16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

O apartmanda çarpışarak tanısan ve bir birine aşık olan iki farklı hayat. Onur ve Elif... Aynı apartmanda aynı okulda olmaları büyük tesadüf ve en önemlisi onların bir birine bağlayan bir bağ vardı hataları... Ben Onur Duran sevdiği kadını koruyamayan onu kılına zarar gelmemesi için çırpınırken onun hayatını mahveder eden kişi. Sevdiğim kıza seni seviyorum demeden kollarimda can vermesi ne demek biliyormusunuz? Tam kavuştum bitti derken hayat bana arsızca gülüp ağır bir tokat attı. Hayatıma girmiş en güzel ayrıntı gözlerimin önünde son nefesini verdi. Annem terk etti babam öldü şimdi de aşık olduğum kadın kollarimda öldü... Ben Elif Öztürk yıllarca hayatım sandığım yaşam yalanmış. Birini öldurdum yıllarca onlardan kactim ve çok kötü vuruldum.Doguldugum yer, saat, annem,babam,abim, ablam hepsi koca bi yalan. Babam bana hep 'Keşke sen ölseydin' derdi keske ben ölseydim de ona bunlari yaratmazdım. Babam nefret ederdi benden abim aynısı annem seviyormuş gibi yapardı ama ablam o bana hem anne hem baba hemde abi oldu. Ama bu hayatta tek gerçeğim o oldu bana aşkı o öğretti yaşama sebebim oldu. Ama yanında olamadım kollarında son nefesimi verdim son kez kokusunu içime çekip gittim. Abim beni bu hayatta tutunacak tek dalı koparmaya çalıştı. Ama o dalı bırakacak kadar güçsüz değildim. Belkide bu ayrılık bize yeni sayfa olur? Yeni sayfaya hazirmiyiz? Yıllar sonra tam yokluğuna alismaga çalışıyorken dahada bağlanıyodum. Whatsappa girdiğimde gördüğüm manzarayla döndüm... Hayatıma tır çarpmış gibi giren ve giden kız şimdi Çevrimiçi... Elif çevrimiçi... Çevrimiçi...