''Gözlerindeki feri sönmüş ışıltıyı görebiliyorum. '' Beni görüyordu. ''Sesinin derinliklerindeki o acı çığlıkları duyabiliyorum.'' Beni duyuyordu. O an görünmez olmaya devam etmek istedim; karanlığımın içinde saklı büyüttüğüm mezarlığımdaki gömülü olan ölü ruhumun çığlıklarını saklamak istedim, ilk defa. Mezarımın etrafını saran ateşten çembere rağmen beni geride bırakmadı, çorak toprağımın üzerini elleriyle özenle temizledi; rengarenk, narin, güzel kokulu çiçekler ekti üstüne. Sonra hiç beklemeden yanıma kazıp açtığı derin çukura uzandı.