"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

Deniz, babasının yaptığı anlaşma nedeniyle istemediği bir evliliğe sürüklenirken abisinin onu kurtarmak için bulduğu çözüm kaderin yönünü değiştirerek Deniz'i başka bir evliliğin kucağına bırakır. Özgürlük isterken daha da tutsak bir hale gelir. Karşısında yıllarca içinde beslediği aşkın karşılığını alamayan bir adam vardı.Tanıdık ama bir o kadar da yabancı. Berdel ile birleşen bir hayat ve iki yaralı kalp... "𝑌ö𝑛ü𝑚 𝑠𝑒𝑛𝑠𝑖𝑛, 𝑅𝑢𝒉𝑒𝑓𝑧𝑎. 𝐺𝑖𝑡 𝑑𝑒𝑠𝑒𝑛 𝑑𝑒 𝑏𝑒𝑛 𝑠𝑒𝑛𝑑𝑒𝑛 𝑔𝑒𝑟𝑖 𝑑ö𝑛𝑒𝑚𝑒𝑚." *** (Yayın tarihi -20.04.2024- )

Hollanda'da kendi hayalindeki hayatı yaşayıp psikolog olan İris, Türkiye'de olan arkadaşına yazacak iken göreve gitmek üzere olan Yüzbaşı Arslan'a yazar... Türkiye'ye geldiği gün Arslan başkası ile nişanlanmaktadır. Kader yollarını birleştirmek için aynı çatı altında toplar. "İris, gözlerin o kadar kahve ki... o gözlerinden bir kere öpsem dudaklarımda kırk yıl hatrı kalır."

Dilsiz bir kızın karşına küçük bir çocuk çıkar ve o çocuğun babası mafya olduğu ortaya çıkar . •Ben lal 9 yaşında hem ailemi hemde sesimi kaybettim. (Kitabı okumanızı tavsiye ederim. Umarım beğenirsiniz.) Arkadaşlar bu benim ilk kitabım umarım beğenirsiniz. Bu kitap bana aittir.

Azîz Ağa: "Varsın hiç çocuğumuz olmasın, Kırlangıç. Biz, anne-baba hasretiyle kavrulan çocuklara yuva oluruz." Ayşe: "Anneler hep can yakar, Azîz... Ya ben de annem gibi olursam? Ya onların canını yakarsam... Çok korkuyorum. Yüreğim... onun gibi bir anne olmaktan korkuyor. Eğer bir gün çocuğumun canını yakarsam... Babamın yapamadığını yapar mısın? Çocuğumu benden korur musun? Olur musun onun kalkanı?"

+18 İÇERİKLER BARINDIRIR. RAHATSIZ OLACAKLAR VE KÜÇÜKLER OKUMASINLAR " Yalvarırım bırak gideyim." Azer çırpınışlarıma ve söylediklerime kulak asmayıp sinirli ve çatık kaşlarla cam kenarındaki barın yanına gidip barın üstündeki viski şişesini eline aldı. " Ne istiyorsun benden? " Sorularıma bir cevap alabilmek için yakaran gözlerle gözlerine bakıyordum. Şişedeki viskiden büyük bir yudum alarak barın üstüne koydu ve bana doğru yaklaşmaya başladı. O yaklaştıkça bende geriye doğru adım atıyordum. Arkamdaki duvara çarpınca durmak zorunda kaldım. Bir elini başımın yanından duvara yasladı ve diğer eliyle çenemi tutup beni duvarla kendi arasında sıkıştırarak gözlerime baktı. "Seni istiyorum." Sert ve kendinden emin ses tonuyla konuşmasına devam etti. " Sen öldüğünde bile bu evden leşin çıkmayacak Helya." Saplantılı bir mafya kendindenden yaşça küçük masum bir kıza aşık olursa... Azer Karavaris & Helya Manolya Aksoy KANLI VİSAL isimli ilk ve tek kitaptır. Kitap adı ve kapağı tamamen bana aittir. Kitap ismini başka bir hikayede görürseniz benimle iletişime geçmenizi rica ederim. NOT : +18 BÖLÜMLER BULUNMAKTADIR. RAHATSIZ OLACAK OLAN OKUYUCULAR OKUMASINLAR. KİTABIMIN ÇALINMASI VEYA KOPYALANMASI DURUMUNDA HUKUKİ SÜREÇ BAŞLATILACAKTIR.

KİTABIMIZ RAFLARDA, TÜM KİTAPÇILARDAN ULAŞABİLİRSİNİZ. Babasından başka hiç kimsesi olmayan bir genç kız... 28 Yaşında hapishanede mahkûm bir adam... Ya bir gün olur da genç kızın babası da o cehenneme düşerse? Bir gün olur da bu yabancıya kızını emanet etmek zorunda kalırsa? *** "Sen kimsin ya? Adını bile bilmiyorum!" Dedi genç kız sinirle yanındaki adamı süzürken. Adam cevap vermemişti. Bu genç kızı daha çok sinirlendirmişti. "Hey, adını sordum?" Adam genç kızın yüzüne bile bakmadan arabayı sürmeye devam etti. "Kurt." Diye mırıldandı, sesi oldukça soğuktu. Genç kız ürktü, bu nasıl isimdi böyle? Tanımadığı bir yabancıyla nasıl yaşayacaktı? Üstelik bu adamın bir mahkûm olması genç kızın daha çok ürkmesini sağlıyordu. Yavaşça başını cama çevirdi, korkuyordu. Babası yanında yoktu ve çok korkuyordu. Ona ihtiyacı vardı, ondan başka hiç kimsesi yoktu... BİR KARADENİZ HİKÂYESİ... *** Karadeniz Serisi'nin ilk kitabıdır... © TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. HERHÂNGİ BİR KOPYALANMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.