Tanıtım bölümüne göz atınız...

Doğrulup tekrar kameraya baktığımda ise bir süre konuşmamıştı. Beni izliyordu. Başını hafif yana eğmişti ve benimle dalga geçmeye devam ediyordu. "Şimdi..." dedi ve hareket edip öne doğru eğildi. Dirseklerini dizlerine koymuştu. Kasları tişörtünden dışarı fırlayacak kadar belirginleşmiş ve yine genç bir vücudu andırırcasına izlenim vermişti. "Otur." Dediğini yapıp tekrar koltuğa oturdum. Karşımda açmış olduğum bilgisayarımın kamerasında geniş ekran onu izlemekten başka bir şey yapamıyordum. "Dizlerini kır ve ayaklarını koltuğun üzerine koy!" Bütün bedenim gerginliği ile acımaya başlarken dediklerini yaptım. Bacaklarımı birbirine yapıştırıp ona bir ayrıntı vermek istemezken korktuğum şeyi söyledi. "Bacaklarını iki yanına aç!" Tırnaklarımı avuç içime yerleştirirken yanağımdan bir damla yavaşça süzüldü ama dediğine uyup iki yana açtım ve ona bunca senedir kendime bile sakladığım ayrıntıyı bütün açıklığıyla sundum. İç çamaşırımla olabilirdim ama şu anda bulunduğum durum kesinlikle olağan değildi. Bekledi. Arkasına yaslandı ve beni izledi. Nefes alış verişinden başka bir şey duyamıyordum. Normal alıyordu ve benden etkilenmediği barizdi. Ama istedikleri beni utandırmaktan başka amaç içermiyordu. "Şimdi..." Başını hafif yana yatırdı. Palyaço suratı o kadar korkunç ve gaddar duruyordu ki içten içe dudağımı ısırıp vereceği emri bekledim. "Sağ elini iç çamaşırının içerisine sok ve kendini okşamaya başla."

-Düzenlenmiştir- 05*********/ Faruk hadi aç kapıyı 05*********/ Ellerim dolu hadi Ders videosunu durdurup gelen mesajlara baktım. Faruk mu? Bilinmeyen numara. Her kimse yanlış numaraya mesaj atıyor. Allah yardımcısı olsun, elleri doluymuş. Ben ne diyorum ya! Ne diye duruyorum. Hızla ellerimi ekranda gezdirdim. İpek/ Yanlış numara. Bahsettiğiniz kişi değilim. Numarayı kontrol edin. Çevrimiçi olmasına rağmen yazmıyordu. Önümdeki notlara göz gezdirip tekrar telefona çevirdim gözlerimi. Aklım o kişide kalacaktı. Cevap versin, derse dönecektim. 05*********/ Şaka mı yapıyorsun oğlum. Hadi ya. O kadar poşeti bir elimle taşıyorum. Hadi be. Klavyeyle yazınca cins oluyorum. Noktalama, yazım hatası yapmamak için de uğraşıyorum. Hadi yaa İster istemez göz devirmemin üzerine başımı iki yana salladım. Estağfirullah. İpek/ Şaka falan yapmıyorum. Telefonunuz kayıtlı bile değil. 05*********/ Yeni hat almadın mı oğlum sen! 05*********/ Dakikam yok. Hadi koptu kolum. İnternet azalıyor Elimin içiyle alnıma vurup ağzımı hava ile doldurdum. İpek/ Poşetleri yere bırakıp kapıyı çalma zahmetinde bulunun o zaman. Sinirlerimi bozuyorsunuz. Kalp kırmak en son isteyeceğim şey bile değil. 05*********/ Pislenir İpek/ Masanın üzerine koy. Sonra silersin. 05*********/ Faruk bu sen değilsin

Kısa hikaye Can sıkıntısından yazıldı Argo kelimeler içerir

Üç katil tarafından zorla bir eve hapsedilen genç bir kızın hikayesi. Dudakları boynumu öperken elleri pantolonumun düğmesine gitti kulağıma fısıldadı. " Ölmeden önce zevk aldırtacağım sana bu benim sana hediyem olsun" dedi. Yüzüne tükürdüm o ise dahada sinirlenmiş bir şekilde boynumu ısırarak öpmeye devam ediyordu. Çok yakından bir silah sesi duydum. Adam üstüme yığılı bir şekilde hareketsiz duruyordu. Adamı üstümden attım karşımda duran adamı karanlıkta tanımaya çalıştım. Barandı hıçkırarak ağlamaya başladım.

Eğlencesine gidilen konserde bir insanın hayatı değişebilir mi? Unutulan anılar adına nasıl birine aşık olabilir?

büyük bir çığlıkla yere kapaklandığımda kalçamda müthiş bir ağrı oluşmuştu, saçlarım önüme doğru savruluyordu rüzgâr yüzünden, Kağan beni takmadan yanımdan geçtiğinde şaşkınlıkla boşluğa baktım. "İnsan bir yardım eder!" Diye homurdandığımda beni duymayacağını düşünerek hata yapmıştım, bana sesini duyurmak için hafifçe sesini yükseltti. "İnsan olduğumu kim söyledi?" Bedenim korkuyla titredi. #VAMPİR'DE 4. SIRADA

Ateş rengindeki saçları kenara itikledi Ayaz. Efsunun gözlerini puslayan bakışları Ayazın her zerresinde geziniyordu. "Kadınım," Dedi sahiplik ekiyle. Daha sonra devam ettirdi cümlesini. "Ağlama." Efsun başını eğdiğinde çenesinde nazik bir tutuş hissetti. Başı yavaşça yukarıya kaldırıldığında Ayaz ile göz göze geldi. "Eğme yüzünü, saklama güzel gözlerini benden." Dudaklarını mavilikleri saklayan göz kapaklarına değdirdi. Minik minik öpücüklerle yol çizerken Efsun içini saran endişe ile titreyen ellerini sıcak omuzlara yasladı. "Ayaz." Ayaz duyduğu nazik sesle geri çekilerek karşısındaki kadınına baktı. "Utanmaz mısın benden?" Dudaklarını çekiştirerek geri çekildi. "Üzerler seni de. Kırılmasın kalbin şimdi durduk yere." Omzuna tutunan elleri tuttu Ayaz. Üstüne binlerce öpücük koydu. "Senden utanmam. Kimse de kalbimi kıramaz. Kimseye sana kalbimi açtığım gibi açmadım çiçeğim." Efsun dudaklarındaki küçük tebessüm ile baktı sevdiği adama. Sevgisi de kalbi de merhamet doluydu, Efsun galiba buna aşık olmuştu.

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️