Mevsim Atay,İstanbul'a yeni atanmış bir cumhuriyet savcısıydı ve geçmişiyle ilgili gereksiz olarak gördüğü ne varsa gömüp yeni bir sayfa açmıştı ya da o öyle zannediyordu.Geçmişinden bir parça olan Utkan Saraçoğlu'yla tekrardan karşılaşana dek. Kimsenin öğrenmemesi gereken 3 gerçek vardı. Bu üç gerçeğin peşine düşen kişilerden birisi aydınlık birisi de sonu olmayan o korkunç karanlıktı. O 3 gerçek kimin elinde parlayacaktı? "...Mevsim dikkatli bir insandı. O kadar incelemeye rağmen o fotoğrafta göremediği bazı detaylar vardı. Birincisi Serap'ın parmağındaki mavi kamelya çiçeği yüzüğü. İkinci detay ise fotoğraftaki Serkan'ın gözlerinin birinin kahverengi birinin mavi olmasıydı. Bir diğeri de Serkan'ın boynundaki gümüş pusula kolyesiydi. Bunların üçünü Mevsim daha önce görmüştü. Göremediği tek şey albümdeki ultrason fotoğraflarında iki minik hücrenin olmasıydı. Yaşama tutunmaya çalışan iki minik mucize..."

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

@Y.efeakkaya: Düğünde görmüştüm siyahlar içinde. @Y.efeakkaya: Nerden çıktın karşıma o anda işte.. @Y.efeakkaya: Bak şarkı bizi anlatıyor, tabii sadece bu iki satırı.. @Y.efeakkaya: Kalbimin baharı.. @Y.efeakkaya: Nolur konuşsan benimle? @Y.efeakkaya: Bir şans versen bana? @Y.efeakkaya: Vallahi dayanamıyorum artık. @Y.efeakkaya: Bak artık zalımın kızı bakkkkk @Y.efeakkaya: Günlerdir yazıyorum ve sen bir kere bile bakmıyorsun mesajlarıma. Bak artık yoksa evinin kapısına dayanacağım. @Y.efeakkaya: Çok ciddiyim. Görüldü Yazıyor... @Aselberraagokalp: Yiyorsa yap! 🖇️🖇️🖇️ #Yazılma Tarihi : 15.02.2024 #Bitiş Tarihi: UYARI: Bu kitaptaki olaylar, kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Lütfen gerçek hayatta arayıp hayal kırıklığına uğramayın :) Uyarı bitmiştir, Keyifli okumalar dilerim💘

"Ağlama küçük kız." "Neden?" "Çünkü ben göz yaşını silmem." Şeytan dünyasından bizim dünyamıza gönderilen Daniel. Kral olmak için görevini yapmaya koyulur. Amacı bir melezi dünyasına getirmektir, ancak hiç beklemediği bir şey olur ve yanında Alara Karasu, yani hiç alakası olmayan birini daha götürür. Ve işte o zaman bütün çanlar çalar ve mahkeme kurulur. Ancak yargıç kim, buna güç karar verecekti.

+18 cinsellik ve şiddet içerir! • Bir oyunun içindeydik. Satranç. Kimi piyonunu sona gizlerken kimi vezirini tereddüt etmeden ortaya atıyordu. Tek bir hamle bile yenilmene sebep olabilir, rakibin sıradan birisi değil. Bazıları piyonlarını sona sakladı, son ana kadar masum gibi duran taşlar. Lakin piyonlar sona ulaştığında ya taçlanırdı ya da uğruna her şey feda edilirdi. Bazılarıysa vezirini erkenden ortaya attı. Kaybetmeyi göze alacak kadar emin olanlar ya da kaybedecek bir şeyi kalmayanlar böyle oynardı. Hamleler azaldıkça sessizlik ağırlaştı. Tahtada boşalan her kare, geçmişte yapılan bir hatıranın izini taşıyordu. Geri dönüş yoktu artık. Her hamle bir öncekinden daha ölümcül, daha acımasızdı. En güvendiğin taş en önce düşerdi. Hamleler azalıyor, oyun bitmeye yakın Hanzira. Ve piyon her şeyi alaşağı ediyor, oyun tersine döndü şimdi. Kim kazanacak? Kim kalacak? [2025] 'Değiştirilmiş kapak'

Bu hikaye külkedisinin prensese dönüşme hikayesi değil bu hikaye külkedisinin canavara dönüşme hikayesi... Büge ışık, insanlardan nefret eden ve kendini dansa adamış biriydi. Ancak bir akşam, yol kenarında yaralı bir kedi bulduğunda hayatının tamamen değişeceğinden habersizdi. Simsiyah tüyleriyle gizemli görünen bu kedi aslında başka bir evrenden gelen; kedi kılığına hapsedilmiş yarı şeytan yarı melek bir varlıktı. Aynı zamanda lanetiyle nam salmış bir kraldır. Peki Büge'yi bu karanlık yolculukta neler bekliyordu? Kitabın ilk yayınlanma tarihi: Aralık 29,2024 Kitabın ilk yazılma tarihi: Eylül 1,2025

Polisi aradığım anda aramam iptal edildi ve telefonuma bir bildirim geldi. Her şeyden habersiz o bildirime bildirim panelinden baktım ve dünyam başıma yıkılmıştı. Bilinmeyen numara: Geçmişimi yaktın kelebek güzeli, bırakta geleceğimi güzel yaşayım.

Gökyüzü tüm kasvetiyle karamışken yıldızlar ve dolunay ona inat parlıyordu. Bilincim yavaş yavaş yerine gelirken gözlerim hala bulanık görüyordu. Sonunda netliği kazanan göz bebeklerim karanlık ormanda gezindi. O nasıl bir kabustu öyle? Sertçe esen rüzgar tüylerimi diken diken ederken yine izleniyormuş gibi hissediyordum. Gözlerim etrafta usulca dolaşıp odak noktasını bulurken gördüğüm kırmızı gözler yerimde donmama sebep oldu. Akın Noctharel.. "Sonunda seni buldum Eşim." Kalın ve erkeksi sesi kulaklarımı doldurdu. Eşim mi? Bu herif yine ne saçmalıyordu?! Yavaşça ağaçların arasından bana doğru ilerlemeye başladı. İri ve heybetli bedeni ürpermeme sebep olmuştu.Dişlerinin sivrileştiğini görmüştüm.Kurdu gün yüzüne çıkmıştı. Aklımı okumuşçasına muzip bir şekilde sırıttı.Kollarımdan kavrayıp bedenimi kendisine yaslarken ayağa kaldırdı. Bir eli önüme gelen saç tutamlarımı arkaya atarken bir eli belimdeydi. Başını usulca boynuma yaklaştırırken köpek dişlerini boynumda hissediyordum. Dili nabzımın üzerinde gezinerek o bölgeyi ıslattı. Siktir! Sıcak nefesi boynuma vuruken usulca dudaklarını tenime bastırdı. Ardından dişleri etimi delip geçti. Boğazımdan yükselen güçlü çığlık ormanda yankılanırken belimi daha sıkı kavradı. Bunun tek bir anlamı vardı. Mühür. 09.05.2021

Bana bakarken ağır ağır kaşları çatıldı. Çözemediği değil, anlam veremediği biri olduğumu düşündüm. Senin ne olduğunu biliyor, dedi iç sesim. Ama ben de onun ne olduğunu biliyordum. Duyacağını bilerek, ''Lupus in fabula.'' diye fısıldadım. Ne dediğimi anladı, çatık kaşları ve sert yüz hatları dudaklarında oluşan gülümsemeyle birlikte bir nebze de olsa yumuşamıştı. Ancak nedense gülümsemesi tüylerimin daha çok ürpermesini sağladı.