onceanight
- Reads 1,083
- Votes 107
- Parts 11
"Herkes uğraşır durur doğru insanı bulmak için ama kimse bakmaz doğru insan mıyım, diye bir söz okumuştum. Ben seni gördükten sonra hep bunu dedim hep kendime Bal." dedi. O kadar zarif o kadar narin bir kalbi vardı ki... Nasıl hiliyorsun demeyin hissediyordum. Her şeyi bilmezdiniz bazen bazı şeyleri hissederdiniz.
"Allah seni bana nasip etti. Beni dünyanın en mutlu insanı yaptı." Ellerimi cebime sokup gülümsedim. Ona bir bakış attığımda onun zaten bana bakıyor olduğunu görmek kalp atışlarımı hızlandırdı. "Mutlu olmana sevindim çünkü bende mutluyum." dediğimde gülüşünü duydum. Kısacık ve sessizdi ama ben duymuştum.
"O zaman bizden mutlusu yok." dedi. Gülümseyerek kafamı salladım. Nasıl olurdu zaten değil mi?