"Lâl, benim güzel meleğim; yirmi iki yıllık yaşantımda bana gerçekten yaşadığımı hissettiren yalnızca sen oldun." Merkür.

Her zaman gördüğüm kabuslardan biriyle gözlerimi hızla açtım. Artık bir şey hissetmiyordum. Alışmıştım. Kanıksamıştım. Fakat tüm bu olanları anlamlandıramıyordum. Annem öleli tam bir yıl olmuştu. Bir koca yıl. Fakat bu rüyaları son iki haftadır görüyordum. Rüyalarıma gelip benden babamı bulmamı istiyordu. Bunu nasıl yapacağımı bilmediğimi söylediğimde ise etraftaki her şey parçalanıyordu, tam bir kaos ortamı oluşuyordu. Fakat bana söyleyen oydu. Babamın beni istemediğini. O fesatlık tanrısıydı. Beni kendine layık görmüyormuş, herkes öyle dedi. Fakat ben hep denedim, ona layık olmak için hep uğraştım. Ama hiçbir zaman gelmedi. 16 yıldır bir kere bile gelmedi. Ondan ne kadar nefret etmek istesem de edemiyordum işte. Çünkü o benim babamdı.

"Ah! Hergün hayatlarını kurtardığım, dünya denilen kitlenin kahramanıyım .Bir okulun ezik öğrencisi olsam ne kaybederim? ••• Bir tarafta okulun ezik öğrencisi , Diğer tarafta dünyanın kahramanı, Pekii ben hangisiyim ? İkisi de benim. Ben hem Eda hem İşlemci'yim. Ah! Saçmalama... Ben insan değilim. Ben ne miyim ? Bekleyin... Çok yakında öğreneceksiniz. ••• Yazarınız; -ApporterMort- [12.02.2020 #1 - hacker] [09.12.2020 #1 - bilim kurgu] [06.08.2020 #1 - bilgisayar] [02.12.2020 #1 - dünya] [04.12.2019 #1 - 01] [01.07.2022 #1 - teknoloji] © Tüm hakları saklıdır.