir sanki terk edilmiş olduğu havasını daha duygusal veriyordu. İşe giden insanlar veya çocuklar hep bu saatlerde, hava bu aydınlıktayken giderlerdi. Sakin bir koşuşturma ortamı olurdu. Ama şimdi ne koşuşturacak birileri, ne de koşuşturacak bir görevleri vardı. Şehir bir ihtiyar gibi emekliye ayrılmıştı sanki. Bir görevi yoktu veya bir şeye hizmet etmiyordu. Sadece orada, her tarafından yaralar almış, her tarafı kusurlu yatıyordu. Şehrin damarları olan sokaklarda akış artık yoktu. Kalbi durmuştu. Tıpkı yaşamı sonra ermiş bir canlı gibiydi. Vardı ama ruhu artık yoktu...

Vampir içinde #1-15.12.2016- Vampir içinde #4-15.06.2017- Vampir içinde #2-15.06.2018- Vampir içinde #3-15.06.2019- Vampir içinde #3-15.06.2020- Başlangıç-21.08.2016- (DÜZENLEMEDE) Yanlış seçilen Erkek Vampir Lisesi... .... "Sen kimsin ve odamda ne arıyorsun?" "Şey burası benim odam,siz yanlış geldiniz galiba.." "Benim değil de senin yanlış geldiğin kesin..." ... "Sen benimsin yani sen benim Doğuşumsun" "Sen de benim Dolunay'ımsın" ... Saflığının ödülünü alan bir kız mı yoksa her şeyi boşuna yaşamış bitik bir kız mı.. Karar sizin.... Facebook : Erkek Vampir Lisesinde Tek İnsan Kız

"Karımı artık yanımda, odamda ve yatağımda görmek istiyorum!" diye bağırınca donup kaldım. Ne söylediğinin farkında mıydı? Bir başkasının kimliğiyle evlenmek mümkün müydü? Gerçekten nikâhta bile sahtekârlık yapılabilir miydi? Başına gelene kadar Bige Saka bunun mümkün olduğunu sanmıyordu. İlk görüşte aşktı onunkisi, bu yüzden âşık olması ve duygularına yenik düşüp evlenmesi çok hızlı olmuştu. Evlendiği gün sevgilisinin bir dolandırıcı olduğunu öğrenmişti. Üstelik zaten evliydi ve başka bir adamın adını, soyadını, kimliğini hatta gerçeğinden ayırt edilemeyecek imzasını kullanarak Bige'yi evlendiklerine inandırmaya çalışmıştı. Son ana kadar Bige bu gerçeği görememişti. Peki, nikâh cüzdanında adı geçen gerçek Karun Kalender kimdi? Evlendiğinden haberi var mıydı? Böyle bir durumda nikâh geçersiz sayılırdı değil mi? "Ne demek nikâh geçerli?" Şaşkına dönmüş bir halde avukata bakıyordum. Benden haberi bile olmayan bir adamın karısı olduğumu mu savunuyordu? "Üzgünüm Bige Hanım," dediğinde olağan bir şeyden bahseder gibi sakindi. "Nikâh memuruna kadar her şey gerçek. Eski sevgiliniz Serhat Bey ile o masaya oturduğunuzu doğrulayacak hiç görgü tanığınız yok. Bu nikâhın başka bir adamın kimliğini kullanarak kıyıldığına dair hiçbir kanıtınız yok. Böyle bir durumda yapılacak en mantıklı şey Karun Bey'i bulmak ve ona olanları anlatıp boşanma evraklarını imzalatmak." Bu adam ne dediğinin farkında mı? Bahsi geçen adamın benden haberi bile yoktu. Karşısına geçip ona ne diyeceğim? Senin ruhun bile duymadan evlendik hadi şimdi de boşanalım mı? Bu koskoca bir saçmalıktı!

Her kes tarafından aranan bir Anka... Onunla birlikte aranan bir kaç genç... İnanılmaz özel güçler... Tehlikeli düşmanlar... Bilinmeyen hikayeler... Ve yalnız geceler... Hikaye başlıyor.. Onlar hazırlar... Peki ya siz.... Sizde hazır mısınız? Umarım hazırsınızdır... Çünkü macera başlıyor... Bu kitap benim yıllardır kafamda ve kalbimde yaşattığım, anahtarlarını kimseye vermediğim, kapısını kimseye açmadığım, açtırmadığım o gizli evren. Bu kapıları açıp, yeni diyarlara, yeni dünyama gelmeye ne dersin? Bu kitaptaki insanlar, karakterler ve olaylar hayal ürünü olup, tamamen kurgudan ibarettir. Dikkat: Bu kitap kan, ceset, kaçırılma, vurulma, zorla tutulma, psikolojik ve fiziksel işkence, şiddet, psikolojik problemler, bayılma, panik atak, intihar ve intihar niyetleri ve s. gibi tetikleyici unsurlar barındırmaktadır. Rahatsız olan ve ya okumak istemeyen varsa okumaması tavsiye olunur! Yazılmaya başlanan tarih |19.03.2022 | Yayımlanmaya başlanılan tarihi | 21.03.2022 | Kapak tasarımı kendime aittir! Yazar: Zaira Anka Kitaba şuan ara verilmiştir. 2026 yılında eski bölümler düzenlenecek ve yeni bölümler gelecektir.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

@theangelofthehell hesabındaki Düşman Okullar hikâyesinin devamıdır. İlk olarak onu okumanızı rica ediyorum. *Argo ve küfür bolca kullanılmaktadır.*