Kim olursa olsun kapıdan ilk giren kızı istediğim zaman tavlayabilirim! Gururu incinmişti ve kapıdan girmek üzere yaklaşan kızın da gururunu incitmek istiyordu. Kız yaklaştıkça kendinden emin yüzünde alaycı gülüşü genişliyordu. Ancak beklenmedik bir şey oldu ve adamın içeri girmesini beklediği kız tam kapının önünde durup birisiyle konuşmaya başladı. O sıra da kapının kapalı kanadının arkasından içeriye adamın hiç beklemediği ve asla ilgi çekici olarak görmediği birisi süzüldü.

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

"Sen ucu bucağı olmayan bir manzara değilsin ama ben seni nefesim kayıplara karışana dek çizmek istiyorum."

"Eğer ağlıyorsan ağacın üzerine çık ve onlara yukarıda yağmur yağdığını söyle."

Bir evin bir kızı değilim ama bir evin üç kızının en küçükleriyim. Bu sebeple küçük numara olmanın avantajını sonuna kadar kullanmaktan geri durmadım. Hep masallarla uyutulacağımı, sivri topuklu ayakkabılarım ve bir hukuk bürosunda pembe renkli tatlı dosyalarımla bir hayat süreceğimi düşündüm. Atlı arabam balkabağına da dönüşecekti, dönüşmüştü de. Fakat damarlarımda akan asil kanın ışıl ışıl bir soya dayandığına dair olan inancım beni yıldırmayacaktı. Güzel arkadaşlarım, size üzerimdeki prenses elbisesine nasıl çamur bulaştırmadan yürümeye çalıştığımı, birçok kere tökezlediğimi, binbir özenle yaptığım saçlarımın nasıl dağıldığını bile anlatacağım. Bir şairle adaş olan, kendisi başlı başına mısraları andıran adamdan da söz edeceğim. Nasıl zehirli ama en parlak ve en görkemli okla vurulduğumdan... Nasıl ağlanacak hâlime güldüğümden, Kraliyet kurallarını içimden tekrar ettiğimden, giyim kuşam zevkinden, adab-ı muaşeretten ve kas-yağ oranından... Sahi, ayakkabımın tekini düşürerek masal kahramanına dönüşmüş sayılır mıyım?

Ben Seon Ah... Sarayda kalmamak ve ailemin katilinin oğluyla evlenmek istemediğim için lanetlendim. Tanrı'nın emirlerine karşı gelerek Kraliçe olmak istememem benim sonum olmuştu. Ne lanetleneceğimi düşünmüştüm ne de cezalarımın bu kadar ağır ve acımasız olacağını... Cezalandırılmak için 1283'ten 2018'e gönderileceğim kimin aklına gelirdi ki? ~ "Senin bu dünyadan olmadığına eminim." "Evet Goryeo bu dünyaya ait değil!" • Aşkı kazandığın zaman kaybedeceksin! • • 09.01.2019 • •10.11.2020• TarihKurgu #1

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.

Her fail, suç mahalline birtakım izler bırakır ve buradan da kendisine bulaşan birtakım izleri üzerinde taşır. Kriminalist Edmond Locard'ın da dediği gibi, "Her temas iz bırakır." Çözülmeyecek cinayet yoktur, izleri doğru takip etmeyen polisler vardır. İstanbul Cinayet Büro... Özel ekip... Suçlular ve avcılar... Bu savaşın kazananı kim olacak? Meçhul.

Sevgili defter, Ben bugün aşık oldum. Sahne ışıklarının altında, Juliet'in pencereden Romeo'ya uzandığı gibi uzandı üzerime aşk. Üstelik ölüm iksiri içmeye de yemin ettik. Ey Hermia! Bükme o masum boynunu. Çiçekteki iksirin etkisi bir düş kadar kısa, aşksa masallar kadar uzun. Gerçeği gömmeye bir avuç toprak yetmez, gençlik çiçek gibi açacaktır elbet gerçeğin üzerinde. Gençlik, pop şarkılarındaki nakaratlar gibi hareketli ve çarpıcı çünkü. Bu bir gençlik kumpanyası, Ve ben bugün aşık oldum.