Dedektif Biiyen Balren hataları sonucu korkutuğu o bölgeye sürgün edilmişti. Korku ve tehlike kaçılmaz olanı... Ancak bilinmeyen diğer gerçek bu kişilerin tapacak bir tanrısı, bir inancı yoktu. Burada ölüm yok edilmişti! Asi ve korkusuz bir halk tarihten adı silinmiş o dünya, ne kadar korkutucu olabilirdi ki? Şimdi ona bir davetiye uzatılıyordu, Kumarbazın Hilekârı olacak o davetiye. Ve peşinde onu arayan bir varlık. Elleriyle özgürleştirmişti onu ve şimdi o varlık bir insan süretiyle bu dünyada onu yok etmek için arıyordu. ..... "Ra zehne Antestie Siye. Losmojke mohe torr." (Kaçmalısın Kraliçem. Sonun benim elimde."

Siyah postallar kara battı ve keskin müziğin içinde bir ses işittim. "Dorn trovel mo sharl... Khase'l zrobne." (O seni bulduğunda... Khasris'e kutsanacaksın.) Liderlerin görevi, dünyalarını açlıkla sömüren görünmez bir varlığı durdurmaktı; ancak bu hiç de kolay değildi. Çünkü varlığın istediği şey koca bir topluluktu ve bu yalnızca kusursuz bir törenle gerçekleşebilirdi. O gece azımsanmayacak rakamlar bir araya gelmişti. Dûhe Tapınağı'nda koca bir topluluk ona kutsandı ve hepsi siyahın altında, bir daha bulunamayacak kadar kayboldular. Ancak tek biri eksikti ve o tören artık kusurluydu. Bir kişi daha eksik. Onun adını hatırlıyor musun? Riseyl, o gece törenden kaçmayı başardı; yıllar sonra peşine düşseler bile onu bulamadılar. Bu kez halkı daha büyük bir felaket bekliyordu. Çünkü savaştıkları şey, tanımlanamaz bir varlıktı ve sadece arzularından ibaretti. Asırlar sonra dünya, tapınaktan kaçan o kişiyi bulmak için sınıflandı: Dapteynler, Paznowrler, Rovhlar. Ve şimdi tek bir amaçları vardı: Riseyl'i geri getirmek. "O senin için geldiğinde ve seni bulduğunda tekrar kaçamayacaksın Riseyl. Çünkü Dûhe, seni bulması için onu gönderdi."

Sonunu bilmeden bir yola girdim ve şimdi ne olacağını bilmiyorum. Karşımda ki adam gömleğinin düğmelerini açmaya başlamıştı bile. Bana baktı ve kaşlarını çattı. "Ne duruyorsun soyunsana" dedi. Sert bir sesle. Üstümde ki beyaz gelinliğe baktım . 13 yılın sonu bu'muydu.? Daha yedi yaşındayken bana doğum günümde hediye paketine akrep koyup .kaderlerimizi bağlayan .kişi ne kadar da farklı şimdi. "B-ben yapamam "dedim .sesim titremişti. Söylediklerimle üstünde ki gömleği Yırtarcasına üstünden çıkartıp. Yere fırlattı.ve bana doğru hızlı adımlarla gelip kollarımdan sertçe tutup beni ayağa kaldırdı. Arkadaşlar bu hikayenin kurgusu benimdir.en ufak bir benzetme yada çalıntı olursa.yasal işlemler başlatılacak