Ara sokaktan çıkıp işlek bir caddeye ulaştığımda arkamda siyah bir araba belirdi. Bu arabayı gün içerisinde bir kere daha gördüğüme emindim. Yalçın ile çiçekçiye giderken yine arkamdaydı. Şu an sürdüğüm araba gibi o da oldukça lüks bir arabaydı. Unutmak çok da mümkün değildi. Dikiz aynasından baktığımda arabanın içi gözükmüyordu. Amacını anlamak için daha da hızlandığımda hiç beklemeden o da hızlanmıştı. Saat 23.40 İşlek cadde de hızlıca sürerken önüne geçtiğim arabalardan küfredercesine korna sesleri geliyordu. "Sikeyim," diye mırıldandım. Tekrardan arkamdaki arabaya baktım. Kalbim adrenalinin etkisiyle hızlıca atıyordu. Telefonuma gelen mesajla baktım. Yapacağım en ufak yanlış hareket hem benim hem de diğer sürücüleri tehlikeye atardı. Bilinmeyen bir numaradan gelen "Durmaya niyetin yoksa yarışalım, Düşman Kızı." mesajını görünce yüzümde alaycı bir gülümseme oluştu.

Yüzbaşı Adal Nur Akay öz ailesini küçükken kaybetmiş ve asker biri tarafından evlat edinilmiştir. Yıllar sonra çok sevdiği üvey babası gibi asker olan Adal'ın karşını bir gün bir operasyonda varlığından haberi olmadığı ikiz kardeşi çıkar. Kardeşinin ölümüyle o kardeşi sanılarak ter^ristlerce kurtarılırken, kardeşini o sanan timi onu şehit oldu zannederek bir intikam savaşı başlatır. Timi aylar sonra bir intikam operasyonunda tuzağa düştüğünde, yeni komutanları onlar için kendini feda ederek esir düşer. Peki aylardır şehit sanılan Adal Nur Akay onları kurtarmak için ortaya çıktığında neler olucaktır?

Adev, sıradan bir günde piyanosunun tuşları arasında kendini kaybetmişken, kırılan cam ve içeriyi dolduran bir çift ayak sesi bütün dengeleri altüst eder. İçeri giren yabancı adımlar, Adev'e geçmişin yarım kalmış cümlelerini fısıldar. Babasının zihninden silinmeyen sözleri ve kendi korkularıyla yüzleşmek zorunda kalan Adev, vereceği kararın sadece bir hayatı değil, belki de kendi kaderinide değiştireceğini fark eder. Adev ise yalnızca babasının zihnine kazıdığı sözleri, unutulduğunu sandığı anılar ve peşini bırakmayan sessizlik, Adev'i geri dönüşü olmayan bir yolun eşiğine getirir. Ve o andan sonra emin olduğu tek bir şey vardır: Zaman, gerçeklerden kaçmak değil, öğrendiği her gerçekle bir bir savaşmaktı.

4 üniversite öğrencisinin yurtdışın da çıktıkları gezide kaybolmalarıyla başlayan aşk hikâyelerini konu alır. !Bu kurgu eğlence amaçlı yazılmıştır.

"Çok yakınımdasın kedicik. Dikkat et, ısırabilirim." "O halde sana yeni bir bilgi daha çıngıraklı." Öfkesi birden çekilmişti. "Bir Aslanın dişleri de çok keskindir. Dikkat et. Ben sadece ısırmam, parçalarım." "Vay be!" dedim hiç oralı olmadan. "Nasıl korktum fark ettin mi? Titriyorum yine." Sessiz kaldı ama hala belimde duran eli sıkılaştı. Birden tüylerimi diken diken edecek bir şey yaptı. Dişleri boynuma sürttü. İnce derisini çekip örseledi. "Ödeşelim ister misin..." dedi, nefesi boynumu yalayıp geçti ve Lian ekledi. "...çıngıraklı?" --- Assra Marian Sallister... Bir Ak Yılan prensesiydi ama ummadığı bir ihanetle kendini bir Aslan prensin pençeleri altında buldu. Şimdi ya o Aslanı öldürecekti ya da... Hayır, başka bir seçenek yoktu. Onu öldürecekti! *Ejder Ateşi Serisi 1. Kitap: Yılan Yuvası (Tamamlandı) 2. Kitap: Kartal Kanadı (Tamamlandı) 3. Kitap: ... (Yakında) 4. Kitap: ...

Sekiz yaşında, babasını kaybetse de, onu ayakta tutan, ruhunu besleyen bayrağı ve vatanıydı. Yıllar sonra babasının mesleğini göğsü gere gere, tırnaklarını kazıya kazıya alan, üsteğmenlik rütbesine kadar çıkan Elzem Karadoğan, kaos timinin komutanıydı. Ta ki, gittiği görevde, kimliğini gizlemiş bir yüzbaşı ile tanışana dek. Yüzbaşı Barut Kara Saruhan, ikisinin de kaderinin gökyüzünde çizilişinin adımını atmıştı. İki yıldız yan yana durduğunda, gün doğumunda kaybolacaklarından habersizlerdi. ** Tuttuğum silahım kabuslarımın başını çekse de vazgeçmeyen bir ben vardım. Yıkımlarım, parçalanmışlıklarım, yok sayılışlarım, ölümlere şahit gözlerim, yaşadığım darbelere karşı dik duran başım. Hepsi ama hepsi bendi. Ben kimdim? Buydum. Ölümdüm, yaşamdım, intikamdım, kaybedendim ya da kazanandım. Bir çocuk vardı geçmişte dur durak bilmez, delinin teki. Bilirdim hep, canı yanardı. Ne kadar gülse, ne kadar mutlu hissetse akşamında yalnız kalması yeterdi. Zaman, onun için milim milim işlerken, yalnız o küçük kız çocuğu büyüdü, kadın oldu. İlk vatan dedi sonra acım. Onu ve babasını yıkanları parçalamaya yemin etti. Yolunu çizdi, gücünü buldu, öfkesine sarıldı, kanayan yarasını umursamadı, kararan gözleri; ölümü fısıldıyordu. ** "Bir kaç dakika önce çok doğru söyledin. Tanışalım." Elini sıkmadım. "Batak." "Gerçek adın ne?" "Yok." dedim sertçe. "Batağım." "Bataksın," dedi boş elini kendine çekip, cebine sıkıştırırken. Anlamış gibi başını aşağı yukarı sallarken, gülümsedi. Az önceki sinirli halinden eser yoktu. Gözlerimin içine içine bakarken, "Yüzbaşı Barut Kara Saruhan." demesiyle başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Dudaklarım aralandığında, rütbe yukarımda olan komutanımı tehdit ettiğim gerçekliğiyle yüzleşiyordum. [30.06.23] | yetişkin içeriktir. |

"Bunu hissediyor musun?" Göğsünü göğsüme bastırdı. "Bu sinir değil. Bu arzunun sabırsız hali." Nefes almakta zorlanırken parmaklarını boynuma götürdü. Baskısı tam bir tehdit, ama aynı anda akıl almaz bir yakınlıktı. "Seninle ilgili beni en çok çıldırtan şey ne biliyor musun?" Başını hassas tenime eğdi. Dudakları derimin birkaç milim üzerinde dokunmadan dolaştı. Ruhumu titreten o sessiz an, savunmasız ve her şeye açık olduğum o an.. işte benden istediği buydu. "Bana karşı koyduğunu sanman," Dudaklarının sıcak nefesi kulağımın altına vurdu, "ama vücudunun çoktan teslim olmuş olması." Güçsüzleşen nefesimi tutunca alaycı ve tehlikeli bir gülüş çıkardı. "Kaçmak istiyorsan tekrar dene." dedi fısıldayarak. "Elim seni yine yakalayacak. Ve her yakalayışım, bir öncekinden daha sert olacak." Elini çenemden çekip boynuma, oradan da belime doğru kaydırdı ve bedenimi tamamen kendine yasladı. Onu tüm kalın hatlarıyla hissediyordum. Karnıma değen ereksiyonu kan basıncımı yükseltiyordu. "Son bir şans."Dudakları dudağıma değecek kadar yakın, yakacak kadar sıcaktı. Yakmasını istiyordum aynı zamanda arkama bakmadan kaçmak. Bir daha yüzünü görmeyeceğim ama varlığını hissedeceğim bir yerlerde saklanmalıydım. "Şimdi kaçmak istiyorsan söyle. Çünkü söylemezsen," Damien'ın sesi karanlığın derinliğini taşıyordu, "geri dönüşün olmayacak, zvezdochka. " İÇERİK UYARISI Bu kitapta sevgi sağlıklı değildir. Takıntı, güç dengesi, psikolojik baskı, karanlık ilişkiler, obsesif davranışlar, manipülasyon, travma, tehditkâr sahneler, şiddet ve karanlık arzular içerir. Bazı karakterler ahlaki sınırların dışındadır. Bazı sahneler rahatsız edici olabilir. Hassas okuyucular için uygun olmayabilir.

Bir insanın başına gelebilecek en güzel şeysin sen. Ama ben bir vampirim... ⚔️ "Kalbine kulak ver, Tanrıça. Dinle, tüm notaları senin için yakacağım." Parmağının ucunu göğsüme dokundurdu. "İki karanlık kalp. İkisi de nefretle dolu." Gözlerimiz birbirine değdiğinde aynı müzik, iki ayrı ruhta çalmaya devam ediyordu. "Dinle," dedi, sanki duyduğum her şey onun da kalbindeydi. "Bu bizim şarkımız. Her şeyi cehennem gibi yakıp kül edeceğim." "Neden?" "Çünkü bu benim resitalim. Kan resitali." (Kurgu, kitap ve karakterler tamamen "karanlık aşk" türüne hizmet etmektedir.)

İzel Liya Baybars kazandığı burs sayesinde Rusya da sanat üniversitesi okuyan genç bir kızken bir gün kafasını dağıtmak için gece yarısı dolaşırken Rusya'nın korkulan ve tanınan mafyasının, adamlarının birini öldürdüğüne şahit olursa ne olur?... Bu kitap:Kan,vahşet,cinsellik ve küfür içermektedir.

Bazı savaşlar bitti sanılır... Ama geride kalanlar için savaş asla bitmez. Kaybedilen timler, yarım kalan görevler ve taşınması ağır veballer... Asena Temir ve Alaca Timi için bu yol, sadece bir görev değil; suskun yeminlerin, verilen sözlerin ve geri dönmek zorunda kalanların hikâyesi. Bu bir kahramanlık masalı değil. Bu, bedel ödeyenlerin hikâyesi.