Küçüklüğünden beri en iyi eğitimlerle yetiştirilen Morticia, kaderinin kendisinden yaşça büyük bir kontla yapılacak bir evliliğe mahkûm edildiğini düşündüğünde hayatının sona erdiğine inanmıştı. Fakat kocasının beklenmedik ölümü, onu yüzyıllardır bir lanetin zincirlerinde yaşayan gizemli bir vampirin karanlık dünyasına sürükledi. Şatonun ve yüce kontluğun asıl sahibi, en başından beri şatodaydı. Geçmişi sırlarla dolu bu adamla yollarının kesişmesi tesadüf değildi. İki farklı kader, iki kırık ruh ve nesiller boyunca saklanan bir lanet onları birbirine bağladı. Artık Morticia için kaçış yoktu. Çünkü bazı yeminler ölümle son bulmazdı. Bazı aşklar ise sonsuza dek sürecek bir lanetin başlangıcıydı.

Annesinin ölümüne sebep olan kişiden intikam almak için 999 yıl bekleyen Aras Ege Alkan o kişinin torununu kaçırdı amacı ona zarar vermekti ama bir şey onu durdurdu bu şeyin aşk olduğunu kabullenemiyordu.

"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...

Gecenin yarısı bir İtalyan mafya, kendisini dolandıran Türk muhasebeciye tehdit mesajları attığını sanırken, Türk mimar Arden Aras'a mesaj atarsa neler olur? - İsmin Aras değil mi?! - Evet, soyadım Aras. - Ebenin amına koyayım Aras! Madem sensin, neyin tatavasını yapıyorsun o zaman?!

Ölümünün üzerinden 57 yıl geçen Hector Dragunov'un soyunu geri getirmenin bir yolu vardır desem inanır mısınız? 2026 yılında patronu tarafından verilen görevi yerine yetirmek için eski,harabe Dragunov malikanesine giden Selvi Dilan, bulduğu gazeteyi okuyunca kader yönünü değişir. Her şeyin yolunda olduğunu düşünen Selvi,malikaneden çıkınca hayat eskisi gibi değildir. Hector Dragunov'un ölüm gününe denk gelen bu tesadüf,onu Selvi Dilan değil de Dragunov ailesinin düşmanı olan Shelby ailesinin tek varisi Annabel Shelby olarak yaşamasına zorlar. Fırsatı kollayarak Hector'u ölümden kurtarır ama kendisi o acımasız kapana yakalanır ve kolları arasında canını verir. Selvi'nin defteri burada mı kapanacak,yoksa kaderin sürprizlerinden bir tanesi miydi rüya diye zannettikleri

Kaderin cilvesi kayıp ruhları bir araya getirmeyi severdi. Her şey geçmişinde başarısız bir denek olan Almira'nın, en yakın arkadaşı Malia'nın ölümünün ardından ondan kalan tek emanete bakmak için Amerika'ya gelmesiyle başlar. Babasının eski ortaklarından Turhan Kaymaz'ın oğlu Çağlar Utku Kaymaz da arkadaşı Malia'nın ölürken ondan tek isteğini yerine getirmek için oradadır. Yakın zamanda eşini kanser dolayısıyla kaybeden Çağlar, kendini Malia'nın emanetine, oğlu Poyraz'a adar. Poyraz henüz iki aylıkken aralarına katılan Almira; başta yabancı olduğu bu hayata adapte olma konusunda zorlansa da hayat, Almira'dan alacakları için hazırlanıyorken aynı zamanda da verecekleri için de uygun zamanı kolluyordur. Hayatına ansızın giren genç kıza alışma konusunda çekinceleri olan Çağlar için ise kaderin yepyeni planları vardır. "Geçmişinde ne olduğunun bir önemi yok Almira, bu hayatın bana çok fazla can borcu var. Şimdi artık ödeme vakti geldi, seni de kaybetmeyeceğim."

Hayatının alt üst olduğu gecede evlerine sık sık gelen Devrim Kozan'ın evlilik teklifini kabul eden Ayperi artık yeni bir hayata adım atmak zorundadır. Evliliği kabul ederek hiç bilmediği bir ailenin evine, İstanbul'dan Trabzon'a taşınmak zorunda kalır. Basit bir oyun sandıkları bu evlilik gerçeğe dönerken yaşadıkları aşk geçmişinin sır perdesi aralayacaktır. *** "Kırmızı uçurtma," dedim canım acısa da konuşmaya devam ederek. "Pembe balon sendin. Anlıyor musun? Sahip olamadığım her şey sendin." "Ellerin," dedim avuç içimdeki merhemi ellerine, soyulmuş parmakalarının üzerine bırakırken. "Ellerini iyileştir çünkü kalbindeki kötülüğü hiçbir zaman iyileştiremeyeceksin. Sen yalancı bir adamsın ve bunun üzerini hiçbir şeyle kapatamayacaksın. Kalbin dursa dönüp bakmayacağım sana."

Mevsim Atay,İstanbul'a yeni atanmış bir cumhuriyet savcısıydı ve geçmişiyle ilgili gereksiz olarak gördüğü ne varsa gömüp yeni bir sayfa açmıştı ya da o öyle zannediyordu.Geçmişinden bir parça olan Utkan Saraçoğlu'yla tekrardan karşılaşana dek. Kimsenin öğrenmemesi gereken 3 gerçek vardı. Bu üç gerçeğin peşine düşen kişilerden birisi aydınlık birisi de sonu olmayan o korkunç karanlıktı. O 3 gerçek kimin elinde parlayacaktı? "...Mevsim dikkatli bir insandı. O kadar incelemeye rağmen o fotoğrafta göremediği bazı detaylar vardı. Birincisi Serap'ın parmağındaki mavi kamelya çiçeği yüzüğü. İkinci detay ise fotoğraftaki Serkan'ın gözlerinin birinin kahverengi birinin mavi olmasıydı. Bir diğeri de Serkan'ın boynundaki gümüş pusula kolyesiydi. Bunların üçünü Mevsim daha önce görmüştü. Göremediği tek şey albümdeki ultrason fotoğraflarında iki minik hücrenin olmasıydı. Yaşama tutunmaya çalışan iki minik mucize..."

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

@Y.efeakkaya: Düğünde görmüştüm siyahlar içinde. @Y.efeakkaya: Nerden çıktın karşıma o anda işte.. @Y.efeakkaya: Bak şarkı bizi anlatıyor, tabii sadece bu iki satırı.. @Y.efeakkaya: Kalbimin baharı.. @Y.efeakkaya: Nolur konuşsan benimle? @Y.efeakkaya: Bir şans versen bana? @Y.efeakkaya: Vallahi dayanamıyorum artık. @Y.efeakkaya: Bak artık zalımın kızı bakkkkk @Y.efeakkaya: Günlerdir yazıyorum ve sen bir kere bile bakmıyorsun mesajlarıma. Bak artık yoksa evinin kapısına dayanacağım. @Y.efeakkaya: Çok ciddiyim. Görüldü Yazıyor... @Aselberraagokalp: Yiyorsa yap! 🖇️🖇️🖇️ #Yazılma Tarihi : 15.02.2024 #Bitiş Tarihi: UYARI: Bu kitaptaki olaylar, kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Lütfen gerçek hayatta arayıp hayal kırıklığına uğramayın :) Uyarı bitmiştir, Keyifli okumalar dilerim💘