Dua: Senden hoşlandığımı en başından beri biliyordun. Dua: En çok üzen de buydu zaten. . . . 4 Ocak Cuma 2025 01:01

Ben : anneni ara. Oğuz:ne ? Ben: sen sinem teyzenin oğlu değil misin? Annen onu aramanı söylüyor. Oğuz : peki bunu o niye söylemiyor ? Ben : şarjı bitmiş? Oğuz : şarjı bitmişse ben onu nasıl arayacağım peki ? Ben yazıyor... Ben çevrimiçi... Ben : bir dakika oha doğru? Şarjı bitmişse nasıl arayacaksın ? Oğuz : bu küçük detayı yeni fark etmen gözlerimi yaşarttı. Ben : sen bana Altan altan laf mı soktun ? Hayırlı bir evlat olup annen ara demeden arasaydın böyle olmazdı 🙃 Oğuz : şimdi de sen mi bana laf sokmuş oldun? Ben : haspinAllah sınanıyorum herhalde , git ara ne bilim ben ya. Laf filan da sokmuyorum ayrıca. Oğuz : sen kimsin ? Ben: komşunuz ? Oğuz : komşumuz kim? Ben : evine gelseydin bilirdin. Oğuz :geldiğim zamanlarda oldu ama tanımıyorum seni ? Ben : o da senin kayıbın olsun hayırsızlığı bırakıp evine uğrarsın artık belki ? Oğuz : bu aralar sanmıyorum. Ben : benim ruhumda hayırsızlık diyorsun. Oğuz :hayırsız olsaydım bu vatanı korumak için canımı feda etmezdim. Ben :ne ? Oğuz: tek hayırsız ben değilmişim anlaşılan , komşusunun oğlunun mesleğini bilmeyen bir komşu kızı. Ne üzücü. Tanışalım yüzbaşı Oğuz Türk...

peri: ya sen kimsin gece gece peri: ne saçmalıyorsun bilinmeyen numara: amına koyayım bilinmeyen numara: asıl sen kimsin peri: sen kime yazmak istemiştin? bilinmeyen numara: psikoloğuma? peri: yanlış numara o halde bilinmeyen numara: hassiktir ya bilinmeyen numara: durduk yere deli olduğumu biri daha öğrendi "Her acı verici döngünün düzene dönüştüğü bir terslikte, her şeyimle tezatken sana, gecenin bile gündüze zıtlığını görmezden gelerek aşık oldum sana." || *sonu evli mutlu çocuklu biten bir kitap değildir. genç ve büyüyememiş bir kızın bir aşk üzerinden kendini bulma hikayesidir. hayal kırıklığına uğrayacaksanız baştan okumamanız önerilir*

Bu hikaye Peri Masalın gerçek ailesiyle tanışma hikayesidir Hikayede argo ve küfür bulunuyor, rahatsız olan lütfen okumasın Teşekkürler ... Kapıdan tıkırtılar gelmeye başlayınca gözlerimi açtım, karanlıktı, odanın içi çok karanlıktı. Ben karanlıktan korkardım, alışmıştım ama buradaki karanlığa. Hatta hoşuma bile gitmişti, artık karanlığı seviyorum, karanlık bana kendimle baş başa kalmayı ve kendimi sevmeyi öğretmişti Yaptıklarımı ve bundan sonra yapacaklarımı düşündürüyordu buradaki karanlık bana Başımı tekrar kapıya çevirdim Bir ses geldi kulağıma " Eğer kapının yakınındaysan çekil, kıracağım " diye Ayyy gerçekten beni kurtarmaya gelmişler Kurt bakışlarında hayat bulduklarım Kapı kırıldı, yüzüme gelen ışıkla yüzüm buruştu ve istemsizce "ananı sikim " deyiverdim Ağzım epey bir bozulmuştu benim harbiden Bu yavşaklara küfür ede ede, yeni yeni küfürler üretiyordum, yani bir sürü küfür ediyordum ama sanki hepsi yetersiz gibi geliyordu Asker adam suratımı gördüğü an o da "siktir " çekmişti Kafasındaki kaskı çıkartıp Bana yaklaşmaya başlayınca ayağa kalkmaya çalıştım ama ayaklarım beni tutmadı ve yere yapıştım Siktir Ayağım gerçekten çok acıdı " Ştt dur, bekle ben sana yardım edeceğim. " dedi ve iki adımda yanıma geldi " Canının acıdığını biliyorum, hareket etmemeye çalış. Biraz daha burada bekleyeceğiz seninle, çatışma bitene kadar " dedi tekrar ılımlı bir sesle Ağlayacağım galiba Çok tatlı bir adam bu ya Yanıma oturduğunda başımı ona çevirdim, onun bakışları ise odanın etrafına dört dönüyordu, her gördüğü bir kan birikintisine kötü kötü bakıp küfür ediyordu Güldüm onun bu haline Bakışları beni buldu Garip garip bana bakmaya başladı bu sefer " Nerdeyiz biz?" Diye sordum çatallaşmış sesimle Evet bilmiyordum, kimse

Ben Ahu Yılmaz, pardon Ahu Seveceğin. Garip bir soyadı olduğu konusunda hemfikir olduğumuzu düşünüyorum. Tabii genlerim aldığım dedeciğim de benim gibi manyak olduğundan ailemiz normal karşılıyor. Tek ailem biricik abimken on yedi yaşımda aniden dört abim ve küçük erkek kardeşim olmuştu. Asıl ailem bunu da normal karşılaşmıştı, bu insanların ne yaşayıp bu umursamazlık seviyesine geldiğini daha bilmiyoruz, öğrenmek ister misiniz? Gülmemden nefret edenlere rağmen onlar önce gülüşümü sevdiler...

Doğduğundan beri Rusya'da yaşamış olan o kız. Hemşirenin hatası ile hayatı daha da karmaşık hale gelir ve Türkiye'de tanımadığı bir ailenin yanında yaşamak zorunda kalır. #Bu hikayedeki herşey kurgusaldır gerçeğe bağlı bir hikaye değildir#

Saye: Kalben'i neden tutukladınız Saye: Onun değildi o uyuşturucular, benimdi Saye: Beni tutuklayın komiser bey Saye: Bugün ben bensem bu kalben sayesinde Saye: BIRAKIN ONU NOLUR Komiser Bey: Kalbeni ben tutuklanmadım

Gerçek ailem kurgusu!!! Hep iyi kız tarafından okuduk hikayeleri. Kız iyi niyetiyle yaklaşır ancak ailesi hep ona karşı kötüdür. Karıştırıldığı kız kaldığı ailede travmalar bırakmıştır ve asla sevilmez. Ana karakter kız da bu önyargıları kırmak için çabalar. Şimdi hikayeyi biraz tersine çevirsek? Kötü sandığımız o kızın gerçek ailesini bulmasını okusak? Simay Naz Akgül sandığınız o kötü kız. Bu da onun hikayesi. 🤍 "Yaptığın son şey seni bizden kopardı. Her şeyinle seni kabul etmeye çalıştım ama olmadı! Durmadın, her seferinde daha fazla canımızı yaktın!" diye bağırdı annem. Gerçi artık annem değildi değil mi? "Ben kısasa kısas yaptım hep! Çocukların bana nasıl geldiyse onlara öyle gittim!" Anlamıyordu. Onların yaptıklarına karşı üç maymunu oynuyorlardı. "Bu yüzden öz kardeşimizi istiyoruz!" Daha fazla izleyici kalmak istemeyen Çınar annemle arama girdiğinde bakışlarım onu buldu. Öz aileme beni kötülemişti değil mi? Bu yüzden rahattı. "Eşyalarını aldın, defol artık evimizden!" 🤍 "Alışkın olmayabilirsin ancak zamanla alışacaksın." dedi arabayı durdurduğunda. Hemen önünde durduğumuz sarı renkli duvarlara sahip evi gösterdi. "Evine hoş geldin kızım." "Kızım diyorsunuz," dedim evden gözlerimi çekmeden. Ona benim hakkımda hiçbir şey anlatmamışlar mıydı? Nasıl bu kadar içten ve samimiydi bana karşı? "Başka ne diyeceğim?" dedi şaşkınlıkla. "Kızımsın sen benim." "Benim hakkımda size anlattıkları şeyleri biliyorum," bakışlarım ona döndüğünde göz göze geldik. "Bana nasıl güveniyorsunuz?" "Güvenmiyorum." dedi açıkça. "Ancak güvenmek istiyorum. Bu yüzden söylenen her şeye kulak tıkadım ve seni buraya getirdim."

"İnsanı deli edersiniz," Adını hatırlayamadığım kızın konuşmasını bayık gözlerle dinlerken bir an önce buradan çıkıp gitmek istiyordum. "İkiniz de aynısınız. Kimseye atmayan kalbiniz bir tek birbirinize çalışıyor. Başka da kimseyi umursamıyorsunuz, değil mi?" "Aynen, başka soru?" Göz devirdi. "Ben onun için ağlarken o senin dövmeni yaptırmak için beni aradı, inanabiliyor musun buna?" Kaşlarım çatıldı, Soykan benim dövmemi yaptırmamıştı. Neyden bahsediyordu bu kız? "Ne dövmesi?" "Sırtında, Turna kuşu dövmesi."

Bilinmeyen Numara: Benden kalan bir anıydı, Bilinmeyen Numara: Senden kalan bir acıydı, Bilinmeyen Numara: Öyle güzel güzel gülme... Bilinmeyen Numara: Evleniyormuşsun bugün. Bilinmeyen Numara: Bilmiyor muyum? (Görüldü.) Mehlika: Özlemiyormuşsun beni, duymuyor muyum?