Bana "Sen yaşayacaksın," dediğinde kastettiği şey bu olmamalıydı. Bu çocuk kendine hiç mi değer vermiyordu? Başkasına, hem de düşmanı olan bir başkasına sıkılan kurşunun önüne atlamak neydi?

"Fadime Koçari bana lütfen falan dedi. Trabzon'a harbiden pembe kar yağacak." "Trabzon'a pembe kar yağar mı bilemem ama Furtuna Konağı'na kırmızı kar yağacak."

Düşman iki ailenin süregelen nefreti, Fadime Fırtına'nın elinden önce babasını alır. Kader kurbanı annesi ise intihara sürüklenir. Bilmediği bir şey vardır ki, çatırdayan duvarın yarığından sızan ilk ışık, önce karanlığa dokunur. O ışığın, düşman topraklarından geleceğinden ise habersizdir.

Furtuna ve Koçari... İki düşman aileden gelen iki kalp. Birbirlerinden nefret ediyorlardı, ama kaderleri sürekli onları bir araya getiriyordu. Ailelerinin yıllardır süren düşmanlığı ve kendi kalplerindeki karmaşa arasında sıkışıp kalan bu iki genç, birbirlerine karşı hissettikleri duyguları kabul etmek zorunda kalacaklar. Kilitli kalpler, kırılmaya ve bir fırtınaya dönüşmeye hazır...

Çoğunlukla +18.

Yaşamak; çürümeyi, vadesi gelmiş bir borcu ötelemekten farksızdır. Kalbin atıyor; ama bu yaşam değil, kaçamadığın o prangayı diri tutan bir işkence ritmi. Damarlarında dolaşan artık kan değil; zihnine kazınmış, pıhtılaşmış bir hatıranın zehri. Sessizliğe gömdüğün o isim, her nefes alışında gırtlağına düğümlenen o bakış... Adını koymuyorsun, çünkü biliyorsun; o isim dile geldiği an, gerçek boğazına sarılacak. Bazı bağlar sevgiyle değil, intikamla dokunur. Yarası kapanmaz, kanı akmaz ama ruhunu çürütür. Sen kaçtığını sanırken o, her köşede seni bekler; sırtını dayadığın duvarda, gözlerini kapattığında göğüs kafesinde. Ve o an, tüm kaçışların beyhudeliğiyle yüzleşirsin. Bu bir karşılaşma değil. Bu, habis bir kaderin tahsilatıdır; ve bedeli, bizzat senin varlığındır.

furtuna: fadime koçari bana yardım etmen gerekiyor !texting!

Ters yönlere baksak da gözlerini birbirinden alamayan iki düşmandık biz. En başından beri böyleydi ve böyle de kalmalıydı.