RUS MAFYA LİDERİ VIKTOR VOLKOV & BALERİN VERA VASILIEVA Rus Mafyası | Balerin | İlk Görüşte Aşk | Aile Sırları | Ağır İlerleyen | Sürpriz Bebek | Romantik Gerilim Copyright © Tüm Hakları Saklıdır. O, BEYAZ KUĞUYDU; BENSE ONUN ÖNÜNDE DİZ ÇÖKEN AVCI. KURT & KUĞU Londra sahnelerinin parlayan yıldızı Vera Vasilieva, hiç tanımadığı büyükannesinin ölümüyle geçmişinin izini sürmek için Moskova'ya gelir. Ancak aradaki aile sırları, onu yeraltı dünyasının en tehlikeli, adı korkuyla fısıldanan lideri Viktor Volkov'un karanlık merkezine çeker. Bu karşılaşma bir tesadüf değil, kaderin ta kendisidir. Vera, Viktor'un soğuk, yırtıcı bakışlarında ilk kez hem tehdidi hem de huzuru hissederken; Viktor, yıllardır vahşi bir avcı gibi pusuda bekleyen kalbinde ilk kez bir zarafet bulur. Fakat kader hiçbir hediyeyi bedelsiz vermez. Geçmişin karanlık sırları ortaya çıktıkça, ikisi de geri dönüşü olmayan bir oyunun içine sürüklenir. Artık mesele sadece hayatta kalmak değil; kalplerini ve ruhlarını bu karanlıktan koruyabilmektir. "İlk öptüğüm erkek sensin, Viktor." "Son öptüğün erkek ben olacağım, malyshka."

Bir defter... Beş arkadaş gittikleri dağ evinde buldukları gizemli deftere bir hikaye yazarlar. Bir süre sonra yazılanların gerçekleştiğinden şüphe etselerde buna ihtimal vermek istemezler. Kader çoktan yazılmıştır. Ve o hikayede bir katil vardır... Ne gittikleri dağ evi, ne orada buldukları, ne de yaşadıkları şeyler tesadüftür. O gecenin sabahında bir kişi kehanete kurban olacak ve İnsanoğlu'nun günahlarından beslenen diğer evrende bulacaktır kendini. Buradan kurtulması için o defterdeki tek şeyi değiştirmesi gerektir: Kirli ve yaşanmaması gereken bir gerçeği... ~~~ Sırtım aniden sert ağacın gövdesine çarptığında yaşadıklarımın hâlâ kâbus olmasını diliyordum. Bu kadarı çok fazlaydı. Çenemi kavrayan parmaklarına karşılık altta kalmamaya çalışarak elimi gırtlağına sarmıştım. "Nesin sen?" Yüzümün her karışını inceleyen kara gözlerinde ölümü görebiliyordum. Her an başımı gövdemden ayırmak için tetikte gibiydi. Sorduğu saçmalığa gülmeye yeltensem de bu pek mümkün olmadı. "Ne gibi görünüyorum?" Soğuk suretindeki ifade daha ürkütücü bir hâl aldı. Dudakları ölümün tehlikeli sularından baş gösterircesine yukarı kıvrıldı. "İnsan olmadığın kesin." Parmakları boğazımı kavrarken yutkunmaya çalıştım. Ben bu değildim. Bu kadar aciz hissedemezdim. "Arafa merhaba de, kaçak."