Ela: Barış Abi Ela: Benim elime bazı fotoğraflar geçti abi Ela: Bunlar sen olabilir misin? Ela: *fotoğraf* Ela: *fotoğraf* Barış: Siktir!

Cihân devletinin kuruluşu,Osman Gâzi ile başlar,Ertuğrul bey oğlu Osman asırlar boyu sürecek bir devleti,Aşama aşama kurmuştur,Başından nice kahramanlıklar,nice cenkler geçmiştir,Allah'ın kelâmı ile mazlumun yanında,Zalimin karşısında,gök pusat,yer cenk meydanı olmuştur.. Ve tabi ki birde dönemin Pirî Şeyh Edebâli bu kutlu yolda Osman'a kılavuz olmuştur,Hak için mücadele,küffara gayrı yer yoktur,Sizlerde bu kutlu yolda bizimle olasınız🗡🗡🗡

Aslında hikaye çok basitti, biri bir daha bulamayacağı sevgiyi reddetti. Diğeri ise bir daha aşık olmamaya yemin etti. İkisi de söz vermişti ama biri sözünden dönmüştü ve bu ihanetin ilk lekeseydi... ''Korkuyorum Aren özür dilerim'' dedim ağlayarak "Neyden korkuyorsun sarışın?" dedi. "Ölmenden Aren , ölmenden." Dedim yutkunarak. "Ne ölmesinden bahsediyorsun Lavinya" "Annem Aren, annem o senin peşi-" Cümlemi tamamlayamadım buna cesaret edemedim. Ve arkamı dönüp yürümeye başladım. Arkamda bıraktığım enkazın ise toparlanması çok zor olacaktı...

Artık rol yapmak o kadar kolay ki benim için. Kendi kişiliğinim dışına çıkmak , hiç olmadigim , olmayacağım biri gibi davranmak. Tabi bundan kesin olarak emin değilim . Belkide bulunduğum taktığım maskelerden birine dönüşeceğim . Tamamen kendim olmaktan çıkacağım.

Elizpera kendi hayatına kolaylıkla müdahale edebiliyorken başkalarının hayatınada müdahale edebilecek mi?Bu sefer onun için her şey daha da zor.Özel olmak onu çok yıpratıyorken şimdi bide başkalarınıda düşünmesi gerekiyordu. Herkesin istediği bir güç onun zayıflığıydı.Peki Seraç Elizpera'nın bu zayıflığını aşkıyla güçlendirebilecek miydi?Sıradaşı bir hayat Sıradaşı bir aşk sizlerle...

🔥🔥🔥 Hissizliğiyle geceye diz çöktüren, acımasızca katleden bir cellât! Katletiği her canda kana olan susuzluğunu gideren bir yargıç! O lanetlenmiş, acımasız bir hükümdar! SAVAŞ ARAS. Çiçeklerin fısıltısına hayran, geceye hükümlü bir Tanrıça. Tutku ve şehvet rüzgarıyla yanan bir portre. O ölüme ant içmiş Zifirilere sahip kadın! EDA KARACA. Lanetin çığlığı yankılandı nefretin ağlarına takılan ruhlarda! Hükümler verildi! Arafta kalmak olanaksızdı! Karanlığa hakimiyet kuran celladın müptelası olduğu tutkusu. Zifirileri; öldürmeye, parçalamaya, kan akıtmaya yeminliydi! Bir kadın parlıyordu ay ışığında. Habersizdi üzerinde olan gözlerden. Gece şahlandı ve kanlı Zifirilerde dolaştı Güzellik Tanrıçası! Habersizdi o buz gibi Zifirilerde yanacağına. Zehir işlemişti acı içinde çığlık atan tenlerine! Kadehler kırıldı! Yer ve gök birleşti! Bu çığlık tutku ve ihtirasın dansıydı! Bu dans baş kaldırıştı kıyametin habercisine! Bu hikaye grinin en bilinmez tonuydu... 🔥🔥🔥 TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANMASI VEYA ÇALINMASI DAHİLİNDE GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR! Not: Watpatta KARANLIK TUTKUNUN HAKİMİYETİ adlı ilk hikâyedir.

K aybetmek, A sla N efret edici bir özellik değildi. P es etmek; I lık suları soğutur, H ayatı kısaltır. T a ki I lık suyu S ıcaklaştırana kadar, I sı, insana başarı verir.

Yanlışlıkla bi polisin evine soyguna gitmek mi? peki bide karşı binamdaki cam cama olduğumuz kişi desem? sanırım gerçekten çıldırmıştım!!