"Teşekkür ederim" dememle tek kaşı havada neden dercesine bakiş attı Bir adım daha atarak dip dibe gelmemizi sağladım ellerimi her iki yanından boynuna çıkarıp sıkıca sarıldım. "İyiki seni tanıdım. Bana tüm bu güzel duyguları yaştan ilk ve tek sevdiğim adamsın seni çok seviyorum." Diyerek daha sıkı sarıldım. Elleri belimi kavrayarak beni kendine daha çok bastırdı. Bir elini belimden yukarıya doğru çıkartmaya başladı. Sol elini tam kalbimin üzerine getirdi önce dudaklarıyla çıplak tenimde öpücük bıraktı ardından elini tam öptüğü yere koydu."tam burası daima benim için atsın." Kalp ritmimin hızlanması, karnımda uçusmaya başlayan kelebekler mutluluğumun kanıtıydı. Bende onun gibi önce kalbinin üzerine dudaklarımı bastırarak öptüm. ardından gözlerimi gözlerine çıkarıp hissettiği duyguyu görmek istedim. Sağ elimi omuzundan indirip kalbinin üzerine koydum o kadar hızlı atıyorduki elimin altındaki kalp denen organı sanki maroton kosmuşçasina Gözlerindeki ışıltı bir ömür orda kalmak istedim. " bu kalp sadece benim için atsın, sadece bana ait olsun." Diyerek kafamı kalbinin üzerine koyarak sarıldım hala hızlı atmaya devam eden kalbi en güzel ses gibi geldi. Birbirine tutkuyla aşık iki insan beklenmedik kazayla tüm yaşanılan anları unutan sevgili ❤❤

Başı saçlarımdan boynuma yönelirken kafamı sol omzuma yatırıp ona daha çok alan açtım. Burnunu boynuma sürtüyor, sıcak nefesi tenimi yakıyordu. Elleri sırtımdan usulca belime yerleşti ve okşamaya başladı. Bunu o kadar hafif bir şekilde yapıyordu ki oraya odaklanmasam hissetmeyecektim bile. Dudaklarını boynuma bastırıp bir süre öylece durdu. Ellerimi belimdeki ellerinin üstüne koymamla kolları karnımı sarmıştı. Kafasını öptüğü yerden ayırdı ve dudaklarını tenime değdirerek omzuma yöneldi. "Çok," diye fısıldadı. "Fazla.." omzumu öptü. "Çok fazla güzelsin, Asya." Nefes aldıkça içimdeki alev daha da harlanıyordu ve bu hiç iyi değildi. Tezgaha sıkışmış bedenime daha çok bastırdı kendini. Nefesim kesildi. İnlememek için dişlerimi dudaklarıma geçirdim ama işe yaramadı. Beni hızlıca kendine çevirmesiyle düşmemek için kollarına tutundum. Ellerini sağ ve sol tarafımdan tezgâha yaslayıp yüzünü yüzüme yaklaştırmasıyla nefesimi tuttum. Parmakları usulca saçımı kulağımın arkasına sıkıştırdı. Hiç teması bozmadan boynumu, omzumu ve kolumu okşayan eli sonunda tezgaha vardı. Ben tüm dikkatimi oraya vermişken yanağımı okşamakta olan burnu içine derin derin nefesler alıyordu. "Bana yeminimi bozduracaksın be kadın." Asya Kutlubey & Aras Ateş Akkaya 📍BU HİKAYEDEKİ OLAYLARIN GERÇEK KİŞİLERLE, GERÇEKLİKLE VE KURUMLARLA HİÇBİR ALÂKASI YOKTUR. SADECE HAYAL ÜRÜNÜDÜR📍

Birden beni tuttu ve ağzımda bir bez hissettim..İlaçlı olduğunu akıl edebildim.İzlediğim flimler işe yaramışa benziyordu. Sanki bayılmışım gibi kendimi serbest bıraktım.Aklımca onu kandırıp kaçacaktım.Tam bırakacaktı ki harekete geçtim.Fakat beni tekrar tuttu bu sefer bileklerime çok bastırdığı için acıyla inledim. Bir süre sonra gözlerim karardı... +18 bölümler vardır.Rahatsız olanlar okumasın lütfen

Sosyal medya hesabı üzerinden futbol yorumculuğu yapan ve hayli popüler olan Dila Aral, kullandığı rumuz dolayısıyla herkes tarafından erkek zannedilmektedir. Mesaj kutusuna düşen bir fotoğraf ve ardından katıldığı olaylı canlı yayın sonrası hayatı tamamen değişir. Sosyal medyada yerin dibine soktuğu yetenekli futbolcu Barış Akdora'yla 6 ay boyunca çalışmak zorunda bırakıldığında ikilinin arasında dinamikler değişir ve güç savaşı başlar. Beraber çalışmayı öğrenebilecekler midir?

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."