Bir sabah Adil ve Esme uyandıklarında kendilerini birbirlerinin bedeninde bulurlar. Birbirinin geçmişte yaptıklarını kabullenemeyen, birbirlerinin yaptıkları seçimlerin sonuçlarını yaşadıklarını düşünen Esme ve Adil, kendileri bu seçimleri yapmak zorunda kaldıklarında her şey umdukları gibi mi olacak? Hikaye tamamen mizah amaçlıdır.

Aynı fırtınada yolları kesişen, şimdi ise aynı hastane koridorlarında, aynı beyaz önlüklerin altında dip dibe çalışmak zorunda kalan iki zıt kutup... Biri hastanenin en kuralcı, en seçici kardiyoloğu; diğeri ise asla boyun eğmeyen, idealist ve inatçı bir asistan. Erguvan Tıp Hastanesi, profesyonel sınırların zorlanacağı, gururun ve inatçılığın çarpışacağı, ama kalbin ritmini her şeyden çok değiştirecek büyük bir çatışmaya sahne olmak üzeredir. Çünkü bazen en büyük aşklar, en keskin inatlaşmalarla başlar.

Yıllar birer birer eskiyerek değiştiler Oysa bir zamanlar çocuk gibi masum ve gençtiler Bana ellerini ver Rüya olsa bile değer Yalnızım ve korkuyorum Saçlarımı okşa yeter

içinde her şey çiçek pıhtılarına dönüşecek, bir gün gelecek hiç ağlamayacaksın. dokuzuncu bölümden itibaren birtakım değişiklikler.

Sis, hiçbir şeyi yok edememişti. Yalnızca gerçeğin üzerine ince, sessiz bir örtü serip, gizlemişti. Bir zamanlar aynı ufka bakan iki çift göz, artık aynı gökyüzünde bambaşka yalnızlıklara dalıyordu. Çünkü bazen insan, sevdiğini kaybetmez... Sadece sis çöker aralarına; ne yol görünür, ne de birbirleri.

Tüm fırtına dindikten sonra... Adil, Esme ile aynı safta savaşmak için kıydığı nikâhta, şimdi yalnız onun için çarpışacaktı. Gerekirse bu uğurda karısının sözlerini çiğnemeden de karısını karşısına almaya hazırdı: Sana gitme demeyeceğim, Ama gitme, Lavinia. Kendisine neredeyse tüm şiir baştan başa atfedilen kadın ise kocasına sadece aynı şiirin son iki dizesini ithaf edecekti. Yeminini tazelemişti, adama bir daha asla adını bahşetmemeye karar vermişti: Adını gizleyeceğim, Sen de bilme, Lavinia. twitter | marsinbirkosesi

One shots on Esdil 18+

Samsun'da, denize yakın küçük ve sıcak bir kafe olan Koi Café, yağmurun şehre en çok yakıştığı köşelerden biridir. Bu kafenin sahibi, geçmişini ardında bırakıp sakin bir hayat kurmak için memleketi Samsun'a yerleşmiş olan Adil'dir. Sessizliği, düzeni ve kendi içine kapanıklığıyla tanınan Adil, hayatını bu küçük kafenin ritmine göre kurmuştur. Bir yaz günü, üniversite için Kırşehir'den Samsun'a gelen Esme, geçici bir iş ararken yağmura yakalanır ve tesadüfen Koi Café'ye sığınır. Sade ama derin bir karaktere sahip olan Esme, hem yeni bir şehirde tutunmaya hem de kendi yolunu bulmaya çalışmaktadır. Esme, Adil'in sert görünen ama aslında kırılmış yanını fark etmeye başlamıştı. Adil ise Esme'nin taşın altındaki su gibi sakin ama derin haline. Koi Café ise sadece bir kafe değil; yağmurun, denizin ve sessiz duyguların bir araya geldiği küçük bir sığınaktır. Burada iki farklı hayat, aynı mekânın içinde kesişmek üzeredir.

Yirmi yıl önce ayrılan iki yol... Yıllar sonra yeniden kesişen iki kalp... +18

14 Şubat'ta evliliklerine renk katmak isteyen Esme ve Adil, bir barda sahte kimliklerle buluşmaya karar verir.