Ametist Brave, soyadının hakkını verecek şekilde cesur, güçlü ve kimseye ihtiyacı olmayan bir kızdı. Sokaklar eviydi. Karanlık bile onun için aydınlıktı. Brave aynı zamanda güvenilmez, umursamaz ve bir o kadar da yalancıydı... Evet yalancıydı bir sırrı vardı ona güvenmemek gerekiyordu. Tanıştığı Sarı Çocuk, ki ona hep öyle hitap ederdi, bunu zamanla anlayacaktı. Sarı Çocuk Draco Malfoy, dürüst bir çocuktu. Yalan söylemezdi, zorbaydı, şımarıktı bir o kadar da zengin. Babasının kuklası olan ve her şeyini ailesine göre yapan, kendi tabiriyle seçim şansı olmayan çocuk. Belki de seçim şansı vardı ama seçim yapacak cesareti yoktu. İşte böyle birbirlerini tamamladılar. Brave ona cesareti, Malfoy da ona dürüstlüğü öğretecekti...

"Ama buna dilek balonu demiyorum ben." Ayaz anlam veremeyerek kaşlarını çattı yine ve yine. "Nasıl yani? Ne diyorsun?" Omuz silktim gülümsemeye devam ederken. "Umut yıldızı diyorum." O sormadan açıkladım. "Çünkü dilekler gelip geçici. Ama umut öyle mi? O hep var." Balonu açtığımda o da ateşini yaktı, bir yandan meraklı gözlerle beni dinliyordu. "Balon da demek istemiyorum çünkü bir zaman sonra kaybolup gidecek. Belki de bir ağaç dalına takılacak. Bunu düşünmek istemiyorum." Gökyüzüne baktım. "Yıldızlar da tıpkı umutlar gibi kalıcı." Dudaklarım büküldü. "Evet çok uzakta, dokunamıyorsun belki ama orada olduğunu biliyorsun. Görüyorsun." Ona baktım bu sefer. "Ve bu buna yetiyor çünkü gündüz görünmese de orada olduğundan eminim. Gece geleceğinden eminim." Sırıttım ve onu gösterdim başımla. "Senin gibi."

Kör Pusula, kaybolmuş kalplerin sevgiyle bulduğu yolu anlatan, derin ve dokunaklı bir yolculuğun hikayesidir. Bir pusula kaybolduğunda, sadece yönü mü şaşar? Yoksa insanın içindeki kaybolmuş hisler mi onu yönsüz bırakır?

Eldorian, karanlık bulutlar altına saklanmış bir ülke. Mutlak monarşi ile yönetilen bu katı kraliyetin sanata düşkün, merhametli kızı Evelyn bu sistemi değiştirebilecek miydi? Yoksa kraliyet onu yok mu edecekti? "Her şeye rağmen hayal kurabiliyorsan hala bir şeyleri değiştirmek için şansın vardır."

Üniversite okumak için taşındığım şehirde mahallenin yavşağına aşık olacağımı nereden bilebilirdim... Kitaptaki olaylar ve karakterler gerçeğe dayanmamaktadır. Tümü hayal ürünüdür.

053*: Çayımı şekersiz seni bensiz bırakmam 053*: Ama sıkıntı şu 053*: Ben çayı şekersiz içiyorum 053*: Hayat bile istemiyor bizi ühü

"Ben seni sevdim, hep sevdim; sense hiç fark etmedin." '300623

"İşte o zaman, düşerken kimse bize kim olduğumuzu hatırlatmadığında severim seni, Günışığı." Bir Malfoy olmak, her sabah hangi safta olduğunu bilerek uyanmaktı. Bu bir seçim değil, damarlarında akan kanın emrettiği bir zorunluluktu. Ta ki kalabalık bir koridorda, düşman ilan edilen o gözlerle çarpıştığı ana kadar. O bakışta nefret değil, tıpkı kendisininki gibi bir mecburiyet gördü. Doğru taraf, kalp kendi ritmini bulana kadar sarsılmaz bir kale gibiydi. Fakat bazı bakışlar, asırlık ideolojileri tek bir saniyede hükümsüz kılabiliyordu.

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak bilmediği bir mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur| 120625