22 yıl sonra ortaya çıkan gerçekler... * Sarp Yılmaz, Kara Harp Okulu'nda son yılındadır. Disiplin onun sığınağıdır, çünkü disiplin düşünmemeyi, düşünmemek ise hatırlamamayı sağlar. On iki yıl önceki deprem gecesini. Annesinin çığlığını. Kız kardeşinin elini bırakışını. Ta ki bir telefon alana kadar. Hastaneden ararlar. Yirmi iki yıl önce aynı gün doğan iki erkek bebek karışmıştır. Sarp'ın öldüğünü sandığı ailesi, onun biyolojik ailesi değildir. Gerçek ailesi ise Türkiye'nin en güçlü iş ailelerinden Tanyel'lerdir. Üç abi. Bir ikiz kız kardeş. Ve yirmi iki yıllık bir yalan. Peki ya Sarp'ın yerine onların yanında büyüyen diğer çocuk? O da Sarp'ın ailesinin yanında büyümüştür. Ve onu bekleyen tek şey ise , enkaz altında kalmış bir geçmiştir.

Sessizliğin yankısı, bazen en bağıran sesten daha güçlüdür.

"Öz aileniz bile sevmiyorsa sizi bilin ki kaybolmak istediğiniz gözlerde sevilmemeyi anlarsınız." Kalp kırmak kolaydı da o kalbi iyileştirmek zordu. Ya da çiz üstünü. İyileşmek diye bir şey yoktu. -Gerçek ailem kitabı.-

"Yanlışlık falan yok." Bir elini başımın hemen yanından koltuğa bastırıp yüzüme eğildi. "Sen benim karımsın." Lila, nikâh tarihi aldığı patronunun zaten evli olduğunu öğrendiğinde takipçilerine anlatacağı eğlenceli bir hikâye bulduğundan emindi çünkü patronuyla evlenen kadının kendisi olduğuna dair en ufak bir fikri yoktu. YAZ ESİNTİLERİ - 1

Üniversite öğrencisi Oğuz Karacalı, bir gün beklenmedik bir haberle sarsılır. Onu bekleyen bir gerçek vardır ve bu gerçek yıllardır onu seyredip, doğru anı bekleyen Pusat Demirhandır. "Oğuz Karacalı." "Pusat Demirhan." BxB. Uke-Seme.

Depresyonda olan Efes'in hayatı değişir. "Ruhun sanki sıkışmış gibi bu dünyada, söyle bana gök gözlü nedir bu cehennem olan dünyaya getiren seni?"

Dünya'nın en kaliteli gerçek ailem kurgusu yazan yazarın bie diğer müthiş kitabına hoş geldiniz😎 Mizah-dram hepsi bir arada. Keşke baskası böyle yazsada okusam diyorum o yüzden çok şanslısın pıtırcık.

⚠️ UYARI: Bu kitap yetişkin okurlar içindir. Yoğun +18 sahneler ve şiddet unsurları içerir. Üç ay bir insanı sadece uzaktan bakarak tanımak için çok mu kısaydı? Gülüşünü görmüştü, öfkesini, oburluğunu, kız arkadaşlarının yanındaki asilliğini, sevmediği birine bakarken kalkan sol kaşını, yalandan güldüğünde nasıl da çene kaslarını sıktığını, gözyaşlarını görmüştü. Evinin kapısının önünde hüngür hüngür ağladığını.. Sonra yanına gelen bir köpeğin başını okşayarak ona çantasındaki pet şişeden su içirmeye çalışırken kahkahalara boğulup da köpeği marketten aldığı sosisle ödüllendirdiğini.. Perşembe günleri modunun düşük olduğunu görmüştü, cuma günleri mutluluktan uçtuğunu, pazar günleri ise gün boyu neşeyle cıvıldadıktan sonra evine dönerken muhtemelen ertesi gün iş başı diye tüm cıvıltısının bir enkaz altında kalıp da huysuz bir kadına dönüştüğünü.. Giyim tarzındaki değişimleri, at kuyruğunun yüzünün muhteşem hatlarını ortaya çıkardığında çenesiyle boynunun birleştiği noktadaki minik siyah beni.. Deva'nın her stres olduğunda eliyle o beni yokladığını görmüştü... Tüm bunlar yetmez miydi?

Yedi abinin koruması altında büyüyen İzem'in hayatı, bir gece yarısı balkondan düşmesiyle altüst olur. Her biri vicdan azabıyla kavrulan abileri ona "kırılacak bir cam" gibi davranırken, varlığı yıllarca saklanan en büyük ağabeyi Atlas'ın gelişi tüm yalanları sarsar. Buket'in ailesinden gelen sinsi bir ihanet ve o geceye dair "yüzü yaralı" gizemli bir gölgenin izinde; İzem, artık bir kurban olmayı reddedip kendi hayatının iplerini eline alan sarsılmaz bir karaktere dönüşür.