Gabi gabi, parating nasa dalampasigan si arya.Sa pwesto kung saang nangyari ang lahat ay nakaluhod siya at patuloy na umiiyak at kumakanta habang nakatingin sa buwan. Ang buwan na nagsisilbing liwanag sa napakadilim na kapaligiran ay parang ang kanyang iniirog para sakanya. Aang kanyang buwan na nagsisilbing liwanag sa madilim nyang mundo. Ang buwan nya na tulad ng tipikal na buwan ay namamatay tuwing umaga, ngunit hindi tulad ng buwan na mabubuhay at magpapakita muli tuwing gabi. Ang kanyang nag iisang pinakamamahal na buwan ay di na muling masisilayan at mabubuhay pa. A/S: this is my first ever story that i make, there is still a lot that needs to be improved. I just wrote this because of a task at our school. Its my first time so pls dont expect too much.

"Audrey...?" The first word I whispered bago ako nagkamalay. I look at the sorroundings then something strange I felt in my whole body. Takot.I'm in the middle of the night, madilim pero dahil sa liwanag ng bilog na buwan nasisilayan ko ang malalaking puno na nakapalibot sa akin. I bit my lower lips, naramdaman ko ang pananakit nito pati narin ang buo kong katawan at kasabay nito ang ulo ko na para bang binibiyak. And suddenly I realized wala akong maalala. Umihip ang malakas na hangin kasabay nito ang malakas na ingay sa bandang likuran ko. Pinilit kong gumapang papunta malapit sa malaking puno para makapagtago. Naramdaman kong papalapit ng papalapit ang kong anu mang nilalang papunta sa direksyon ko. Isang matalim na tingin ng mabangis na hayop ang nais akong sunggaban, dahil sa labis na takot at panghihina kasabay ng malakas na putok ng baril sa harapan ko it all turns into dark kasabay ng pakawala ng aking ulirat. --- rosingkit I s t o r y