05** *** ** **: Sevgilin seni aldatıyor. 05** *** ** **: Bil istedim.

Min Yoongi'nin menajeri ile arasında geçen, menajer idol ilişkisinden çıkan bir ilişki.

Çizim yeteneğinden dolayı, Seul'ün en prestijli fakat en kötü dedikodularına sahip yeni lisesine geçiş yapan Han Jisung, dalgınlıkla, hayatı cehennemden farksız olarak tanımlayan, oldukça soğuk tavırlı yeni sınıf arkadaşının kahve gözlerini çizer. Ve Jisung, hayatı o gence cehennem eden herkesin hayatını cehenneme çevirir... *Yan ship içerir! *Bu kitap tamamen kurgu eseridir. Gerçek olay ve kurumlarla ilgisi yoktur. Olayda geçen grup üyelerinin sadece isminden esinlenmiş olup, gerçek karakterleriyle ve yaşantılarıyla hiçbir ilgisi yoktur.

"Pardon acaba numaranızı verebilir misiniz yakışıklı polis bey?" "Yaz, 155" |Mpreg| [ChanJeong - HyunMin - ChangLix]

Onun çektiği zorluklarla onu linç etmeyin...

Her şey zamanlamayla ilgiliydi. Felix evinden olmuştu, Chan tam o dönem ev arkadaşı arıyordu. İlan asmaya karar verdi, Ve Felix tam o sırada panonun önünden geçiyordu. [Mate serisi birinci kitap.]

"Umarım bir gün güzel rüyalarla bir gece geçirebilirim"

Chan ile karşılaşana kadar, hayatımın ne kadar renksiz olduğunun farkında bile değildim. Aslında... sanırım hayatıma renk katan Chan'ın ta kendisiydi.

Ananas sevdiğimi söylemiş miydim? 13.02.2020 08.02.2022 #1 in 06.02.2022 #1 3racha 27.02.2022 #2 Bangchan 11.04.2022 #4 Chan 09.10.2022

ellerini yavaşça yüzümde gezdirmişti,yüzünde de hafifçe beliren gülümsemeyle düm düz karşıya bakıyordu. Gözlerim ben istemeden dolmuş ve akmak için saniyelerle yarışıyordu. "Seni görmek istiyorum... hatta tek görmek istediğim sensin." dudaklarından dökülen kelimeler,zar zor tuttuğum göz yaşlarımı serbest bırakmamı sağlamıştı. yanağımda ki elinin üzerine elimi koyup,yüzümü hafifçe eline sürtmüştüm. hem ağlıyordum hem de gülüyordum,bu adam bana bunu yaşatabilecek tek kişiydi belki de. "Çok yakında sevgilim,çok yakında..." sadece ağzımdan bunlar dökülebilmişti,dökülen kelimeler de titrek titrek dökülmüştü dudaklarımdan. "Sen,ağlıyor musun?" sorduğu soruyla yüzünde ki gülümsemede kaybolmuştu. O çok sevdiğim gülümsemesi şuan benim yüzümden sönmüştü. kafamı dik tutup,iki elini de sıkıca tutmuştum. "Hayır,hayır ne ağlaması benim senin yanında ağlamam mümkün mü sevgilim?" tekrar yayılan gülümsemesiyle,ona sıkıca sarılıp o ferah kokusunu içime çekmiştim. "Seni çok seviyorum,iyi ki benim sevgilimsin." elleri yavaşça sırtımda ki yerlerini alırken,kısık bir sesle kıkırdamıştı. "Ben de seni seviyorum iyi ki benim sevgilimsin." işte buyduk biz,o beni göremese de dışıma değil içime tutulmuştu,ben ise onu görebiliyordum ama onun dışına değil,onun o bahçede kucağına oturan kediyi sevmesine tutulmuştum,ben onun kalbinin güzelliğine,şefkatine,ben onun herşeyine aşık olmuştum.